SavedAdd your journal

Journals / Tarih Okulu Dergisi / 2021 / Cilt: 14 - Sayı: 51

THE PLACE OF DOLMENS IN THE ARCHAEOLOGY OF TURKEY – A REVIEW

Türkiye Arkeolojisinde Dolmenlerin Yeri – Bir Değerlendirme

Bakiye YÜKMEN EDENS
Pages
806–830
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Almost all of these dolmens are in three different regions (middle EuphratesCilicia, Kars, Turkish Thrace) at the edges of the country, and the dolmens in each of these regions have a different architectural character and chronological position.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dolmens and other megalithic monuments are important elements of European prehistory.
📊
Key Findings & Data:Similar kinds of monuments have been known to exist in Turkey since the 1930s, and research on these monuments has continued intermittently until the present day.
💡
Conclusion & Impact:Almost all of these dolmens are in three different regions (middle EuphratesCilicia, Kars, Turkish Thrace) at the edges of the country, and the dolmens in each of these regions have a different architectural character and chronological position.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Dolmens and other megalithic monuments are important elements of European prehistory. Similar kinds of monuments have been known to exist in Turkey since the 1930s, and research on these monuments has continued intermittently until the present day. However, megalithic monuments in Turkey remain poorly understood, due in part to a relative lack of research interest in these monuments, and in part to terminological confusion among archaeologists. This article discusses terminological issues related to dolmens, and summarizes the history of research in Turkey of these megalithic monuments. Then the article reviews the approximately 1100 dolmens currently known in Turkey. Almost all of these dolmens are in three different regions (middle EuphratesCilicia, Kars, Turkish Thrace) at the edges of the country, and the dolmens in each of these regions have a different architectural character and chronological position.

Özet

Dolmenler ve diğer megalitik anıtlar, Avrupa tarihöncesinin önemli unsurlarıdır.Türkiye'de de benzer türden anıtların var olduğu, 1930'lardan beri bilinmektedir ve buanıtlar üzerine yapılan araştırmalar günümüze kadar, aralıklı olarak, devam etmiştir.Bununla birlikte, Türkiye'deki megalitik anıtlar, kısmen bu anıtlara yönelik araştırma ilgisinin görece eksikliğinden ve kısmen de arkeologlar arasındaki terminolojikkarışıklıktan dolayı tam olarak anlaşılamamıştır. Bu makale, dolmenlerle ilgiliterminolojik konuları tartışmakta ve Türkiye'deki bu megalitik anıtların araştırılmatarihini özetlemektedir. Makale daha sonra, şu anda Türkiye'de bilinen yaklaşık 1100dolmeni değerlendirmektedir. Bu dolmenlerin neredeyse tamamı, ülkenin sınırlarında, üçfarklı bölgede (Orta Fırat-Kilikya, Kars, Türkiye Trakyası) bulunmaktadır ve bubölgelerin her birinde bulunan dolmenler farklı bir mimari karaktere ve kronolojikkonuma sahiptir.

🔖

Cite This Article

EDENS, B. Y. (2022). THE PLACE OF DOLMENS IN THE ARCHAEOLOGY OF TURKEY – A REVIEW. Tarih Okulu Dergisi, Cilt: 14 - Sayı: 51, 806–830. https://ajindex.com/articles/596293

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (17)

  1. Akman, M. (1997). Megalithforschung in Thrakien. Istanbuler Mitteilungen, 47, 151-170.
  2. Alvaro, C. & Palumbi G. (2014). New ‘pastoral landscapes’ of the early third millennium BC in the Malatya plain, the case of Gelinciktepe. In P. Bieliński, M. Gawlikowski, R. Koliński, D. Ławecka, A. Sołtysiak & Z. Wygnańska (Eds.), Proceedings of the 8th International Congress on the Archaeology of the Ancient Near East (Vol 2, pp. 607-618).
  3. Harrassowitz Verlag. Bostancı, E. Y. (1952). Gökırmak vadisinde prehistuvar araştırmaları yeni Paleolitik buluntular. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 10, 137-142.
  4. Borchardt, J. & W. Wurster. (1989). Megalit Graber in Lykien. Jahrbuch des DAI, 89, 513-538.
  5. Chantre, E. (1882). L’âge de la pierre et l’âge du bronze dans l’Asie occidental. Bulletin de la Société d’Anthropologie de Lyon, 1(2), 206-217.
  6. Delev, P. (1984). Megalithic Thracian tombs in south-eastern Bulgaria. Anatolica, 11, 17-45.
  7. Epstein, C. (1985). Dolmens excavated in the Golan. Atiqot, 17, 20-58.
  8. Erdoğu, R. (2003). A major new megalithic complex in Europe. Antiquity, Project Gallery 77(297) (http://www.antiquity.ac.uk/projgall/erdogu297/, accessed 2 March 2021)
  9. Erdoğu, R. (2005). Megalithic monuments of Turkish Thrace. Unpublished M.Phil thesis, University of Durham. Erdoğu, B., Erdoğu, R. & Chapman, J. (2002). Kırıkköy – the largest megalithic complex in Turkish Thrace. Antaeus, 25, 547-569.
  10. Fraser, J. (2018). Dolmens in the Levant. Palestine Exploration Fund Annual XIV. Routledge. Kalantanian, I. (2011). The Early Bronze Age complexes of Talin cemetery. Studii de Preistorie, 8, 123-138.
  11. Kansu, Ş. A. (1938). Prehistorya Araştırmalarında Metodlar. Kenan Basımevi ve Klişe Fabrikası. Kansu, Ş. A. (1963). Edirne’nin Lalapaşa-Büyünlü dolmenleri hakkında ilk not. Belleten, 27(107), 491-492.
  12. Kansu, Ş. A. (1964). Kuzeydoğu Anadolu’da Arpaçay (Çaycı Köyü) dolmenlerinden galerili bir dolmen hakkında. Belleten, 28(110), 327-330.
  13. Kansu, Ş. A. (1969). Edirne’de bulunan dolmenler ve dikili taşlar hakkında yeni gözlemler. Belleten, 33(132), 577-579.
  14. Kansu, Ş. A. (1971). Edirne’nin Lalapaşa çevresindeki Kalkansöğüt, Vaysal, Karagöl dolmenleri. Belleten, 35(137), 124-136.
  15. Kökten, İ. K. (1944). Orta, doğu ve kuzey Anadolu’da yapılan tarih öncesi araştırmaları. Belleten, 8(32), 659-680.
  16. Kökten, İ. K. (1945). Kuzeydoğu Anadolu prehistoryasında Bayburt çevresinin yeri ve önemi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 3. 431-462.
  17. Kökten, İ. K