AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOn this account, (his study's findings suggested that extraction and nonextraction treatment protocols do not effect long term relapse. (Turkish J Ort-hod 2011,24:12-21)
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To determine the effect of extraction or nonextraction treatment on long term mandibular incisors stability. Subjects and Methods: 14 extraction (mean age: 14 years and 1 month) and 12 nonextraction (mean age: 13 years and 2 months), total 26 patients (F:15, M:1I) were selected from the archive of Dentistry Faculty of Istanbul University Department of Orthodontic. On pretreatment (T1), pos(treatment (T2) and postretention (T3) digital models; intercanine width, intermolar width and Irregularity Index were measured by using Ortnomoael version 1.0 program. Mean value of long-term irregularity index scores, transversal measurements and standart deviations were calculated for before treatment, after treatment and after postretention i?eriod. Mann-Whitney (est was used to compare extraction and nonextraction groups. Results: In intercanine width; there was no statistically difference between groups in all periods (Tl, T2, T3 and T3-T2). Intermolar width was decreased in extraction group but it was stable in nonextraction group after treatment. Irregularity index scores were statistically higher in extraction group at the Ixgining of the treatment. Rut there was no difference between groups at the end of the treatment and after postretention period. Conclusion: In the comparison of extraction and nonextraction groups for the purpose of mandibular incisors irregularity and transversal measurements after treatment and long term postretention results, there was no difference between groups in terms of relapse. On this account, (his study's findings suggested that extraction and nonextraction treatment protocols do not effect long term relapse. (Turkish J Ort-hod 2011,24:12-21)
Özet
Amaç: Çekimli ve çekimsiz ortodontik tedavinin alt kesici stabilitesine etkisinin uzun dönem sonuçlarının sayısal modeller üzerinde değerlendirilmesidir. Bireyler ve Yöntem: İÜtanbııl Üniversitesi Dişhekimligi Fakültesi Ortodonti Anabilim Dalı arşivinden seçilen Î4'ü çekimli (yaş ortalaması 14 yıl 9 ay) 12'si çekimsiz (yaş ortalaması 13 yıl 2 ay) tedavi edildiği belirlenen 26 olgunun (K: 15, Ur II) tedavi öncesi (T1), tedavi sonrası (T2) ve pekiştirme tedavisi bitiminden en az 5 yıl sonraki döneme (T3) ilişkin sayısal modelleri üzerinde kanin-kanin arası ve 1. büyük azılar arası mesafeler ve Çapraşıklık İndeksi değerleri Orthomodel version 1.0 programı ile ölçülmüştür. Grupların; tedavi öncesi, tedavi sonrası, pekiştirme sonrası ve pekiştirme sonrası uzun dönemdeki çapraşıklık indeksi ve transversal yön ölçümleri ortalama değerleri ve standart sapmaları belirlenerek gruplar Mann-Whitney testi ile karşılaştırılmıştır. Bulgular: Kanin-kanin arası mesafe: Tüm dönemlerde (Tl, T2, T3 ve T3-T2) gruplar arasında istatistiksel fark yoktur. I .büyük azılar arası mesafe: T2 döneminde çekimli grupta 1. büyük azılar arası mesafe azalmış, çekimsiz grupta ise değişiklik olmamıştır. Çapraşıklık İndeksi: Tl döneminde çekimli tedavi grubunda çapraşıklık indeksi, çekimsiz gruptan istatistiksel olarak daha yüksek bulunmuştur. T2 ve T3 dönemlerinde gruplar arasında fark olmadığı belirlenmiştir. Sonuç: Çekimli ve çekimsiz olarak tedavi edilen gruplarda alt kesici çapraşıklığı ve transversal yön ölçümleri tecıavi sonrası ve pekiştirme sonrası uzun dönem sonuçları karşılaştırıldığında gruplar arasında nüks bakımından fark bulunmamıştır. {Turk Ortodonti Dergisi 2011;24:J2-21)