AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThere was no significant associ ation between the disease risk and the polymorphism in our study group.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: There are several hypotheses on the effects of the rs1738074 T/C single nucleotide polymorphism in the TAGAP gene; however, there has been no study on Turkish pediatric patients. We aimed to investigate the association of celiac disease (CD) and type 1 diabetes mellitus (T1DM) comorbidity with the polymorphism in the TAGAP gene of Turkish pediatric patients. Methods: Totally, 127 pediatric CD patients and 100 healthy children were included. We determined the poly morphism by the allele-specific polymerase chain reaction method. We used IBM SPSS Statistics version 25.0 and Arlequin 3.5.2 for the statistical analyses. The authors have no conflict of interest. Results: It was determined that 72% (n=154) of only CD patients had C allele, whereas 28% (n=60) had T allele. Of the patients with celiac and T1DM, 42.5% (n=17) and 57.5% (n=23) had T and C alleles, respectively. Of the individuals in control group, 67% (n=134) had C allele, whereas 33% (n=66) had T allele. Conclusions: There was no significant difference in the genotype and allele frequencies between the patient and control groups (p>0.05). There was no significant associ ation between the disease risk and the polymorphism in our study group.
Özet
Amaç: Literatürde TAGAP genindeki rs1738074 T/C tek nükleotit polimorfizminin (SNP) hastalıklarla ilişkisine yönelik birçok çalışma bulunmaktadır, ancak Türk pediya trik hastalarda rs1738074 T/C polimorfizmi ile ilgili bir çalışma mevcut değildir. Bu çalışmada, Türk pediyatrik hastalarda çölyak ve tip 1 diyabet komorbiditesinin TAGAP genindeki polimorfizmle ilişkisinin araştırılması amaçlandı. Gereç ve Yöntem: Çalışmaya 127 çölyak hastası ve 100 sağlıklı çocuk dahil edildi. Polimorfizmi saptamak için allel spesifik polimeraz zincir reaksiyonu yöntemi kullanıldı. IBM SPSS Statics version 25.0 ve Arlequin 3.5.2 programları kullanılarak istatistiksel analizler gerçekleştirildi. Yazar ların herhangi bir çıkar çatışması bulunmamaktadır. Bulgular: Sadece Çölyak hastalarının %72’si (n=154) C alleline sahipken, %28’inin (n=60) T alleline sahip olduğu belirlendi. Çölyak ve tip 1 diyabetli hastaların %42.5’i (n=17) T alleline, %57.5’i (n=23) C alleline sahipti. Kontrol grubundaki bireylerin %67’sinin (n=134) C alleline, %33’ünün (n=66) ise T alleline sahip olduğu gözlendi. Sonuç: Hasta ve kontrol grubu arasında genotip ve allel frekansları bakımından anlamlı bir farklılık yoktur (p>0.05). Çalışma grubumuzda hastalık riskiyle rs1738074 T/C poli morfizmi arasında anlamlı bir ilişki bulunamamıştır.