Journals / Tokat ilmiyat dergisi / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 1

The Relationship of Mu‘tazila and Transoxiana Ḥanafism between 3th and 4th Centuries

3. ve 4. Yüzyıllar Arası Mu‘tezile ve Mâverâünnehir Hanefîliği İlişkisi

Pages
381–401
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This discomfort clearly shows itself in Māturīdī, an important representative of the Ḥanafīs of the region.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study aims to put forward the relationship Mu‘tazila and Ḥanafism in Khorasan and Transoxiana between 3th-4th/9th-10th century.
📊
Key Findings & Data:Muʿtazila and Transoxiana Ḥanafism are two separate theological schools belonging to the same sect in fiqh.
💡
Conclusion & Impact:This discomfort clearly shows itself in Māturīdī, an important representative of the Ḥanafīs of the region.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:İslam Mezhepleri Tarihi · Mâverâünnehir · Mu‘tezile

Abstract

This study aims to put forward the relationship Mu‘tazila and Ḥanafism in Khorasan and Transoxiana between 3th-4th/9th-10th century. Muʿtazila and Transoxiana Ḥanafism are two separate theological schools belonging to the same sect in fiqh. It is difficult to talk about Khorasan regions close to Transoxiana and a population of Mu‘tazila in Transoxiana. Ḥanafism, who stayed away from the idea of i‘tizāl, was the most common sect in the region from the beginning. It seems that the events in Miḥna have increased the disagreements between the two theological schools, especially on the issue of Khalq al-Qurʼān. For this reason, after the middle of the 3th/9th century, the most important opponent for Transoxiana Ḥanafism was Mu‘tazila. The Transoxiana Ḥanafism always tried to be cautious against the idea of i‘tizāl. This stance against was not only in the area of Islamic theology. In 4th/10th century, the advanced level of Mu‘tazilī ʿIraqī Ḥanafism in Uṣūl al-Fiqh left Transoxiana Ḥanafism in the difficult situation. In this period, Abū al-Qāsim al-Ka‘bī (d. 319/931) stands out as the influential name of Mu‘tazila in the region. Ka‘bī lived in Balkh and Nasaf for a few years. His presence disturbed the dissident Ḥanafīs in the region. This discomfort clearly shows itself in Māturīdī, an important representative of the Ḥanafīs of the region.

Özet

Bu çalışma, 3.-4./9.-10. yüzyıllar arasında, Mu‘tezile ve Mâverâünnehir Hanefîliğinin Horasan ve Mâverâünnehir bölgesindeki ilişkilerini ortaya koymayı hedeflemektedir. Mu‘tezile ve Mâverâünnehir Hanefîliği, fıkıhta aynı mezhebe mensup iki ayrı kelâmî okuldur. Horasan’ın Mâverâünnehir’e yakın bölgeleri ile Mâverâünnehir’de Mu‘tezilî bir topluluğun varlığından bahsetmek zordur. İ‘tizâl düşüncesine uzak duran Hanefî anlayış ise başından beri bölgedeki en yaygın mezhep olmuştur. İki kelâmi okul arasındaki en eski farklılık iman tanımından kaynaklansa da, Mihne döneminde yaşananlar, özellikle halku’l-Kur’ân meselesi üzerinden iki kelâmi okul arasındaki görüş ayrılıklarını artırmış gözükmektedir. Bundan olsa gerektir, 3./9. yüzyılın ortasından sonra Mâverâünnehir Hanefîliği için en önemli fikri rakip Mu‘tezile olmuştur. Bu sebeple Mâverâünnehir Hanefîleri İ‘tizâl düşüncesine karşı her zaman tedbirli olmaya çalışmışlardır. Bu karşı duruş sadece kelâm sahasıyla sınırlı değildi. 4./10. yüzyıla gelindiğinde, batıdaki Mu‘tezilî Irak Hanefîliğinin fıkıh usûlünde ileri seviyeye gelmesi doğudaki İ‘tizâl karşıtı Mâverâünnehir Hanefîliğini zor durumda bırakmıştır. Bu dönemde Mu‘tezile’nin bölgedeki etkili ismi olarak Ebü’l-Kâsım el-Ka‘bî (öl. 319/931) öne çıkmaktadır. Ka‘bî, Belh ve Nesef’te birkaç yıl ikamet etmiştir. Onun bölgedeki varlığı karşıt görüşlü Hanefîleri rahatsız etmiştir. Bu rahatsızlık bölge Hanefîlerinin önemli bir temsilcisi olan Mâtürîdî’de kendisini açıkça belli etmektedir.

🔖

Cite This Article

Ateşyürek, A. (2022). The Relationship of Mu‘tazila and Transoxiana Ḥanafism between 3th and 4th Centuries. Tokat ilmiyat dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 1, 381–401. https://ajindex.com/articles/598229

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (7)

  1. Akoğlu, Muharrem. “Mu’tezile’nin Tarihsel Seyrinde Mihne”. Mihne Süreci ve İslamî İlimlere Etkisi. ed. M. Mahfuz Söylemez. 27-71. Ankara: Ankara Okulu Yayınları, 2012.
  2. Alibekiroğlu, Fatmanur. Tarihsel Süreçte Hanefîlik-Mu’tezile İlişkisi. Adana: Çukurova Üniversitesi,
  3. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2018.
  4. Apaydın, H. Yunus. "Kerhî". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Erişim 27 Mart 2019. https://islamansiklopedisi.org.tr/kerhi.
  5. Arslan, İbrahim. “Mu'tezilî ve Hanefî Söylemlerin Etkileşimi Üzerine”. İslami Araştırmalar Dergisi 27 (2016), 78-89. Askerî, İbn Hilâl. el-Evâil. thk. Muhammed es-Seyyid el-Vekil. Kahire: Dâru’l-Beşîr es-Sekâfe ve’l-Ulûmu’l-İslâmiyye, 1998.
  6. Aydınlı, Osman. Doğuşundan Büyük Selçuklulara Mu’tezile Ekolu Tarihi ve Öğretisi. İstanbul: Endülüs Yayınları, 2018.
  7. Barthold, W. V. Turkestan v Epoxu Mongolsko Naşestviya. St. Peterburg: Çast Prevaya Textu, 1898. Bebek, Adil. "Kâ‘bî". Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. Erişim 22 Ekim 2019. https://islamansiklopedisi.org.tr/kabi. Hatîb el-Bağdâdî, Ebû Bekr Ahmed b. Ali b. Sâbit. Târîhu Bağdâd. thk. Beşşâr Avvâd Ma‘rûf. 16 Cilt. Dâru’l-Ğarbi’l-İslâmî, Beyrut 2002. Herevî, Ebû İsmâil Abdullah b. Muhammed. Zemmü’l-kelâm ve ehluhû. 5 Cilt. Mektebetü’l-Ulûm ve’l-Hikem, Medine 1998. İbn Hacer el-Askalânî, Ebü’l-Fazl Şihâbüddîn Ahmed b. Alî b. Muhammed. Lisânü’l-Mîzân. thk. Dâiratü’l-Ma’rife el-Nizâmiyye. 7 Cilt. Beyrût: Müessesetü’l-İ’lâmî li’l-Matbûâti, 1971. İbnü’l-Cevzî, Ebü’l-Ferec Cemâlüddîn Abdurrahmân b. Alî b. Muhammed el-Bağdâdî. el-Muntazam fî târîhi’l- ümemi ve’l-mülûk. thk. Muhammed Abdülkadir Atâ ve Mustafa Abdülkadir Atâ. 19 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1992. İbnü’l-Esîr, Ebü’l-Hasen İzzüddîn Alî b. Muhammed b. Muhammed. el-Lübâb fî tehzîbi’l-ensâb. 3 Cilt. Beyrut: Dâru’s-Sâdır, ts. İbnü’l-Murtazâ, el-Mehdî Lidînillah Ahmed b. Yahyâ. Mu‘tezile’nin Biyografik Tarihi (el-Münye ve’l-emel). çev. Hüseyin Maraz. İstanbul: Endülüs Yayınları, 2018. İbnü’l-Murtazâ, el-Mehdî Lidînillah Ahmed b. Yahyâ. Tabakâtü’l-Mu‘tezile. thk. Susanna Diwald Wilzer Beyrut: en-Neşerâtü’l-islâmiyye, 1961. İbnü’n-Nedîm. Ebü’l-Ferec Muhammed b. Ebî Ya‘kûb İshâk b. Muhammed b. İshâk. el-Fihrist. thk. İbrahim Ramazan. Beyrut: Dâru’l-Ma’rife, 1997. İbn Yahyâ, Şerhu cümeli usûli’d-din li Ebî Seleme es-Semerkandî. İstanbul: Süleymaniye Ktp. Şehid Ali Paşa, 1648, 18a-168b. İsferâyinî, Ebû’l-Muzaffer İmâdüddîn Şâhfûr b. Tâhir. et-Tebsîr fi’d-dîn ve temyîzi’l-fırkati’n-nâciye. thk. Ke