AI Summary & Key Takeaways
AI InsightAlternatives to the use of EGEr are recommended for the diagnosis of acute myocarditis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The aim of this study was to evaluate the diagnostic accuracy of the Lake Louise consensus criteria using cardiac magnetic resonance (CMR) imaging assessment of edema, hyperemia, and late gadolinium enhancement (LGE) in the diagnostic determination of acute myocarditis. Methods: A total of 44 patients with acute myocarditis and 24 healthy controls were included in this retrospective study. The presence of edema was defined as a myocardial mean signal intensity >1.9 times that of the skeletal muscle in the same slice on T2-weighted short tau inversion-recovery sequences. Hyperemia was defined as an early gadolinium enhancement ratio (EGEr) ≥4 calculated using the contrast-enhancement of the myocardium and skeletal muscle on TSE T1-weighted sequences, and LGE was assessed by visual examination. The reference methods used to determine the presence of myocarditis were based on the European Society of Cardiology Working Group on Myocardial and Pericardial Diseases guidelines for clinical and biochemical findings. Results: The diagnostic accuracy of edema, hyperemia, LGE, and the Lake Louise criteria (at least 2 of 3 components) was 75.7%, 64.2%, 88.5%, and 84.2%, respectively. Among the 3 components of the Lake Louise criteria, edema had the highest specificity (100%), and LGE had the highest sensitivity (86%). The use of LGE and/or edema as a criterion for acute myocarditis revealed the highest diagnostic accuracy (92.8%) among the CMR sequences and combinations of components examined. Conclusion: LGE and/or edema as a sole criterion for the diagnosis of acute myocarditis demonstrated better diagnostic accuracy than the Lake Louise criteria. The use of EGEr did not improve the performance of CMR-based diagnosis. Alternatives to the use of EGEr are recommended for the diagnosis of acute myocarditis.
Özet
Amaç: Akut miyokardit tanısında kardiyak manyetik rezonans görüntülemede (MRG) “Lake Louise konsensüs” kriterlerinin üç ana komponenti olan ödem, hiperemi ve geç kontrast tutulumunun (GKT) tanısal etkinliğini araştırmak. Yöntemler: Geriye dönük olarak yürütülen bu çalışmaya akut miyokardit tanılı 44 hasta ve 24 sağlıklı kontrol dahil edildi. Kardiyak MRG’de ödem varlığı T2-ağırlıklı STIR imajlarda miyokart üzerinde yaygın veya fokal olarak normal görünümdeki kas dokusundan 1.9 kat daha fazla sinyal artışı olarak tanımlandı. Hiperemi T1-ağırlıklı turbo spin eko sekanslarda miyokardın erken kontrast tutulum oranının aynı kesitteki kaslardan 4 kat veya daha fazla olması olarak tanımlandı. GKT ise görsel olarak değerlendirildi. Akut miyokardit tanısı için referans yöntem Avrupa Kardiyoloji Derneği’nin kılavuzlarına uyumlu olacak şekilde klinik ve biyokimyasal belirteçler olarak kabul edildi. Bulgular: Ödem, hiperemi, GKT ve Lake Louise kriterinin (3 bulgudan en az ikisi) tanısal doğruluğu sırasıyla %75.7, %64.2, %88.5 ve %84.2 idi. Lake Louise kriterlerinden özgüllüğü en yüksek olan %100 ile ödemdi. Duyarlılığı en yüksek kriter ise GKT idi (%86). Akut miyokardit tanısı için GKT ve/veya ödem varlığı kriter olarak kabul edildiğinde en yüksek tanısal doğruluk değeri elde edildi (%92.8). Sonuç: Akut miyokardit tanısında GKT ve/veya ödem varlığı tanı kriteri olarak kabul edildiğinde Lake Louise kriterlerine göre daha yüksek tanısal doğruluk elde edildi. Bu çalışmada erken kontrast tutulum oranının kardiak MRG incelemenin akut miyokardit tanısını koymada tanısal doğruluğa katkıda bulunmadığı saptanmıştır. Bu nedenle kardiyak MRG’de erken kontrast tutulum oranının akut miyokardit tanısındaki katkısının sorgulanmasını ve tanı için alternatif yöntemlerin geliştirilmesini öneriyoruz.