AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurthermore, this study provides important epidemiological information regarding the distribution of members of Enterobacterales causing bacteremia.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Members of Enterobacterales can cause various diseases in humans. The objective of this study was to determine the genus/species distribution and antimicrobial susceptibilities of Enterobacterales isolated from blood cultures in Central Laboratory of Hacettepe University Hospital. Method: Enterobacterales isolated from blood between July-2014 and April-2018 were included in the study. MALDI-TOF MS was used for the identification of isolates. Antimicrobial susceptibilities were determined with automated system (VITEK 2 Compact for the isolates between 2014 and 2018; BD Phoenix for the isolates in 2018) and disk diffusion method. Results of antimicrobial susceptibility testing were interpreted according to EUCAST breakpoints. Results: In total, 1765 isolates belonging to the order Enterobacterales were isolated from blood cultures. The most common microorganisms were Escherichia coli (47.6%), Klebsiella (34.1%), Enterobacter (6%), Proteus (4.4%) and Serratia spp. (3.5%), respectively. The remaining isolates included Salmonella, Citrobacter, M. morganii, Pantoea, Raoultella and Providencia spp. The lowest resistance rates among E. coli, Klebsiella and Enterobacter spp. isolates were observed against meropenem and amikacin. However, 21.1% of Klebsiella isolates were resistant to meropenem. The most active antimicrobials against Proteus isolates were piperacillintazobactam and meropenem. Resistance was not observed against piperacillin-tazobactam and meropenem among Proteus isolates. The most active antimicrobial against Serratia isolates was trimethoprim/ sulfamethoxazole with a resistance rate of 0%. Resistance was not noted against ampicillin and trimethoprim/ sulfamethoxazole among Salmonella isolates, whereas 26.1% of isolates were resistant to ciprofloxacin. All Citrobacter isolates were susceptible to meropenem, amikacin and cefepime. Conclusion: Findings of our study may guide the selection of proper antimicrobials for the treatment of bacteremia caused by Enterobacterales. Furthermore, this study provides important epidemiological information regarding the distribution of members of Enterobacterales causing bacteremia.
Özet
Amaç: Enterobacterales takımı içerisindeki bakteriler, insanlarda çok çeşitli hastalıklar oluşturabilmektedirler. Bu çalışmanın amacı, Hacettepe Üniversitesi Hastanesi Merkez Laboratuvarı’na gönderilen kan kültürlerinden izole edilen Enterobacterales takımı içerisindeki bakterilerin cins/tür dağılımının incelenmesi ve antimikrobiyal duyarlılıklarının araştırılmasıdır. Yöntem: Temmuz 2014 ile Nisan 2018 tarihleri arasında kan kültürlerinde üreyen Enterobacterales takımı üyeleri, çalışmaya dâhil edilmiştir. Bakterilerin tanımlanması için MALDI-TOF MS yöntemi kullanılmıştır. İzolatların antibiyotiklere karşı duyarlılıklarının saptanması amacıyla otomatize sistem (2014 ile 2018 yılları arasındaki izolatlar için VITEK 2 Compact, 2018 yılı izolatları için BD Phoenix) ve disk difüzyon testi kullanılmıştır. Antibiyotik duyarlılık sonuçları EUCAST rehberindeki sınır değerlere göre değerlendirilmiştir. Bulgular: Kan kültürlerinden toplam 1.765 adet Enterobacterales üyesi bakteri izole edilmiştir. Sırasıyla en sık Escherichia coli (%47.6), Klebsiella (%34.1), Enterobacter (%6), Proteus (%4.4) ve Serratia spp. (%3.5) izole edilmiştir. Salmonella, Citrobacter, M. morganii, Pantoea, Raoultella ve Providencia spp. kandan izole edilen diğer Enterobacterales üyeleri olmuştur. E. coli, Klebsiella ve Enterobacter spp. izolatlarında en düşük direnç oranının görüldüğü antibiyotikler meropenem ve amikasin olmuştur. Bununla birlikte, Klebsiella izolatlarında %21.1 oranında meropenem direnci gözlenmiştir. Proteus izolatlarına karşı en etkili antibiyotikler meropenem ve piperasilin-tazobaktam olmuş, bu antibiyotiklere karşı direnç gözlenmemiştir. Serratia izolatlarında en düşük direnç oranının görüldüğü antibiyotik trimetoprim-sülfametoksazol (%0) olmuştur. Salmonella izolatlarında %26.1 oranında siprofloksasin direnci saptanırken; trimetoprim-sülfametoksazol ile ampisiline karşı direnç saptanmamıştır. Citrobacter izolatlarında meropenem, amikasin ve sefepime karşı direnç saptanmamıştır. Sonuç: Çalışmamızın sonuçlarının, Enterobacterales kaynaklı bakteriyemilerin tedavisinde uygulanacak antibiyotiklerin seçiminde yol gösterici olabileceği; ayrıca bakteriyemi etkeni Enterobacterales üyelerinin dağılımı konusundaki epidemiyolojik bilgi gereksinimini karşılayabileceği düşünülmektedir