AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe conclude that when using together ceruloplasmin levels in pleural fluid and. the ratio of pleural to serum transferrin have a high sensitivity and specificity in discrimination of exudative pleural effusions.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The differentiation between exudates and transudates is fundamental when investigating the cause of pleural effusions. Acute-phase proteins could be potentially useful markers in this discrimination. in the attempt to define diagnostic criteria for the differentiation of pleural exudates (rom transudates, we measured alpha l acid glycoprotein, C-reactive protein, haptoglobin, ceruloplasmin and transferrin in pleural effusions and serum in patients with pleural effusions of various etiologoies. We measured the concentrations of the above proteins in the serum and pleural fluid of 80 (54 exudate, 26 transudate) consecutive patients by immunoturbidometrical methods. Pleural effusion acute phase proteins were eleuated in the patients with exudate compared to patients with transudate (p< 0.001 for all), in receiver operator characteristic analysis showed that pleural fluid ceruloplasmin levels and the ratio pleural fluid/serum transferrin were superior to the others. Using the optimum cut-off point of 0.16 g/L pleural fluid ceruloplasmin achieues a sensitivity of 92% with a specificity of 85%. in addition to, the optimum cut-off point for pleural fluid/serum transferrin ratio was 0.4 with sensitivity and specificity of 92% and 80%. When using together these parameters sensitivity and specificity were increased (95%, 85%). in differential diagnosis, none of these proteins were significantly different in subgroups of pleural exudate. We conclude that when using together ceruloplasmin levels in pleural fluid and. the ratio of pleural to serum transferrin have a high sensitivity and specificity in discrimination of exudative pleural effusions.
Özet
Plevral sıvıların nedeni araştırılırken eksüda-transüda ayrımının yapılması temeldir. Akut faz proteinleri bu ayrımda kullanılabilecek potansiyel göstergeler olabilir. Pleural eksüdaları transüdalardan ayırmak için tanısal kriterleri tanımlamak amacıyla değişik etyolojili plevral sıvıları olan hastalarda serum ve plevra sıvılarında alfa 1 asit glikoprotein, C-reaktif protein, haptoglobulin, seruloplazmin ve transferrin düzeylerini ölçtük. Ellidört eksüda ve 26 transüda karakterinde plevral sıvısı olan 80 hastada yukarıda bahsedilen proteinler immünoturbidometrikal yöntemlerle ölçüldü. Eksüdatif plevral sıuısı olan hastalarda plevral sıvı akut faz proteinleri transüdatif sıvısı olanlara göre yüksek bulundu (p< 0.001, tümü için). "Receiuer Operatör Characteristic" analizi plevral sıvı seruloplazmin ve plevral sıvı/serum transfferin oranının diğer akut faz proteinlerinden üstün olduğunu gösterdi. Plevral sıvı seruloplazmin düzeyi için optimal "cut-off" değer 0.16 g/L olarak alındığında testin, eksüdaları transüdalardan ayırmadaki duyarlılığı %92, özgüllüğü ise %85 idi. Plevral sıvı/serum transferrin oranı için optimal "cut-off değer 0.4 olarak alındığında ise duyarlılık %92, özgüllük %80 olarak saptandı. Bu iki parametre birlikte kullanıldığında duyarlılık ve özgüllük arttı (%95, %85). Plevral eksüdaların alt gruplarının ayrımında bu proteinlerden hiçbirisi farklılık göstermedi. Sonuçta, plevral sıvıdaki seruloplazmin düzeylerinin ve pleural sıvı/serum transferrin oranlarının birlikte kullanımının eksüdatif plevral sıvıların ayrımında yüksek duyarlılık ve özgüllüğe sahip olduğu saptandı.