SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi / 2010 / Cilt: 13 - Sayı: 4

12-13 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARDA ORAL HİJYEN EĞİTİMİNİN ETKİNLİĞİ

Selmin KÖSE
Derya GÜVEN
Elif MERT
Ezgi ERASLAN
Sevil ESEN
Pages
44–52
Publication Date
2011-01-04
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Her iki grupta 3 ay sonra plak oluşumu açısından değerlendirildiğinde eğitim verilen gruptaki öğrencilerin plak indeksi oranı azalırken, eğitim verilmeyen grupta bu oranın arttığı ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p < 0.05).

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz 12-13 yaş arası çocuklara verilen oral hijyen eğitiminin dental plak oluşumu üzerindeki etkinliğini incelemek ve diş çürüğü prevelanslarını, çürük nedeniyle çekilmiş diş sayısı, dolgulu diş sayısı indeks değerlerini araştırmak amacıyla yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir Çalışma 09.01.2009 –09.04.2009 tarihleri arasında kurumdan izin alınarak, İstanbul’da bulunan bir ilköğretim okulunda 5.sınıfta öğrenim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden öğrenciler ile gerçekleştirildi.
📊
Key Findings & Data:Veriler decayed, missing, filled teeth indeks ve plak indeksi ile elde edildi, yüzdelik ve ki kare testleri kullanılarak değerlendirildi.
💡
Conclusion & Impact:Her iki grupta 3 ay sonra plak oluşumu açısından değerlendirildiğinde eğitim verilen gruptaki öğrencilerin plak indeksi oranı azalırken, eğitim verilmeyen grupta bu oranın arttığı ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p < 0.05).
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2009 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Çocuk · diş sağlığı · risk faktörleri

Özet

Öz 12-13 yaş arası çocuklara verilen oral hijyen eğitiminin dental plak oluşumu üzerindeki etkinliğini incelemek ve diş çürüğü prevelanslarını, çürük nedeniyle çekilmiş diş sayısı, dolgulu diş sayısı indeks değerlerini araştırmak amacıyla yarı deneysel olarak gerçekleştirilmiştir Çalışma 09.01.2009 –09.04.2009 tarihleri arasında kurumdan izin alınarak, İstanbul’da bulunan bir ilköğretim okulunda 5.sınıfta öğrenim gören ve araştırmaya katılmayı kabul eden öğrenciler ile gerçekleştirildi. Veri anket formu ve diş hekimi muayenesi sonucunda toplandı. Veriler decayed, missing, filled teeth indeks ve plak indeksi ile elde edildi, yüzdelik ve ki kare testleri kullanılarak değerlendirildi. Anne eğitim düzeyi düşük çocuklardaki toplam kayıp diş sayısının, anne eğitim düzeyi yüksek olan çocuklardaki toplam kayıp diş sayısına göre fazla olduğu görüldü (p < 0.001). Öğrencilerin tamamına yakınının sosyal güvencesinin olduğu, diş hekimine gitme sıklığının kurumlara göre fazla değişmediği, güvencesi olmayanların diş hekimine daha seyrek gittiği belirlendi (p > 0.05). Her iki grupta 3 ay sonra plak oluşumu açısından değerlendirildiğinde eğitim verilen gruptaki öğrencilerin plak indeksi oranı azalırken, eğitim verilmeyen grupta bu oranın arttığı ve aralarında istatistiksel olarak anlamlı fark olduğu belirlenmiştir (p < 0.05).

🔖

Cite This Article

KÖSE, S., GÜVEN, D., MERT, E., ERASLAN, E., ESEN, S. (2011). 12-13 YAŞ GRUBU ÇOCUKLARDA ORAL HİJYEN EĞİTİMİNİN ETKİNLİĞİ. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 4, 44–52. https://ajindex.com/articles/61015

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Akkerman E (2007). Türkiye’de diş çürüklerinin şiddetini ölçmeye yönelik yapılan epidemiyolojik çalışmaların Doktora Tezi, İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Diş Hekimliği Fakültesi Anabilim Dalı, İstanbul.
  2. Altun C, Güven G, Başak F ve ark. (2005). Altı onbir yaş grubu çocukların ağız-diş sağlığı yönünden değerlendirilmesi. Gülhane Tıp Dergisi.47: 114-118.
  3. Atakul F (1979). Diyarbakır ve çevresinde 3-12 yaş grubu arasındaki çocuklarda çürük sıklığı. İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Diş Hekimliği Fakültesi Anabilim Dalı,, Doktora tezi, İstanbul.
  4. Ayrancı Ü (2005). Bir grup ilkokul öğrencisinde diş çürüğü saptama araştırması Cengiz T.:Endodonti s.75-89, Ege Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü Diş Hekimliği Fakültesi Anabilim Dalı Yayınları.
  5. Carvalho JC, Nieuwenhuysen JP, D’hore W (2001). The decline in dental caries among bel children between 1983 and 1998. Community Dent Oral Epidemiol 29(1): 55-61.
  6. Çolak M, Atakul F, Bahşi E ve ark. (2008). 1996 ve 2005 yıllarında Diyarbakır’da yapılan iki farklı araştırmada çürük prevelansının karşılaştırılması. Dicle Diş Hekimliği Dergisi 9(2): 35-42.
  7. Doğan Güçiz B (2008) Temel ağız-diş sağlığı göstergeleri. Toplum Hekimliği Bülteni 26(2): 40-42.
  8. Gökalp S, Doğan Güçiz B, Tekçiçek M ve ark. (2007). Beş, on iki ve on beş yaş çocukların ağız diş sağlığı profili, Türkiye-2004. Hacettepe Dişhekimliği Fakültesi Dergisi 31(4): 3-10.
  9. Hugoson A, Koch G, Göthberg C et al. (2005). Oral health of individuals aged 3-80 years in Jönköping, Sweden during 30 years (1973-2003). II. Review of clinical and radiographic findings. Swedish Dental Journal. 29(4): 139-55.
  10. Namal N, Can G (2001). İstanbul-Bayrampaşa ve Gaziosmanpaşa’daki bireylerde çürük sıklığı. Diş Hekimliği (Journal of Dentistry) Dergisi 8(42): 323- 328. Namal N, Vehid S, Can G ve ark. (2002). Erişkin diş sağlığı düzeyi. İstanbul- Bayrampaşa pilot çalışması, İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Halk sağlığı Anabilim Dalı Araştırması İstanbul.
  11. Namal N, Can G (2002). Bireylerin eğitim düzeyi, diş fırçalama sıklığı-DMFT Dişhekimliği (Journal of Dentistry) Dergisi 9(45): 148-152.
  12. Namal N, Can G, Fidan Gül E (2003). İstanbul’da bir ilköğretim okulunda diş çürüğü sıklığının araştırılması. Dişhekimliği (Journal of Dentistry) Dergisi 10(49): 50-55.
  13. Retnakumari N (1999). Prevalence of dental caries and risk assessment among primary school children of 6-12 years in the Varkala Municipal area of Kerala. Journal of the Indian Society of Pedodonti