AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOur finding is important for future clinical studies and genetic counseling in JME.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Juvenile myoclonic epilepsy (JME), characterized by predominating myoclonic seizures, is one of the most common forms of genetic generalized epilepsy. Genetic studies in JME reported susceptibility associated with EFHC1 gene. A 26-year-old male patient was admitted to our epilepsy outpatient clinic unit with one generalized tonic-clonic seizure and with previous myoclonic seizures started at the age of 17 years described as jerky movements. His neurologic examination and neuroimaging studies were normal. The family history was unremarkable. His electroencephalography was recorded under treatment and showed short-lasting paroxysms consisting of 6-7 Hz generalized slow waves and superimposed sharp contoured waves, slightly prominent over the posterior halves of the hemispheres, interpreted as generalized paroxysmal abnormality. After performing whole exom sequencing and investigating epilepsy-related genes, a heterozygous missense variant was found in EFHC1 gene causing amino acid change [rs137852776: NM_018100.4: c.685T>C;p 15 (Phe229Leu)]. His seizures are still under control with valproate 1000 mg/d. Variants in EFHC1 gene are the most commonly observed genetic abnormalities in patients with familial JME in different countries. Our study reported a EFHC1 gene variation in a patient typical JME for the first time in our country. Our finding is important for future clinical studies and genetic counseling in JME.
Özet
Jüvenil miyoklonik epilepsi (JME), miyoklonik nöbetlerin ön planda olduğu, genetik jeneralize epilepsilerin en sık görülen formlarından biridir. JME’de yapılangenetik çalışmalarda EFHC1 geni ile ilişkili yatkınlık saptanmıştır. Yirmi altı yaşında erkek hasta, 17 yaşında başlamış olan sıçrayıcı karakterde atmalar şeklindemiyoklonik nöbetler ve bir kez tüm vücutta olan tonik-klonik nöbet nedeniyle epilepsi polikliniğimize başvurdu. Nörolojik muayenesi normaldi ve kraniyalgörüntülemede bir özellik saptanmadı. Aile öyküsünde bir özellik belirtilmedi. Hastanın tedavi altındaki elektroensefalografisi; hemisferlerin arka yarılarındahafifçe belirgin, kısa süreli, jeneralize, 6-7 Hz frekansında, bazen keskin kontürlü olabilen yavaş dalgaların gözlendiği jeneralize tipte paroksismal bir anormallikleuyumlu olarak yorumlandı. Tüm ekzom dizilemesi yapılarak epilepsi ile ilişkisi bilinen genler incelendiğinde EFHC1 geninde amino asit değişikliğine yol açanheterozigot formda missens bir varyant tespit edildi [rs137852776 NM_018100.4: c.685T>C;p. 15 (Phe229Leu)]. Olgumuzun halen nöbetleri 1000 mg/günvalproat ile kontrol altında seyretmektedir. Farklı ülkelerde yapılan çalışmalarda EFHC1 gen varyasyonları ailesel geçişli JME’nin saptanabilen en yaygın genetiksebebidir. Biz de kendi çalışmamız kapsamında ilk defa Türkiye’den tipik bir JME olgusunda bir EFHC1 gen varyasyonunu tespit ettik. Bulgularımız gelecektekiklinik çalışmalar ve JME’de genetik danışmanlık açısından önemlidir.