AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCombination of different procedures may need to be used according to the deformity of the patient.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Simultaneous Application of the Different Techniques for the Treatment of Unilateral Cleft Lip Nose Deformity The cleft lip nose deformity includes deformed, depressed, and laterally deflected alar cartilage, lateral and inferior displacement of medial crus, as well as a larger retrodisplaced naris with deviation of the nasal tip to the noncleft side. Definitive correction of cleft lip nasal deformity is hard to achieve , and there is no single perfect surgical procedure to treat all deformities. We repaired 122 patients with unilateral cleft lip nose deformity from 1998 to 2003. There were 73 males and 49 females whose ages ranged from 4 to 7 years. Because of the displaced alar cartilage provides the key to the problem, we advanced it to normal position using the technique which was described initially by Cronin. Transcolumellar flying-bird incision joined with rim incision was used. The incision was lengthened to the lip and V-Y advancement was performed to lengthen the columella in 68 cases. Medial crus advancement was performed in 28 patient, alar base is moved medially, superiorly or inferiorly in 87 patients and cartilage grafts were used for support or augmentation in 67 patients. After two years mean following period, no major comlpications were noted, and satisfactory results were obtained. We think that advancement of the alar cartilage is easy, time saving and useful to treat the cleft lip nose deformity but there is no single perfect surgical technique to treat all deformities. Combination of different procedures may need to be used according to the deformity of the patient.
Özet
Yarık dudak burnu deformitesini oluşturan başlıca öğeler; basık, deforme ve laterale deplase alar kıkırdak, laterale ve aşağıya deplase medial krus, sağlam tarafa deviye burun ucu, geriye ve laterale deplase alar kanattır Deformitenin onarımı zor olup, tek bir yöntem tüm deformitelerin düzeltilmesi için yeterli olamayabilmektedir 1998-2003 yılları arasında yaşları 4 ile 7 arasında olan toplam 122 hastada yarık dudak burnu onarımı yaptık. Hastaların 73 ü bayan 49 u erkekti. Deformiteyi oluşturan en önemli öğenin alar kıkırdağın laterale deplase olması nedeniyle, tüm hastalarda ilk olarak Cronin’in tarif ettiği şekilde alar kıkırdağın normal pozisyonuna getirilmesi yapıldı. Hastalarda transkolumellar rim insizyonu kullanıldı. 68 hastada insizyon klasik insizyon şeklinden farklı olarak kolumella tabanına ve dudağa kadar uzatılarak V-Y ilerletme ile kolumella uzatıldı. Ayrıca 28 hastada medial krusun, 87 hastada da alar kanadın normal pozisyonuna getirilmesi ve 67 hastada alar kanada ve kıkırdak yapılara destek amaçlı kıkırdak grefti uygulaması yapıldı. Ortalama 2 yıllık takibimiz sonunda önemli bir komplikasyon gözlenmedi; estetik ve fonksiyonel açıdan alınan sonuçlar tatmin ediciydi. Yarık dudak burnu onarımında alar kıkırdağın normal pozisyonuna ilerletilmesinin, uygulaması kolay, ameliyat süresi kısa, ve temel prosedür olduğunu, fakat tek bir yöntemin tüm deformitelerin tedavisi için yeterli olmadığını, hastanın deformitesine göre değişik tekniklerin kombinasyonunun uygulanmasının gerektiğini düşünüyoruz.