Journals / Tarih İncelemeleri Dergisi / 2015 / Cilt: 30 - Sayı: 2

Ferdinand I s Eastern Mediterranean Policy and the 1607 Attack of Tuscan Navy on Famagusta Famagusta, the last taken city in Cyprus by the Turks in 1571, served as a military fortress and

I. FERDİNANDO'NUN DOĞU AKDENİZ POLİTİKASI VE TOSKANA DONANMASI'NIN 1607 MAGOSA SALDIRISI

Pages
357–384
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, I will put emphasis on some results of unsuccessful assault and what measures was taken against any possible similar attack on Famagusta.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Famagusta Famagusta, the last taken city in Cyprus by the Turks in 1571, served as a military fortress and naval base to the Ottoman State.
📊
Key Findings & Data:The first most important attack on Famagusta, which also had a strategic importance for the defense of Cyprus, was organized by an allied Christian fleet under the leadership of Tuscany in 1607.
💡
Conclusion & Impact:Finally, I will put emphasis on some results of unsuccessful assault and what measures was taken against any possible similar attack on Famagusta.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Famagusta Famagusta, the last taken city in Cyprus by the Turks in 1571, served as a military fortress and naval base to the Ottoman State. After the conquest it was restored and placed many corps as azeb, artilleryman and armorer. The first most important attack on Famagusta, which also had a strategic importance for the defense of Cyprus, was organized by an allied Christian fleet under the leadership of Tuscany in 1607. In this article, after being given an undetailed process of the whole expedition as a part of Eastern Mediterranean policy of Ferdinand I, I will explore military, administrative and socio-economic conditions of the island during this period. Particularly, the Famagusta attack of Tuscan navy will be investigated in the lights of Ottoman archival by comparing with the European sources. Finally, I will put emphasis on some results of unsuccessful assault and what measures was taken against any possible similar attack on Famagusta.

Özet

Özet 1571 yılında fethi tamamlanan Kıbrısta teslim alınan en son şehir olan Magosa, bu tarihten sonra Osmanlı Devletine askerî amaçlı bir müstahkem ve donanma üssü olarak hizmet etti. Fethinden sonra onarılan kaleye azeb, topçu ve cebecilerden oluşan çok sayıda muhafız yerleştirildi. Kıbrısın savunulmasında stratejik bir öneme sahip olan Magosanın uğradığı ilk önemli saldırı 1607 yılında Toskana Grandukalığının önderliğinde bir araya gelen müttefik Hıristiyan donanması tarafından düzenlenmiştir. Bu makalede, I. Ferdinandonun Doğu Akdeniz politikasının bir uzantısı olarak Magosa saldırısının genel bir değerlendirmesi yapıldıktan sonra, süreç sırasında adanın askerî, idari ve sosyo-ekonomik durumu ortaya konmaya çalışılacaktır. Özellikle Osmanlı arşiv belgelerinin konuya ilişkin verdiği bilgilerden hareketle olayın Avrupa kaynaklarıyla mukayeseli bir tetkiki yapılarak, bu başarısız saldırının sonuçları ve muhtemel bir saldırıya karşı Osmanlı yöneticilerinin Magosada aldıkları tedbirlere değinilecektir.

🔖

Cite This Article

ACIPINAR, M. (2022). Ferdinand I s Eastern Mediterranean Policy and the 1607 Attack of Tuscan Navy on Famagusta Famagusta, the last taken city in Cyprus by the Turks in 1571, served as a military fortress and. Tarih İncelemeleri Dergisi, Cilt: 30 - Sayı: 2, 357–384. https://ajindex.com/articles/596036

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. a. Arşiv Belgeleri ASF (Archivio di Stato di Firenze) Mediceo del Principato: filza 4275 BOA (Başbakanlık Osmanlı Arşivi) A.DVN.MHM (Bâb-ı Âsafî Mühimme Defterleri): 937; KK (Kamil Kepeci): 70; MD (Mühimme Defteri): 75, 76, 78; MDZ (Mühimme Zeyli): 8 b. Kaynak Eserler Selânikî Selânikî Mustafa Efendi, Tarih-i Selânikî (1003-1008/1595- 1600), C. I, Haz. Mehmet İpşirli, İstanbul 1999. Mariti 1769 Giovanni Mariti, Viaggi per l’isola di Cipro e per la Sorìa e Palestina fatti da Giovanni Mariti dall’anno 1760 al 1768, Tomo I, Firenze. Mariti 1787 Giovanni Mariti, Istoria di Faccardino Grand-Emir dei Drusi, Livorno. Nâimâ Nâimâ Mustafa Efendi, Târih-i Na‘îmâ (Ravzatü’l-Hüseyn fî Hulasâti Ahbâri’l-Hâfikayn), Haz. Mehmet İpşirli, C. I, Ankara 2007. c. Araştırma ve İncelemeler Acıpınar 2013 Acıpınar 2014 Bostan 2009 Bracewell 2009 Carali 1938 Çiçek 2002 Çiçek 2003 Dündar 2010 Mikail Acıpınar, “Osmanlı Kronikleri Işığında Kaptan-ı Derya Halil Paşa’nın Akdeniz Seferleri (1609-1623)”, TİD, XXVIII/1, 5-35. Mikail Acıpınar, “Anti-ottoman activities of the Order of the Knights of St. Stephen during the second half of the 16th century”, Seapower, Technology and Trade: Studies in Turkish Maritime History, (eds.) D. Couto-F. Gunergun-M.P. Pedani, Istanbul, 165-172.
  2. İdris Bostan, Adriaytik’te Korsanlık Osmanlılar, Uskoklar, Venedikliler 1575-1620, İstanbul. Catherine Wendy Bracewell, 16. Yüzyılda Adriyatik’te Korsanlık ve Eşkıyalık: Senjli Uskoklar, Çev. Mehmet Moralı, İstanbul.
  3. P. Paolo Carali, Fakhr ad-Dîn II: Principe del Libano e la corte di Toscana 1605-1635,
  4. Vol. II, Roma. Kemal Çiçek, “Kıbrıs”, DİA, C. 25, İstanbul, 374-380. Kemal Çiçek, “Magosa”, DİA, C. 27, İstanbul, 311-313. Recep Dündar, “18 Mart-14 Haziran 1608 Yılı Kıbrıs Eyaleti Bütçesi”, Turkish Studies, Vol. 5/4 (Fall 2010), 1032-1048. ErdoğruErdoğruErdoğruErdoğruErdoğruFederici1998 1999 2002 2005 2010 2014 Gemignani 1994 Gemignani 1996 Giuseppi 1965 Gökçe 1998 Griswold 2000 Guarnieri 1960 Hadjianastasis 2015a M. Akif Erdoğru, “Osmanlı Döneminde Kıbrıs Şekerhaneleri (1571-1607)”, Güney-Doğu Avrupa Araştırmaları Dergisi Prof. Dr. Cengiz Orhonlu Hatıra Sayısı, Sayı 12, 71-82. M. Akif Erdoğru, “Unpublished Ottoman documents on the history of Cyprus from the Evkaf Archives in Nicosia City (February 1606-March 1609)”, Επετηρίδα του Κέντρο Επιστημονικών Ερευνών, XXV, Lefkoşa, 131-165. M. Akif Erdoğru, “Osmanlı Kıbrısı’nda Pamuk Tarımı (1572- 1640)”, Yeni Türkiye, 8/45, 632-642. M. Akif Erdoğru, “Notes on the Orthod