AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: The DoE-supported microwave-assisted approach could be applied to optimize the critical factors of drug release with less variation.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: This study was conducted to assess the effect of microwave heating on the preparation of paracetamol cross-linked gelatin matrices by using the design of experiment (DoE) approach and explore the influence of the duration of microwave irradiation, the concentrations of crosslinker, and the amount of sodium bicarbonate (salt) on paracetamol release. These parameters were also compared with those of the matrices prepared via conventional heating. Materials and Methods: Twenty gel matrices were prepared with different durations of microwave irradiation, amounts of maize, and concentrations of sodium bicarbonate as suggested by Design Expert (DX®). The percentage drug release, the coefficient of variance (CV) in release, and the mean dissolution time (MDT) were the properties explored in the designed experimentation. Results: Target responses were dependent on microwave irradiation time, cross-linker amount, and salt concentration. Classical and microwave heating did not demonstrate statistically significant difference in modifying the percentage of drug released from the matrices. However, the CVs of microwave-assisted formulations were lower than those of the gel matrices prepared via classical heating. Thus, microwave heating produced lesser variations in drug release. The optimized gel matrices demonstrated that the observed percentage of drug release, CV, and MDT were within the prediction interval generated by DX®. The release mechanism of the matrix formulations followed the Peppas-Korsmeyer anomalous transport model. Conclusion: The DoE-supported microwave-assisted approach could be applied to optimize the critical factors of drug release with less variation.
Özet
Amaç: Bu çalışma mikrodalga ısıtmasının parasetamol çapraz bağlı jelatin matriksleri üzerine etkisini değerlendirmek ve mikrodalga ışıma süresinin etkisini, çapraz bağlayıcıların konsantrasyonlarını ve parasetamol salımı üzerinde sodyum bikarbonat tuzunun miktarını bulmak üzere gerçekleştirilmiştir. Bu parametreler konvansiyonel ısıtma yöntemleriyle hazırlanan matrikslerle de karşılaştırılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Yirmi jel matriks Design Expert (DX®) tarafından önerilen farklı mikrodalga ışıma süresi, farklı miktarda mısır ve farklı konsantrasyonlarda sodyum bikarbonat kullanılarak hazırlanmıştır. İlaç salımının yüzdesi salımdaki varyans katsayısı (CV) ve ortalama dissolüsyon zamanı (MDT) tasarımlandırılmış deneylerle araştırılmıştır. Bulgular: Hedef yanıtlar mikrodalga ışıma süresi, çapraz bağlayıcı miktarı ve tuz konsantrasyonuna bağlı bulunmuştur. Klasik ve mikrodalga ısıtma matrikslerden ilacın salım yüzdesi üzerine istatistiksel olarak anlamlı bir fark oluşturmamıştır. Ancak, mikrodalga ile oluşturulan formülasyonların CV’leri klasik ısıtma ile oluşturulan jel matrikslerden düşük bulunmuştur. Ayrıca, mikrodalga ısıtma ilaç salımında daha az varyasyon oluşturmuştur. Optimize jel matriksler gözlenen ilaç salımının yüzdesi, CV ve MDT DX® tarafından oluşturulan tahmini interval içinde bulunmuştur. Matriks formülasyonların salınım mekanizması Peppas-Korsmeyer kuraldışı taşınım modeline uymuştur. Sonuç: DoE ile desteklenen mikrodalga ile gerçekleştirilen yaklaşım ilaç salnımının kritik faktörlerini optimize etmekte daha düşük varyasyonu sağlamak için uygulanabilir.