AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese arbitrary applications continued also during the times of exile.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The Ottoman Empire was defeated in the World War I, and as a result the prominent leaders of the Committee of Ottoman Union Enver Pasha, Talât Pasha, and Cemal Pasha escaped from the country. Ali Fethi (Okyar), Minister for Internal Affairs of the term, made responsible for this situation. After a while, the Entente States tried to make ineffective the leaders, especially the ones whom they saw dangerous in the capital city by arresting them. Accusations did not remain limited to the politicians. They sent the arrestees first to Mondros, and there to Malta. This movement starting in the late 1918s resulted in Malta exiles being released in 1921 with the efforts of the Ankara Government. The most important issue which attracted attention during the arrestments was the arbitrary and baseless accusations of the Entente States. These arbitrary applications continued also during the times of exile.
Özet
Birinci Dünya Savaşı sonunda Osmanlı Devleti yenilmiş, yönetimdeki İttihatçı kabineden Enver, Talât ve Cemal Paşa’lar ülke dışına kaçmışlardı. Bu durumdan dönemin İçişleri Bakanı olan Ali Fethi (Okyar) Bey sorumlu tutuldu. İtilaf Devletleri başkentte kısa sürede tutuklamalara girişerek ileri gelenleri ve özellikle tehlikeli gördüklerini etkisiz hale getirmeye çalıştılar. Suçlamalar sadece siyasetçilerle sınırlı bırakılmadı. Tutukladıklarını önce Mondros’a, oradan da Malta’ya götürdüler. 1918 sonlarında başlayan bu hareket Ankara Hükümeti’nin çabaları sonucu 1921 yılında Malta sürgünlerinin serbest bırakılmasıyla sonuçlandı. Tutuklamalar sırasında dikkati çeken en önemli durum İtilaf Devletleri’nin keyfi ve dayanaksız suçlamalarıdır. Bu keyfi uygulamalar bütün sürgün süresinde de devam etmiştir.