AI Summary & Key Takeaways
AI InsightEight cardiac perforations were diagnosed, with the overall procedure-based and catheter-based incidences of 0.34% (8/2,385) and 0.14% (8/5,603), respectively.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: Perforation of heart chambers is one of the rare complications observed during electrophysiological studies and placement of pacemaker leads. In this study, we performed a retrospective evaluation of patients with catheter-related right heart perforation, aiming to determine its incidence and clinical course. Study design: We reviewed cases with catheter-relater cardiac perforations observed at our institution from June 2002 to November 2007. Results: During the study period, a total of 2,385 procedures were performed (1,287 electrophysiologic studies, 1,098 temporary nonballoon-floating pacing lead placements). Eight cardiac perforations were diagnosed, with the overall procedure-based and catheter-based incidences of 0.34% (8/2,385) and 0.14% (8/5,603), respectively. Three of these perforations were related to diagnostic electrophysiology catheters, and five were related to temporary (1 permanent) transvenous pacemaker leads. Seven perforations involved the right ventricle and one involved the right atrium. Three patients in whom right ventricular perforation was detected at a late stage died suddenly after pacemaker lead implantation. One patient underwent surgical exploration because of right atrial perforation. Two patients underwent coronary bypass operation and, in one of these patients, perforation was detected during surgery. Two patients were managed conservatively. Conclusion: Although right ventricular perforations detected early have a relatively benign course, those detected late and right atrial perforations require emergent surgical exploration and may have catastrophic consequences.
Özet
Amaç: Kalp boşluklarının delinmesi, elektrofizyolojik çalışma ve geçici kalp pili takılmasının nadir rastlanan bir komplikasyonudur. Bu çalışmada, kateterle ilişkili sağ kalp delinmesi gelişen hastalar geriye dönük olarak incelenerek bu komplikasyonun sıklığı ve klinik seyri araştırıldı. Çalışma planı: Haziran 2002 ile Kasım 2007 tarihleri arasında kurumumuzda kateterle ilişkili kalp delinmesi tanısı konan hastalar çalışmaya alındı. Bulgular: Çalışma dönemi içinde toplam 2385 uygulama gerçekleştirildi (1287 elektrofizyolojik çalışma, 1098 balonsuz geçici kalp pili uygulaması). Sekiz olguda kalp delinmesi tanısı kondu. Bu komplikasyonun sıklığı işlem sayısı açısından %0.34 (8/2385), kullanılan kateter sayısı açısından %0.14 (8/5603) bulundu. Kalp delinmesi üç olguda elektrofizyolojik çalışma sırasında, diğer olgularda geçici (1 olguda kalıcı) kalp pili elektrodunun yerleştirilmesi sırasında meydana geldi. Etkilenen boşluklar yedi olguda sağ ventrikül, bir olguda sağ atriyum idi. Kalp pili yerleştirilmesinden sonra sağ ventrikül delinmesinin geç evrede saptandığı üç hastada ani ölüm gelişti. Sağ atriyum delinmesi saptanan bir hastaya cerrahi eksplorasyon yapıldı. İki hastaya koroner baypass ameliyatı uygulandı, bunların birinde delinme ameliyat sırasında görüldü. İki hasta ise konservatif olarak izlendi. Sonuç: Erken saptanan sağ ventrikül delinmelerinde prognoz nispeten daha iyi olsa da, geç saptanan delinmeler ve sağ atriyum delinmeleri acil girişim gerektiren durumlardır ve sonuçları çok kötü olabilir.