AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, there areproposals still to be considered in special patient groups.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to determine how oftenthe recommendations of the Turkish Hypertension ConsensusReport are followed, and to draw attention to the report.Methods: The demographic information of 1000 patients diagnosed with hypertension and the details of the antihypertensive medications prescribed at the outpatient service of atertiary care hospital were recorded, and the data were compared with the recommendations of the report.Results: The mean age of the patients was 62±11 years. Inall, 623 (62.3%) of the 1000 patients were women, and 377(37.7%) were men. A combination of an angiotensin II receptor blocker (ARB) and a diuretic was the most frequently observed prescription. A diuretic was the most used antihypertensive drug (58.7%), followed by an ARB (48.8%). However,as a monotherapy, a calcium channel blocker (CCB) was themost commonly used antihypertensive drug (19.2%). Themost frequently used antihypertensive drug group in olderpatients was diuretics (63.6%), as proposed in the report.Beta blockers (49.1%) were used more often than expected.For the diabetic group also, a diuretic (60.7%) was the mostfrequently used antihypertensive drug, followed by an ARB(51.1%) and a CCB (45.2%). Angiotensin-converting enzyme(ACE) inhibitors (34.6%) were the fifth most preferred antihypertensive drug class. However, when ACE inhibitors andARBs were considered as a single group, known as reninangiotensin system (RAS) blockers, these RAS blockers werethe most prescribed antihypertensive drug class, followed bydiuretics. In the group of patients with coronary artery disease, treatment was found to be generally consistent with thereport, but the use of diuretics was greater than expected.Lastly, 124 of 160 patients who had chronic kidney diseasewere given RAS blocker therapy, which was in line with theconsensus report recommendations.Conclusion: Antihypertensive therapies were individualized,as suggested by the consensus report. However, there areproposals still to be considered in special patient groups.
Özet
Amaç: Amacımız, 2015 yılında oluşturulmuş olan Türk Hipertansiyon Uzlaşı Raporu önerilerinin, antihipertansif seçiminde ne ölçüde uygulanmış olduğunu ortaya koymak, hekimlerin dikkatlerini uzlaşı raporuna ve tedavi seçimlerine çekmektir. Yöntemler: Çalışmaya 3. basamak sağlık kuruluşuna hipertansiyon tanısı ile başvuran 1000 hasta alındı. Hastaların son bir yıldır kullanmış olduğu antihipertansif ilaçları, yaşları, cinsiyetleri ve kronik hastalıkları tespit edildi. Uygulamalar uzlaşı raporunun önerileri ile karşılaştırıldı. Bulgular: Örneklemimizin yaş ortalaması 62±11 olup 623’ü (%62.3) kadın, 377’si (%37.7) erkekti. Anjiyotensin reseptör blokerleri (ARB) + diüretik kombinasyonu en çok tercih edilen reçete şeklini oluşturmaktaydı. En sık kullanılan ilaç grubu birinci sırada %58.7 ile diüretikler, ikinci sırada %48.8 ile ARB’lerdi. Fakat, monoterapide kalsiyum kanal blokerleri (KKB) %19.2 ile en sık kullanılan ilaç grubunu oluşturmaktaydı. Yaşlı hasta grubunda raporda önerildiği gibi çoğunlukla diüretik (%63.6) kullanılmıştı. Ancak beta blokerlerin kullanım oranı %49.1 ile beklenenin üzerinde bulundu. Diyabetik grupta %60.7’lik tercih oranıyla diüretikler birinci sırada yer alırken, ARB’ler %51.1 ile ikinci, KKB’ler %45.2 ile üçüncü sırada yer almaktaydı. Anjiyotensin dönüştürücü enzim (ACE) inhibitörleri ise %34.6 ile beşinci sırada yer alıyordu. Fakat diyabetik hastalar için ACE inhibitörleri ile ARB’leri “renin anjiotensin sistemi (RAS) blokerleri” adı altında topladığımızda, RAS blokerleri tercih sıralamasında en üst sıraya çıkmakta ve diüretikler ikinci sıraya gerilemektedir. Koroner arter hastalığı olan grupta genel olarak rapor ile uyumlu tedaviler verilmiş iken, diüretik kullanımı beklenenin üzerindeydi. Kronik böbrek hastalığı olan 160 hastanın 124’ünde RAS blokeri seçildiği tespit edildi. Bu durumda, kronik böbrek hastalığı olan hastalar için seçilen tedaviler, raporla uyumlu görünmektedir. Sonuç: Raporun önerdiği şekilde hasta bazında kişiselleştirilmiş tedavi uygulamalarının varlığına rağmen, hala özel hasta gruplarında dikkat edilmesi gereken öneriler bulunmaktadır.