SavedAdd your journal

Journals / Türk Eğitim Bilimleri Dergisi / 2010 / Cilt: 8 - Sayı: 4

İlköğretim öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına ilişkin yeterlikleri ve hizmet içi eğitim ihtiyaçları

Mehmet Soner ÖZDEMİR
Pages
787–816
Publication Date
2022-11-05
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öğretmenler alternatif ölçme ve değerlendirme araçları içinde en fazla tanılayıcı dallanmış ağaç, yapılandırılmış grid ve rubrik konusunda hizmet içi eğitime ihtiyaç duyduklarını belirtmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada, ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına yönelik yeterlikleri ve hizmet içi eğitim ihtiyaçları incelenmiştir.
📊
Key Findings & Data:Örneklem grubunu Kırıkkale İli Merkezinde görev yapan 337 ilköğretim öğretmeni oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Öğretmenler alternatif ölçme ve değerlendirme araçları içinde en fazla tanılayıcı dallanmış ağaç, yapılandırılmış grid ve rubrik konusunda hizmet içi eğitime ihtiyaç duyduklarını belirtmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmada, ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına yönelik yeterlikleri ve hizmet içi eğitim ihtiyaçları incelenmiştir. Örneklem grubunu Kırıkkale İli Merkezinde görev yapan 337 ilköğretim öğretmeni oluşturmuştur. Çalışmanın bulguları göstermiştir ki, öğretmenlerin kendilerini en çok yeterli gördükleri alternatif ölçme ve değerlendirme araçları, gözlem, performans görevi/ödevi, öz değerlendirme ve sunum değerlendirme iken, kendilerini en az yeterli gördükleri araçlar ise yapılandırılmış grid, tanılayıcı dallanmış ağaç, rubrik (dereceli puanlama anahtarı) ve tutum ölçekleridir. Ayrıca, öğretmenlerin görev yaptıkları öğretim kademesi ve kıdemlerine göre alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına ilişkin yeterlik düzeyleri arasında anlamlı farklılıklar varken, cinsiyet bakımından ise görüşler arasında anlamlı düzeyde farklılıklar bulunmamıştır. Öğretmenler alternatif ölçme ve değerlendirme araçları içinde en fazla tanılayıcı dallanmış ağaç, yapılandırılmış grid ve rubrik konusunda hizmet içi eğitime ihtiyaç duyduklarını belirtmiştir.

🔖

Cite This Article

ÖZDEMİR, M. S. (2022). İlköğretim öğretmenlerinin alternatif ölçme ve değerlendirme araçlarına ilişkin yeterlikleri ve hizmet içi eğitim ihtiyaçları. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 4, 787–816. https://ajindex.com/articles/623242

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (20)

  1. Akyol, H. (2000). Yazı öğretimi. Millî Eğitim, (146), 37-48.
  2. Alpay, M. (2002). Çocuk kitaplarının dil gelişimine etkisi ve okul başarısına katkısı. Çoluk Çocuk, Ekim; 20-22.
  3. Amudson, S.J.(2001). Prewriting and handwriting skills. Case-Smith, J. Occupational Therapy for Children. (4th.Ed.) St.Louis, Missouri: Mosby. Baş, Ö. (2006). Ses temelli cümle yöntemi ve bitişik eğik yazıyla ilkokuma-yazma öğretiminde alternatif harf sıralaması. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi, 14-16 Nisan 2006. Ankara:
  4. Gazi Üniversitesi.
  5. Baştürk, M. (2004). Dil edinim kuramları ve Türkçenin ana dili olarak edinimi. Ankara:
  6. PegemA Yayıncılık. Dodd, B. ve Carr, A. (2003). Young children’s letter-sound knowledge. Language, Speech and Hearing Services in Scholols (34) 128-137.
  7. Ekinci, O. (2001). Okul öncesi eğitimin ilköğretim birinci sınıf öğrencilerinin başarısı üzerine etkisi. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gaziantep Üniversitesi,
  8. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Gaziantep. Fitzgerald, E. L. (2004). Cursive first: An Introduction to cursive penmanship. İnternet sitesinden 16 Mayıs 2009 tarihinde indirildi. http://www.home.mindspring.com/~teachingkids/id17.html
  9. Girgin, Ü. (2002). Okulöncesi eğitimde okuma ve yazma, konuşma ve yazma eğitimi. Eskişehir: AÖF Yayınları.
  10. Göğüş, B. (1978). Orta dereceli okullarımızda Türkçe ve yazın eğitimi. Ankara:
  11. Gül Yayınevi.
  12. Güneş, F. (2007). Ses temelli cümle yöntemi ve zihinsel yapılandırma. Ankara:
  13. Nobel Yayınları.
  14. Güneyli, A. (2006). Kitap incelemesi. İlköğretim Online, 5(2), 50. Hamstra, B. L. ve Blote, A.W. (1993). A Longitudinal study on dysgraphic handwriting in primary school. Journal of Learning Disabilities, 26(10). Jongmans, M.J., Linthorst, B. E., Westenberg, Y. ve Smits-Engelsman, B.C.M. (2003). Use of task - oriented self-instruction method to support children in primary school with poor handwriting quality and speed. Human Movement Science. Kavcar, C., Sever, S. ve Oğuzkan, F. (2004). Türkçe öğretimi. Ankara:
  15. Ergin Yayınları Kazu, H. ve Ersözlü N. Z. (2006). Yeni müfredatla gelen bitişik eğik yazıya ilişkin öğretmen görüşleri. Ulusal Sınıf Öğretmenliği Kongresi, 14-16 Nisan 2006. Ankara:
  16. Gazi Üniversitesi.
  17. Köksal, K. (1999). Okuma yazmanın öğretimi. (Birinci Baskı). Ankara:
  18. Pegem A Yayıncılık. Özer, A. (1987). Güzel sanatlar eğitimi. Ankara:
  19. AÖF Yayınları.
  20. Öztürk, H. (1995). Okul öncesi eğitim kurumlarına giden ve gitmeyen ilkokul öğrencilerinin alıcı ve ifade edici dil düzeyleri. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi Üniversitesi, Sosy