AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFour RCTs had an overall “low” risk of bias, whereas one RCT had an overall “some concerns” due to lack of sufficient information about randomization.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This investigation examined the efficacy of ondansetron (intervention) versus metoclopramide (control) in managing parturient females with hyperemesis gravidarum (HG), by pooling data from randomized controlled trials (RCTs) using a meta-analysis approach. From inception until January 2022, five information sources were screened: Cochrane Central Register of Controlled Trials, Google Scholar, Scopus, PubMed and Web of Science. Quality assessment was done through the Cochrane Risk of Bias (version 2) assessment tool. The mean difference (MD) with 95% confidence interval (CI) was used to summarize the continuous data in a fixed- or random-effects model, depending on the extent of between-study heterogeneity. Five RCTs were included, comprising a total of 695 patients (355 and 340 females were assigned to ondansetron and metoclopramide, respectively). Four RCTs had an overall “low” risk of bias, whereas one RCT had an overall “some concerns” due to lack of sufficient information about randomization. There was no significant difference between both groups regarding the pregnancy-unique quantification of emesis and nausea score [MD=0.23, 95% CI (-0.42, 0.88), p=0.49], length of hospital stay [MD=-0.17 days, 95% CI (-0.35, 0.02), p=0.08], the number of doses of drug received [MD=0.45, 95% CI (-0.08, 0.98), p=0.10], and duration of intravenous fluids [MD=-1.73 hours, 95% CI (-5.79, 2.33), p=0.40]. Among parturient females with HG, there was no substantial difference in efficacy between both agents. Nevertheless, ondansetron is favored over metoclopramide in view of its trending therapeutic efficacy and better safety profile.
Özet
Randomize kontrollü çalışmaların (RKÇ) bu sistematik derleme ve meta-analizi, hiperemezis gravidarumlu (HG) gebe kadınların tedavisinde ondansetronun (müdahale) metoklopramide (kontrol) karşı etkinliğini incelemeyi amaçlamıştır. PubMed, Scopus, Web of Science, Cochrane Central Register of Controlled Trials ve Google Akademik veritabanları, başlangıçtan Ocak 2022’ye kadar tarandı. Dahil edilen çalışmaların yanlılık riski Cochrane Collaboration aracına (versiyon 2) göre değerlendirildi. Çalışma sonuçları, sabit veya rastgele etkiler modeli altında %95 güven aralığı (GA) ile ortalama fark (MD) olarak özetlendi. Toplam 695 hastadan oluşan beş RKÇ dahil edildi (355 katılımcı ondansetron ve 340 katılımcı metoklopramid ile tedavi edildi). Dört RKÇ’nin genel olarak “düşük” yanlılık riski varken, bir RKÇ için randomizasyon hakkında yeterli bilgi vermemesi nedeniyle genel olarak “bazı endişeler” mevcuttu. Pregnancy Unique Qualification of Emesis skoru [MD=0,23, %95 GA (-0,42, 0,88), p=0,49], hastanede kalış süresi [MD=-0,17 gün, %95 GA (-0,35, 0,02), p=0,08], alınan ilaç doz sayısı [MD=0,45, %95 GA (-0,08, 0,98), p=0,10] ve intravenöz sıvıların süresi [MD=-1,73 saat, %95 GA (-5,79, 2,33), p=0,40] açısından her iki grup arasında anlamlı bir fark yoktu. HG’li hastalarda ondansetron ve metoklopramid arasında etkililik açısından anlamlı bir fark yoktu. Bununla birlikte, terapötik etkililik trendi ve daha iyi güvenlik profili göz önüne alındığında, ondansetron metoklopramide göre tercih edilir