Journals / Türk İslam Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi / 2013 / Cilt: 8 - Sayı: 16

The relation among servitude, love and freedom in the culture of mysticisim

Tasavvuf kültüründeki ubûdiyyet, muhabbet ve hürriyet arasındaki ilişki

Pages
85–94
Publication Date
2022-11-03
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

At the same time, “Love is to embrace a friend, and to oppose opposition.” 2 Even though love and affection are magnificent and borderless

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In Islamic Mysticism, there is an important connection between the terms of servitude, love and freedom.
📊
Key Findings & Data:Thanks to being a servant, a servant focusing on Allah’s sake and love, and freeing himself from other desires, would reach genuine love and affection.
💡
Conclusion & Impact:At the same time, “Love is to embrace a friend, and to oppose opposition.” 2 Even though love and affection are magnificent and borderless
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In Islamic Mysticism, there is an important connection between the terms of servitude, love and freedom. Thanks to being a servant, a servant focusing on Allah’s sake and love, and freeing himself from other desires, would reach genuine love and affection. A human becomes free through being a servant. As he becomes free by being a servant, a divine love and affection would enlighten in his heart. In fact, love and affection could not be narrowed down to a single adjective, and could not be limited by borders. Love could not be described. But besides this, there is nothing closer and more obvious than love to understand the truth. At the same time, “Love is to embrace a friend, and to oppose opposition.” 2 Even though love and affection are magnificent and borderless

Özet

slâm Tasavvuf Kültüründe, ubûdiyyet, muhabbet ve hürriyet kavramları arasında önemli bir bağlantı vardır. Kulluk sayesinde, Allah Teâlâ’nın rıza ve sevgisine odaklanan ve Allah’ın sevgisi ve rızası dışındaki esaretlerden özgürleşen bir kul için, hakiki aşk ve muhabbet gerçekleşir. İnsan, kullukla özgürleşir. O, kullukla özgürleştikçe, onun kalbinde ilahî aşk ve sevgi zuhur eder. Aslında aşk ve muhabbet, bir vasıfla vasfedilemez, bir hudutla sınırlandırılamaz. Aşk, tarif edilemez. Bununla beraber idrak için aşktan daha açık ve daha yakın bir şey yoktur. Aynı zamanda “Muhabbet, taat ile kucaklaşmak ve muhalefetle zıtlaşmaktır.” 1 Aşk ve muhabbet, tasvir edilemeyecek kadar muhteşem ve sınırsız duygular olmasına rağmen, insanın yaratılışında bu duygular bulunduğu için, aşk ve muhabbet; fıtrîdir ve doğaldır. Muhabbetin özünde ise, Allah’a itaat yer alırken, Allah’ın rızası haricindeki her şeye muhalif olmak gerekmektedir. İnsanın özünde yer alan bu duygular, kullukla yücelir. Allah’a aşk ve muhabbetle bağlanan bir kul için, Allah’ın rızası ve sevgisi dışındaki her şeyin esaretinden hürleşmek mümkün olabilir.

🔖

Cite This Article

SAYIN, E. (2022). The relation among servitude, love and freedom in the culture of mysticisim. Türk İslam Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 16, 85–94. https://ajindex.com/articles/625596

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Afifî, Ebu’l-A’lâ, Tasavvuf İslâm’da Manevî Devrim, (çev. H. İbrahim Kaçar, Murat Sülün), Risale Yayınları, İstanbul, 2004. Ankaravî, İsmail, Minhâcü’l-Fukara, (haz. Saadettin Ekici), İnsan Yayınları, İstanbul, 1996.
  2. Attar, Feridüddîn, Tezkiretü’l Evliyâ, (haz. Mehmet Zahit Kodku), Dilek Matbaası, İstanbul, trz. Bayrakdar, Mehmet, İslâm İbadet Fenomenolojisi, Akçağ Yayınları, Ankara, 1987. Bursevî, İsmail Hakkı, Ferâhu’r-Rûh Muhammediyye Şerhi, (haz. Mustafa Utku), Uludağ Yayınları, İstanbul, 2004.
  3. Cebecioğlu, Ethem, Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü, Anka Yayınları, İstanbul, 2004.
  4. Çağrıcı, Mustafa, Gazâlî’ye Göre İslâm Ahlakı, Ensar Neşriyat, İstanbul, 1982. Dihlevî, Şah Veliyyullah, Huccetullâhi’l-Baliğa, Dârü’t-Türâs, Kahire, 1985, C. 1-2 Gazâlî, Muhammed, Müslüman’ın Ahlâkı, Ribat Yayınları, Konya, 1997. Geylanî, Abdülkadir, Sırru’l-Esrâr, Sırların Sırrı, (çev. Mehmet Eren), Gelenek Yayıncılık, İstanbul, 2006. Hucvirî, Ali b. Osman, Keşfü’l-Mahcûb, (thk. Mahmûd Âbidî), İntişârât-ı Sâdâ ve Sîmâ, Tahran, 1384, hş. 2006.
  5. Kara, Mustafa, Tasavvuf ve Tarikatlar Tarihi, Dergâh Yayınları, İstanbul, 1999 Kâşânî, Abdürrezzak, Tasavvuf Sözlüğü, (çev. Ekrem Demirli), İz Yayıncılık, İstanbul, 2004. Kelâbâzî, Ebû Bekir Muhammed, et-Taarruf li Mezhebi Ehli’t-Tasavvuf, Mektebetü’l- Külliyâti’l-Ezheriyye, Kahire, 1980. Kuşeyrî, Abdülkerim, Risâletü’l-Kuşeyrî, Daru’l-Hayr, Beyrut, 2003. Mâverdî, Ebû’l-Hasan, Edebü’d-Dünya ve’d-Din, Daru İhyâ-i Ulûm, Beyrut, 1988. Mevlânâ, Celâleddîn Rumî, Mesnevî-i Mânevî, (thk. Reynold A. Nicholson), İntişârât- ı Hermes, Tahran, 2003. Mevlânâ, Celâleddîn Rumî Fihi Ma Fih, (çev. Ahmed Avni Konuk), İz Yayıncılık, İstanbul, 1994. Muhâsibî, Hâris, er-Riâye li Hukukillâh, Dâru’l-Kütübü’l-Hadîseti, Kahire, 1970. Sühreverdî, Ebû Hafs, Avârifü’l-Maarif, Dâru’l-Meârif, Kahire, 1966, C. 1-2. Tûsî, Serrâc, el-Lümâ fi Tarihi’t-Tasavvufi’l-İslamiyyi, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyyeti, Beyrut, 2001.
  6. Uluç, Tahir, İbn Arabî’de Sembolizm, İnsan Yayınları, İstanbul, 2007.
  7. Uludağ, Süleyman, Tasavvuf Terimleri Sözlüğü, Marifet Yayınları, İstanbul, 1999.
  8. Ünal, Ali, Kur’ân’da Temel Kavramlar, Nil Yayınları, İzmir, 1999.
  9. Yılmaz, Hasan Kâmil, Anahatlarıyla Tasavvuf ve Tarikatlar, Ensar Neşriyat, İstanbul, 2002.