Journals / Sufiyye / 2021 / Cilt: 10 - Sayı: 10

Ṣūfīsm in the World of Muallim Nācī

Muallim Nâci’nin Dünyasında Tasavvuf

Journal
Sufiyye
Pages
203–237
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This study explores the dynamics of ṣūfīsm in his life, works, disposition, and his mystic environment.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Being a poet, writer, and teacher, "Muallim Nācī" is one of the most known and spoken names of the Tanzimat period.
📊
Key Findings & Data:Thanks to “Ertuğrul Bey Manzûmesi” he wrote in 1891, he was given the “Tarih-nuvis-i Selatin-i Osman" degree by Abdul Hamid II.
💡
Conclusion & Impact:This study explores the dynamics of ṣūfīsm in his life, works, disposition, and his mystic environment.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Tasavvuf · Muallim Nâci · Mevlevîlik

Abstract

Being a poet, writer, and teacher, "Muallim Nācī" is one of the most known and spoken names of the Tanzimat period. Along with translation, criticism, and linguistic works, he also provided religious and mystical works. Facing with post-Tanzimat Renewal movements, he made influential translations from French literature, but did not give up the basic types, measures, and propositions of the tradition, and used aruz prosody with plain Turkish. He is criticized in literature and politics because of his insistence on a national perspective from a political perspective and voicing the ummah’s consciousness in poetry and prose. Thanks to “Ertuğrul Bey Manzûmesi” he wrote in 1891, he was given the “Tarih-nuvis-i Selatin-i Osman" degree by Abdul Hamid II. As a poet and writer with high religious and national consciousness, there is a strong belief in oneness, an intimate love of prophets and ahl al-bayt, and deep respect for individuals who played an important role in the formation of Islamic civilization. Unlike many of his contemporaries dispersed by western winds, he stood upright thanks to the major elements including the fact that he lived in a family with the integrity of belief and deeds, accompanied by ṣūfīs and people with wisdom. In reality, he is heavily influenced by ṣūfīsm in the realm of thinking and perception. This study explores the dynamics of ṣūfīsm in his life, works, disposition, and his mystic environment.

Özet

Muallim Nâci şair, muharrir ve muallim vasıflarıyla Tanzimat döneminin en bilinen ve üzerinde konuşulan isimlerinden biridir. Döneminin dil, edebiyat tarih alanında yaptığı tercüme, tenkit ve lugat çalışmalarının yanı sıra dînî ve tasavvufî sahada da çalışmaları bulunmaktadır. Nâcî Tanzimat sonrası yenileşme hareketleri karşısında Fransız Edebiyatından güçlü tercümeler ve serbest şiir formunda şiirler kaleme almakla birlikte elini gelenek altında temsîl edilen aruz formundan çekmemiş, aruzu sade bir Türkçeyle buluşturmuştur. Yahya Kemal Beyatlı, Mehmet Akif Ersoy, Tevfik Fikret Muallim Nâci’nin önde gelen temsilcilerindendir. Muallim Nâci’yi edebi ve siyasi çevrede tartışmalara ve çoğu kez ağır ithamlara bırakan bir diğer yönü ise onun siyasi yönden milli bir duyuş içinde ısrar etmesi ve ümmet bilincini şiir ve nesrinde seslendirmesidir. 1891 yılında kaleme almış olduğu “Ertuğrul Bey Manzûmesi” Sultan Abdülhamid Han tarafından kendisine “Târîh-nüvîs-i Selâtîn-i Osmân” pâyesini kazandırmıştır. Dînî ve millî şuuru yüksek bir âlim olarak Nâcî’nin eserlerinde sağlam bir tevhid inancı, samîmi bir peygamber ve ehl-i beyt sevgisi, İslâm medeniyetinin teşekkülünde rol oynamış şahsiyetlere derin bir hürmet vardır. Çağının batı rüzgarları karşısında pek çok çağdaşının aksine Nâcî’nin savrulmasını engelleyen temel unsurlara inildiğinde iman ve amel bütünlüğü olan bir aile içinde, tasavvuf ve irfan ehli kimselerin refakatinde bir yaşam sürdüğü görülür. Nitekim Nâcî’nin hayatında tesîr altında kaldığını belirttiği sahneler, tanıştığı mutasavvıflar, eserlerinde yer verdiği sûfîler ve işlediği konular düşünce ve duyuş dünyasında tasavvuftan büyük ölçüde beslendiğine şahitlik etmektedir. Çalışmanın konusu Türk edebîyatında ve fikrî sahada geleneğin temsilcisi olarak bulunan Muallim Nâci’nin hayâtı, meşrebi, mutasavvıf çevresi ve eserleri üzerinde gözüken tasavvufî dinamikleri keşfetmektir.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, Ş. (2022). Ṣūfīsm in the World of Muallim Nācī. Sufiyye, Cilt: 10 - Sayı: 10, 203–237. https://ajindex.com/articles/593425

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (22)

  1. Avni, Hüseyin. Muallim Nâci. İstanbul: Alem Matbaası, 1311/1894. Ayverdi, Sâmiha vd. Kenan Rifâî ve Yirminci Asrın Işığında Müslümanlık. İstanbul: Kubbealtı Neşriyatı, 11. Basım, 2017.
  2. Ayverdi, Sâmiha vd. Yolcu Nereye Gidiyorsun. İstanbul: Kubbealtı Neşriyatı, 6. Basım, 2016.
  3. Banarlı, Nihad Sâmî. “Muallim Naci”. Resimli Türk Edebiyâtı 2 (1979), 982- 989. Beytur, Mithat Bahârî. Pîr Aşkına. nşr. Nuri Şimşekler. İstanbul: Timaş Yayınları, 2009.
  4. Bozdağ, Erdal. Muallim Naci'nin Düşünce Dünyası ve Tanzimat yenileşmesindeki Yeri. Malatya: İnönü Üniversitesi,
  5. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2020.
  6. Butros Ebu Manneh. “Sultan Abdülhamid II ve Şeyh Ebü’l-Hüdâ es-Sayyâdî”. çev. İrfan Gündüz. Marmara Üniversitesi. İlahiyat Fakültesi Dergisi 7-8-9-10 (1989-1995), 375-405.
  7. Ceyhan, Adem. Emsâl-i Ali. İstanbul: Buhara Yayınları, 2011.
  8. Fahri, Osman. “Tarih-nüvîs-i Selâtîn-i Âl-i Osman - Şâir şehîr Merhûm Muallim Nâci Efendi”, Maârif 2/4 (22 Nisan 1309). 226-232.
  9. Ferhun, Nezîhi. “Muallim Naci Üstüne Bazı Dikkatler”. Yeni Sanat 1/8 (Kasım1974), 32-37. https://katalog.idp.org.tr/yazilar/31984/muallim-naci-ustune-bazi-dikkatler Giritli Ali Aziz Efendi. Muhayyelât. sad. Osman Sevim. İstanbul: Bilge/Kültür/Sanat, 2017.
  10. Gökçe, Hasan. Kefevî Tekkesi Şeyhi Ali Vasfî Efendi Hayatı Sanatı ve Eserleri. İstanbul:
  11. Marmara Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, 2014.
  13. Gölpınarlı, Abdülbâkî. Mevlânâ’dan sonra Mevlevîlik. İstanbul: İnkılap ve Aka Yayınevi, 2. Basım, 1983.
  14. Gölpınarlı, Abdülbâkî. Melâmîlik ve Melâmîler. İstanbul: Elif Kitabevi, 3.Basım, 2006.
  15. Güzelyüz, Ali. “Sâib-i Tebrîzî’nin Hayatı ve Eserleri”. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Şarkiyat Mecmuâsı 10 (2007), 1-4.
  16. Eldem, İsmâil Hakkı. Osmanlı Meşahir-i Üdebası Muallim Naci Efendi. İstanbul:Nişan Berberyan Matbaası, 1311/1893. Haksever, Ahmed Cahid. Modernleşme Sürecinde Mevlevîler ve Jön Türkler. İstanbul: H Yayınları, 2009.
  17. Hayal, Zülfikar. “Giridli Ali Aziz Efendi’nin Türk Yenileşme Tarihi İçindeki Yeri”, Türk Kültürü Araştırmaları 17/1-2 (1984), 110-121.
  18. İzbudak, Veled Çelebi. Tekkeden Meclise Sıra Dışı Bir Çelebi’nin Anıları. nşr. Yakup Şafak-Yusuf Öz. İstanbul: Timaş Yayınları, 2009.
  19. Kaçar, İzzet. Bütün Yönleriyle Muallim Nâci (1849-1893). Ankara: Gece Kitaplığı, 2019.
  20. Kara, Mustafa. Metinlerle Günümüz Tasavvuf Hareketleri. İstanbul: Dergah Yayınları, 2002.
  21. Koca, Ferhat. “Mûsâ Kâzım Efendi”. Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi. 31/ 221-222. İstanbul: TDV Yayınları, 2006.
  22. Yeni Sanat. “M