AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSeizures were under control in 50 % of patients who did not have any delay in diagnosis and therapy and only in 21.8% of patients with a delay in the initiation of therapy.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The Effect Of Seizure Type, Age at Onset and Drug Protocols on Prognosis of Juvenile Myoclonic Epilepsy Objectives: The aim of this study is to evaulate the effect of age at seizure onset, seizure types, drugs protocols and the duration of treatment delay on prognosis in juvenile myclonic epilepsy (ME). Material and methods: The study included 32 patients (23 women, 9 men; mean age 22.2 ±4.8 years; range 16 to 37 years) with JME according to ILAE clasification (1989). Clinical characteristics of patients including gender, age at seizure onset, seizure types, duration of delay in the initiation of therapy, treatment protocols, response to therapy, interictal electroencephalography (EEG) and magnetic resonans imaging (MRI) were reviewed. Results: The seizures started at or after 12 years of age in 75 % (n: 24) of the patients. All of our patients had multiple seizures types; 68.7 % (n: 22) of our cases had three types and 31.2 % (n:8) had two types. Thirty one percent were diagnosed as JME and placed on therapy within one year of disease onset, howewer 68.7 % (n:22) of the cases had a delay in the diagnosis and treatment by a mean of 4.5 (1-14) years. The patients were followed up for a mean of 5.4 (1-13) years. In this study we found that 37 % of patients were seizure free and 62.5 % had partially controlled seizures at the end of our follow -up. Conclusion: The prognosis was very good in patiens on monotherapy (p: 0.034), and it was better in patients'with disease onset after 12 years of age. On the other hand, prognosis was very good in patiens who had two types of seizures compared to the ones with three types (p:0.001). Seizures were under control in 50 % of patients who did not have any delay in diagnosis and therapy and only in 21.8% of patients with a delay in the initiation of therapy.
Özet
Amaç: Bu çalışmada Juvenil Myoklonik Epilepsili (JME) olgularda, nöbetlerin başlama yaşı, nöbet tipi, tedaviye başlamada gecikme ve tedavi protokolünün prognoz üzerindeki etkilerinin araştırılması amaçlanmıştır. Gereç ve yöntemler: Uluslararası epilepsi ile savaş derneği (ILAE)sınıflandırmasına (1989) göre J M E tanılı, düzenli antiepileptik ilaç sağaltımı alan, yaş ortalaması 22.16 ± 4.77 (16 - 37) olan 23 kadın, 9 erkek, toplam 32 olgu çalışmaya alındı. Olguların, cinsiyet, nöbet başlangıç yaşı ve klinik özellikleri, tedavide gecikme süresi, kullanılan tedavi protokolleri, antiepileptik ilaçların kullanım süresi, tedaviye yanıt özellikleri, interiktal elektroensefalografi (EEG) ve magnetik resonans incelemesi (MRI) değerlendirmeye alınmıştır. Bulgular: Olgularımızın %75 (n: 24)'inde nöbetler 12 yaş ve sonrasında başlamıştır. Hastaların, %68,8 (n: 22)'inde üç, % 31.2 (n:10)'sinde iki tip nöbet kombine olarak görülmüştür. Olguların % 31.3 (n:8)'ünde nöbetlerin başladığı ilk yıl tanı aldıkları ve tedaviye başlandığı, %68.7 (n:22)'sinde ise ortalama 4,5 (1-14) yıl gecikme olduğu belirlendi. Hastalar ortalama 5.4 (1-13) yıl süre ile takip edildiler. Olguların %37.5 (n: 12)'inde tam, % 62.5 (n: 20)'inde ise kısmi düzelme gözlendi. Sonuç: Nöbetlerin 12 yaş ve sonrasında başladığı olgularda prognozun kısmen daha iyi olduğu görüldü. Bununla birlikte ikili nöbet kombinasyonu olan (p:0.001) ve monoterapi alan hasta grubunda (p: 0.034) prognozun daha iyi olduğu, tedaviye ilk bir yıl içinde başlananların (n:10) % 50'sinde, tedaviye geç başlananların ise %.21.8 'inde nöbetlerin tam olarak kontrol altına alındığı belirlendi.