AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThere was also not a significant difference in the MN scores of the groups between pre-treatment and after 10th sessionof SWD therapy (p>0.05).Conclusion: In this study, we observed that the therapeutic SWD did not induce an increase in MN score, which is a sign of cytogeneticdamage.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Short-wave diathermy (SWD) is a physical therapy agent that is commonly used as a deep heater in physical medicine practices.The aim of this study was to investigate whether there is a chromosomal damage arising from therapeutic SWD by using micronucleus (MN)method.Materials and Methods: Thirty patients who suffered from knee pain, and diagnosed as gonarthrosis according to American College ofRheumatology criteria were admitted in the present study. Twenty patients were assigned as the treatment group (group 1) and 10 patientswere assigned as the control group (group 2). The patients in the treatment group received 10 sessions of SWD therapy, whereas the patientsin the control group received 10 sessions of sham SWD therapy. Peripheral venous blood was obtained from both the treatment and thecontrol groups before and after 10 sessions of SWD therapy to evaluate MN scores. The scores of MN assessed before the therapy werecompared with the MN scores at the end of 10 sessions of SWD therapy in the treatment and the control groups. Pre-treatment and end ofthe 10th session MN scores were compared between the treatment and the control groups.Results: There was not a statistically significant difference in MN scores between pre-treatment and after 10th session SWD therapy in bothgroups (p>0.05). There was also not a significant difference in the MN scores of the groups between pre-treatment and after 10th sessionof SWD therapy (p>0.05).Conclusion: In this study, we observed that the therapeutic SWD did not induce an increase in MN score, which is a sign of cytogeneticdamage.
Özet
Amaç: Kısa dalga diatermi (KDD), fiziksel tıp uygulamalarında genellikle derin ısıtıcı olarak kullanılan bir fizik tedavi ajanıdır. Bu çalışmanın amacı, terapötik KDD’den kaynaklanan bir kromozomal hasar olup olmadığını mikronükleus (MN) yöntemiyle araştırmaktır. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya diz ağrısı olan ve Amerikan Romatoloji Koleji kriterleri ile gonartroz tanısı alan 30 hasta dahil edildi. Yirmi hasta tedavi grubu (grup 1), 10 hasta kontrol grubu (grup 2) olarak tayin edildi. Tedavi grubundaki hastalara 10 seans KDD tedavisi uygulandı, kontrol grubundaki hastalara ise 10 seans sahte KDD tedavisi uygulandı. MN skorlarını değerlendirmek için periferik venöz kan, hem tedavi hem de kontrol grubundan 10 seans KDD tedavisi uygulaması öncesi ve sonrasında alındı. Tedavi öncesi değerlendirilen MN skorları, tedavi grubunda ve kontrol gruplarında 10 seans KDD tedavisi sonu MN skorları ile karşılaştırıldı. Tedavi öncesi ve 10 seans KDD tedavi sonrası MN skorları tedavi ve kontrol grubu arasında karşılaştırıldı. Bulgular: Her iki grubun KDD tedavisi öncesi ile 10 seans KDD tedavisi sonrasında MN skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Grupların MN skorları karşılaştırıldığında KDD tedavisi öncesi ve 10 seans KDD tedavisi sonrasında MN skorları açısından gruplar arasında anlamlı bir fark yoktu (p>0,05). Sonuç: Bu çalışmada, terapötik KDD’nin, sitogenetik hasarın bir işareti olan MN skorunda artışa neden olmadığını gözlemledik.