Journals / Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2020 / Cilt: 20 - Sayı: 2

ORTAÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN ÖZEL DERS ALMA NEDENLERİNİN İNCELENMESİ

Pages
1008–1023
Publication Date
2020-06-02
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bulgulardan hareketle okulun, öğrencilerin akademik ve sosyal beklentilerini karşılayamadığı, derslerin desteklenmesi ve merkezi sınavlarda avantaj sağlanması bağlamında özel dersin zorunluluk olarak görüldüğü ve öğrencilerin eğitim ihtiyaçlarını tamamlamak amacıyla özel derse yöneldiği sonucuna ulaşılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Özel ders dünya genelinde olduğu gibi ülkemizde de oldukça yaygın bir eğitim uygulamasıdır.
📊
Key Findings & Data:Çalışma grubunu 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Batı Karadeniz Bölgesi’nde yer alan bir ilin özel ve devlet okullarında çalışmakta olan farklı branşlardan 17 öğretmen, özel ve devlet okullarında öğrenim gören 24 öğrenci ve 4 veli oluşturmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Bulgulardan hareketle okulun, öğrencilerin akademik ve sosyal beklentilerini karşılayamadığı, derslerin desteklenmesi ve merkezi sınavlarda avantaj sağlanması bağlamında özel dersin zorunluluk olarak görüldüğü ve öğrencilerin eğitim ihtiyaçlarını tamamlamak amacıyla özel derse yöneldiği sonucuna ulaşılmıştır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2017-2018 Verileri
⚙️Variables:Özel ders · birebir öğrenme · öğretim programı

Özet

Özel ders dünya genelinde olduğu gibi ülkemizde de oldukça yaygın bir eğitim uygulamasıdır. Araştırmada öğrencilerin özel ders alma nedenlerini belirlemeye yönelik, nitel araştırma desenlerinden durum çalışması deseni kullanılmıştır. Çalışma grubu amaçlı örnekleme yöntemlerinden maksimum çeşitlilik yöntemine göre belirlenmiştir. Çalışma grubunu 2017-2018 eğitim-öğretim yılında Batı Karadeniz Bölgesi’nde yer alan bir ilin özel ve devlet okullarında çalışmakta olan farklı branşlardan 17 öğretmen, özel ve devlet okullarında öğrenim gören 24 öğrenci ve 4 veli oluşturmaktadır. Araştırmada veri toplama aracı olarak görüşme tekniği kullanılmıştır. Görüşmelerde araştırmacı tarafından hazırlanan yarı yapılandırılmış görüşme formları kullanılmıştır. Verilerinin analizinde içerik analizi yöntemi kullanılmıştır. Analiz sonucu elde edilen kodlar, alt temalar ve temalar araştırma alt problemlerine göre tablolar şeklinde hazırlanmış, doğrudan alıntılarla ulaşılan bulgular yorumlanmıştır. Özel derste öğrenci ihtiyacına ve seviyesine yönelik etkili ve sistemli eğitim sağlandığı, öğrencinin derse aktif katılımı ile kısa sürede kolay öğrenme gerçekleştiği, konunun kavratıldığı, bu bağlamda okul derslerinin ve sınavların desteklendiği, ayrıca derslerin seviyeye göre olmasının öğrencinin sıkılmasını önlediği görülmektedir. Bunun yanında öğrencinin birebir eğitimde öğrenmenin sorumluluğunu aldığı ve zorunluluk hissettiği vurgusu da dikkat çekicidir. Bulgulardan hareketle okulun, öğrencilerin akademik ve sosyal beklentilerini karşılayamadığı, derslerin desteklenmesi ve merkezi sınavlarda avantaj sağlanması bağlamında özel dersin zorunluluk olarak görüldüğü ve öğrencilerin eğitim ihtiyaçlarını tamamlamak amacıyla özel derse yöneldiği sonucuna ulaşılmıştır.

🔖

Cite This Article

AKDEMİR, A. B., KILIÇ, A. (2020). ORTAÖĞRETİM ÖĞRENCİLERİNİN ÖZEL DERS ALMA NEDENLERİNİN İNCELENMESİ. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 20 - Sayı: 2, 1008–1023. https://ajindex.com/articles/63

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Aslanargun, E. (2007). Okul-aile işbirliği ve öğrenci başarısı üzerine bir tarama çalışma. Sosyal Bilimler Dergisi, 18, 119-135.
  2. Baker, C. (2013). Zorunlu eğitime hayır [Insoumission a l'ecole obligatoire]. (A. Sönmezay, Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları. (Orijinal kitabın basım tarihi 1985)
  3. Bray, M. (2007). The shadow education system: private tutoring and its implications for planners. 2nd ed. UNESCO International Institute for Educational Planning, Paris. https://unesdoc.unesco.org/ark:/48223/pf0000118486 adresinden edinilmiştir. Bray, M. and Kwo, O. (2014). Regulating private tutoring for public good -policy options for supplementary education in Asia. Comparative Education Researc Centre (CERC) No.10 Hong Kong, China. Bray, M. and Lykins, C. (2012). Shadow education: private supplementary tutoring and its implications for policy makers in Asia. Asian Development Bank, Mandaluyong City and Comparative Education Research Centre, No 9 The University of Hong Kong, Hong Kong. Bümen, N. T. (2015). Çoklu zekâ kuramı ve eğitimi. Özcan Demirel (Ed). Eğitimde yeni yönelimler içinde (ss. 1-38). Ankara:
  4. Pegem Akademi Yayınları.
  5. Büyüköztürk, Ş., Kılıççakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2016). Bilimsel araştırma yöntemleri (21. Basım). Ankara:
  6. Pegem Akademi Yayınları.
  7. Chan, C. and Mongkolhutthi, P. (2017). The factors effecting students choice in studying English at private tutoring schools: A case of Thaı upper-secondary school students. Journal of Nusantara Studies, 2(2), 44-52.
  8. Creswell, J. W. (2017). Nitel araştırmacılar için 30 temel beceri [30 Essential skills for the qualitative researcher]. (H. Özcan, Çev.Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık. (Orijinal kitabın yayın tarihi 2016)
  9. Creswell, J. W. (2018). Nitel araştırma yöntemleri beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni [Qualitative inquiry & research design choosing among five approaches] (M. Bütün ve S. B. Demir, Çev.). Ankara: Siyasal Kitapevi. (Orijinal kitabın yayın tarihi 2013)
  10. Christensen, L. B., Johnson and R. B, Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analizi [Research methods design and analysis] (A. Aypay, Çev.Ed.). Ankara: Anı Yayıncılık. (Orijinal kitabın yayın tarihi 2014)
  11. Demir Ö. ve Doğanay A. (2010). Bilişsel koçluk yöntemiyle öğretilen bilişsel farkındalık stratejilerinin altıncı sınıf sosyal bilgiler dersinde bilişsel farkındalık becerilerine ve kalıcılığa etkisi. Elementary Education Online, 9(1), 106-127.
  12. Glesne, C. (2015). Nitel araştırmaya giriş [