AI Summary & Key Takeaways
AI InsightMoreover, there were severe pathological changes including degeneration of intestinal mucosa,mononuclear cell infiltration, decreasing number of goblet cells and villous length associated with increasing in villous thickness on the diabetic rats which markedlyattenuated in both Ti recipient groups.Conclusion: In conclusion, it seems that oral administrationof Ti may improve intestinal damage in diabetic patients bymodulation of intestinal antioxidant defense system
📌 3 Key Takeaways
Abstract
AbstractObjectives: Enteropathy is one of the most important complications of diabetes mellitus. The present study determined the possible effects of Tsukamurella inchonensis (Ti) on diabetes enteropathy on rat small intestine.Materials and methods: A total of 40 rats were divided intofour groups of 10. Diabetes was induced by streptozotocin.Oral administration of Ti at dose of 105 and 107 CFU/rat wasperformed in two groups continuously for 14 days. Thethird and fourth groups received normal saline as the diabetic and negative control groups, respectively. The blood and intestine tissue samples were taken on 21st day post treatment for biochemical and pathological evaluations.Results: Significant differences were found in serum glucose, cholesterol and triglycerides values together with in CAT and SOD activities, MDA level and IL-6 concentration in both Ti treated groups in comparison with the diabetic rats. Moreover, there were severe pathological changes including degeneration of intestinal mucosa,mononuclear cell infiltration, decreasing number of goblet cells and villous length associated with increasing in villous thickness on the diabetic rats which markedlyattenuated in both Ti recipient groups.Conclusion: In conclusion, it seems that oral administrationof Ti may improve intestinal damage in diabetic patients bymodulation of intestinal antioxidant defense system
Özet
ÖzAmaç: Enteropati, diabetes mellitusun en önemli komplikasyonlarından biridir. Bu çalışma Tsukamurella inchonensis’in (Ti) sıçan ince bağırsağında diyabet enteropatisi üzerindeki olası etkilerini belirledi.Gereç ve Yöntem: Toplam 40 sıçan, her birinde 10 sıçan bulunan dört gruba ayrıldı. Diyabet, streptozotosin tarafından uyarıldı. Ti oral yolla 105 ve 107 CFU/sıçan dozunda iki gruba 14 gün boyunca sürekli olarak verildi. Üçüncü ve dördüncü gruplara sırasıyla diyabetik ve negatif kontrol grubu olarak normal salin verildi. Kan ve bağırsak doku örnekleri, biyokimyasal ve patolojik değerlendirmeler için uygulamadan sonraki 21. günde alındı.Bulgular: Serum glukoz, kolesterol ve trigliserit değerlerinde, CAT ve SOD aktiviteleri, MDA düzeyi ve IL-6 konsantrasyonlarında her iki Ti grubunda da diyabetik sıçanlara kıyasla anlamlı fark bulundu. Ayrıca, diyabetik sıçanlarda intestinal mukoza dejenerasyonu, mononüklear hücre infiltrasyonu, villöz kalınlığının artmasıyla ilişkili villöz uzunluğunun ve goblet hücrelerinin sayısının azalmasını içeren ciddi patolojik değişiklikler vardı. Bu durum her iki Ti alıcı grubunda da belirgin şekilde azalmıştı.Sonuç: Sonuç olarak, Ti’nin oral uygulamasının, diyabetik hastalarda bağırsak antioksidan savunma sisteminin modülasyonu yoluyla bağırsak hasarını iyileştirebileceği görülmektedir.