GLUKOZ TOLERANS TESTİ SONRASINDA ERKEN HİPERGLİSEMİ OLAN HİPERTANSİF HASTALARDA DİYABETİK KARDİYOMİ- YOPATİ BULGULARI MEVCUTTUR

Özet

Bu çalışmada glukoz tolerans testinin (GTT) 1. saatinde hiperglisemik yanıt gözlenen, non-diyabetik kontrollü hipertansiyonu bulunan hastalarda diyabetik kardiyomiyopati (DKM) bulgularını araştırdık. Kontrollü hipertansiyonu olan hastalar çalış- maya dahil edilmiştir. Bütün hastalara 75 mg glukoz ile GTT uygulanmıştır. GTT'de 1. saat glukoz düzeyleri 200 mg/dl'den fazla olan hastalar Grup 1 diğerleri Grup 2 olarak ikiye ayırıldı. Her iki gruptaki hastalara transtorasik ekokardiyografi, doppler inceleme, doku doppler (TD) görüntüleme ve 24 saatlik holter EKG takibi yapıldı. Sol ventrikül kitlesi (LVmass) hesaplandı. Mitral annulus E/A, TD e', TD a', TD s', TD e'/a' değerleri hesaplandı. Normal RR intervallerinin standart sapması (SDNN), düşük frekans (LF), yüksek frekans (HF), LF/HF oranı kalp hızı değişkenliği (HRV) para-metreleri olarak ölçüldü. Çalışmamıza 47 hasta dahil edildi. Grup 2 hastalarında (n: 22) anlamlı olarak daha büyük LVmass (229.5±58.2 vs 192.1±50.6 gram; p: 0.036) ve daha fazla bozulmuş TD e'/a' (0.71±0.25 vs 1.06±0.58; p:0.011) değerleri izlendi. Grup 2 hastalarının SDNN değerleri hem gündüz saatlerinde (85.4±14.1 vs 112.5±31.3 msec; p: 0.007) hem de gece saatlerinde (82.2±22.1 vs 105.9±28.5 msec; p: 0.004) daha düşüktü. Ayrıca Grup 2 hastalarında gece saatlerinde LF/HF oranı anlamlı olarak daha yüksekti(3.75±4.02 vs 1.72±0.81; p: 0.029). Glukoz tolerans testinin 1. saatinde hiperglisemik yanıt gözlenen non-diyabetik kontrollu hipertansiyonu bulunan hastalarda diyabetik kardiyomiyopatiye (DKM) ait belirgin bulgular izlendi. Daha kesin sonuçlar için daha detaylı incelemeler gerekmektedir.