AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTurk J Phys Med Rehab 2013;59:229-35.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: In this research, long-term exercise-trained and untrained rats underwent exhausting exercise. We compared muscle damage, interleukin-6 (IL-6) - a product of the muscle cell myoblast and satellite cells in response to muscle injury -,free oxygen radicals that have been reported to be responsible for this damage and, antioxidant levels in both groups.Materials and Methods: After exhausting exercise, trained and untrained rats were sacrificed by taking blood intracardiacally, just after exhaustion, one day and three days following exhaustion. Muscle damage was examined by light microscopy; the immune reactivity of the muscles was examined by IL-6 immunohistochemical evaluation and malondialdehite. Glutathione peroxidase levels of the muscles were assessed spectrophotometrically.Results: After exhaustion, the muscle damage was found to be higher in the untrained group than in the trained group. Maximum muscle damage, IL-6 immunoreactivity and oxidant levels emerged one day after exhaustion in both trained and untrained groups. The drop of oxidants, increase in antioxidants and the visualized regeneration process in histological samples appeared more significantly on day three after the exhaustion in trained animals compared to untrained animals. Three days after exhaustion, IL-6 and oxidant levels were found to decrease, and especially in the trained group, it approached approximately to the level of controls. In the acutely running untrained group, although IL-6 involvement decreased, plasma oxidant levels were still found to be significantly higher and antioxidant levels were lower compared to that in controls.Conclusion: This experiment revealed that the muscles of the exercise- trained rats were more resistant to this type of destructive muscle contraction than untrained rats. The IL-6 levels did not prominently increase just after the exhaustion but one day after exhaustion which made us think that the pro-inflammatory factors might have been suppressed by another agent - most probably by cortisol - in the beginning of the muscle damage and increased after the diminishing effects of these agents. Turk J Phys Med Rehab 2013;59:229-35.
Özet
Amaç: Bu araştırmada, uzun süreli egzersiz eğitimi yapılmış sıçanlarlaegzersiz eğitimi yapılmamış sıçanlar tüketici egzersize zorlanmışlardır.Egzersiz sonrasında her iki grupta; kaslarda meydana gelen hasar, hasarakarşı gelişen sitokin yanıtı olarak interlökin-6 (IL-6) artışı ve bu hasardansorumlu olduğu ileri sürülen serbest oksijen radikalleri ile antioksidandüzeyleri karşılaştırılmıştır.Gereç ve Yöntem: Sıçanlar tüketici egzersizden hemen sonra veegzersizi takip eden birinci ve üçüncü günlerde intrakardiyak kanalınarak sakrifiye edilmiştir. Kas hasarı ışık mikroskobu ile, IL-6 reaktivitesiimmünohistokimyasal metod ile, malondialdehit ve glutatyon peroksidazdüzeyleri ise spektrofotometrik olarak değerlendirilmiştir.Bulgular: Tüketici egzersiz sonrasında kas hasarı, egzersiz eğitimi yapılmamışgrupta daha yüksek bulunmuştur. Kas hasarı, IL-6 immünoreaktivitesi veoksidan düzeyleri her iki grupta da birinci günde en yüksek düzeylereulaşmıştır. Egzersiz eğitimi yapılmış sıçanlarda oksidan düzeylerindekiazalma, antioksidan düzeylerindeki artış ve histolojik örneklerde izleneniyileşme sürecine ait bulgular, tüketici egzersizden sonraki üçüncü gündedaha belirgin hale gelmiştir. Tükenmeden üç gün sonra IL-6 ve oksidandüzeylerinin egzersiz eğitimli sıçanlarda azaldığı ve kontroller düzeyineyaklaştığı saptanmıştır. Akut koşturulan egzersiz eğitimi almamış gruptaise, IL-6 tutulumu azalmakla birlikte, plazma oksidan düzeyleri kontrollerenazaran anlamlı olarak yüksek; antioksidan düzeyleri düşük kalmaya devametmiştir.Sonuç: Bu çalışma, egzersiz eğitimi yapılmış olan hayvanların kaslarının buşekilde bir hasar verici kas kontraksiyonuna, egzersiz eğitimi yapılmayanlaragöre daha dirençli olduğunu ortaya koymaktadır. IL-6 düzeylerinin tüketiciegzersizden hemen sonra değil, birinci günün sonunda belirgin şekildeartıyor olması, inflamasyonu baskılayıcı bazı ajanların -büyük olasılıklada kortizolün- tüketici egzersizden hemen sonra aktive olarak egzersizinkaslar üzerinde hasar oluşturucu etkisi ile birlikte görülen pro-enflamatuvarfaktörlerin artışını geciktirdiğini akla getirmektedir. Türk Fiz T p Rehab Derg2013;59:229-35.