SavedAdd your journal

Journals / Selçuk İletişim / 2006 / Cilt: 4 - Sayı: 3

Public Relations in the Ottoman Empire

Osmanlı'da Halkla İlişkiler

Metin KAZANCI
Pages
5–20
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Finally, this issue needs to be studied elaborately by the future historians of communication.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Almost all of the books written in Turkey on public relations, take the history of this profession as the history of public relations practices in USA.
📊
Key Findings & Data:On the other hand, the issue of public relations in Ottoman Empire that has been explored in a paper for the first time, requires no doubt broader and more elaborate studies.
💡
Conclusion & Impact:Finally, this issue needs to be studied elaborately by the future historians of communication.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Almost all of the books written in Turkey on public relations, take the history of this profession as the history of public relations practices in USA. All that’s written about Turkey is limited to a few statements; “Kanuni loved his people very much. Fatih often had meetings with them. II. Mahmut was a fine expert of public relations.”. Yet the reality is quite different. Ottoman State had special public relations practices. It would be wrong to call it public relations in today’s terms but the Ottoman Empire had a notion of public relations of its own. I will try to reveal these issues in this paper as much as I can. On the other hand, the issue of public relations in Ottoman Empire that has been explored in a paper for the first time, requires no doubt broader and more elaborate studies. I am giving the start in a sense, my knowledge in Ottoman language being limited but my intention was also expanding the issue. Finally, this issue needs to be studied elaborately by the future historians of communication.

Özet

Türkiye’de yazılmış halkla ilişkiler kitaplarının hemen hemen tümü halkla ilişkilerin tarihini Amerika Birleşik Devletleri’ndeki halkla ilişkiler uygulamalarının tarihi olarak alırlar. Ülkemizle ilgili tüm yazılanlar bir iki cümledir: “Kanuni halkı çok severdi, Fatih halkla sık sık bir araya gelirdi. II. Mahmut iyi bir halkla ilişkiler uzmanı idi ” gibi. Oysa durum Osmanlı’da çok farklıdır. Bugünkü anlamda halkla ilişkiler yoktur ama Osmanlı’nın kendine özgü halkla ilişkileri vardı. Biz bu yazıda bu konulara olabildiğince açıklık getirmeye çalışacağız. İlk defa kağıda dökülen Osmanlı’nın halkla ilişkileri kuşkusuz daha geniş ve ayrıntılı incelemelere gereksinme göstermektedir. Sınırlı Osmanlıca bilgimle ama konuyu biraz da yayarak, bu başlangıcı ben yapıyorum. Ama bu önemli konu, yetişecek iletişim tarihçileri tarafından ayrıntılı olarak incelenmeyi beklemektedir.

🔖

Cite This Article

KAZANCI, M. (2022). Public Relations in the Ottoman Empire. Selçuk İletişim, Cilt: 4 - Sayı: 3, 5–20. https://ajindex.com/articles/591701

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (60)

  1. Akdağ M (1975) Türk Halkının Dirlik ve Düzenlik Kavgası, Bilgi Yayınevi,
  2. Ankara.
  3. Altan Ç (2002)
  4. Tarihin Saklanan Yüzü, İnkılap Yayınevi,
  5. İstanbul.
  6. Avcıoğlu D (1982)
  7. Türklerin Tarihi, C. V, Tekin Yayınevi,
  8. İstanbul.
  9. Aydın E (2006)
  10. Nasıl Müslüman Olduk, Cumhuriyet Kitapları, İstanbul.
  11. Braudel F (1987) La Méditerranée et le Monde Méditerranéen à l'époque de Philippe II, Flammarion, Paris. Busbecq C (1939)
  12. Türk Mektupları, Hüseyin Cahit Yalçın (çev), Remzi Kitabevi, İstanbul. Cahun L (1896) Introduction à l’Histoire de l’Asie: Turcs et Mongols des Origines à 1405, Armand Colin, Paris. Çadırcı M (1997) Tanzimat Döneminde Anadolu Kentlerinin Sosyal ve Ekonomik Yapısı, TTK Yayını, Ankara.
  13. Doğru H (2006) Lehistan’da Bir Osmanlı Sultanı, Kitap Yayınları,
  14. İstanbul.
  15. Goowin G (1998)
  16. Osmanlı Kadınının Özel Dünyası, Sabah Yayınları,
  17. İstanbul.
  18. Halife M (1976)
  19. Tarih-i Gılmani, Kültür Bakanlığı Yayını, İstanbul.
  20. Hammer (1991)
  21. Büyük Osmanlı Tarihi, C. I-VI, M. Ata (çev), Hikmet Neşriyat, İstanbul.
  22. İnalcık H (2000) Osmanlı’da Devlet, Hukuk, Adalet, Eren Yayınevi,
  23. İstanbul.
  24. İnalcık H (2003) Osmanlı İmparatorluğu Klasik Çağ,YKY, İstanbul.
  25. İnalcık H (2005)
  26. Makaleler, Doğu Batı Ed, İstanbul.
  27. Karal E Z (2000)
  28. Osmanlı Tarihi, C.V-VIII, TTK Yayını, Ankara.
  29. Kazancı M (2006) Kamuda ve Özel Kesimde Halkla İlişkiler, 6. Bası, Turan Kitabevi,
  30. Ankara.
  31. Kazıcı Z (2006) Osmanlı’da İhtisab Müessesesi, Bilge Yayınevi,
  32. İstanbul.
  33. Koçu R E (1971)
  34. Tarihimizde Garip Vakalar, Varlık Yayınları,
  35. İstanbul.
  36. Koloğlu O (1994) Osmanlı’dan Günümüze Türkiye’de Basın, İletişim Yayınları, İstanbul. Lamartine Alphonse de (2005a) Aşiretten Devlete - Osmanlı Tarihi 1, R. Uzmen (çev), Bilge Yayınları, İstanbul. Lamartıne Alphonse de (2005b), Cihan Hakimiyeti - Osmanlı Tarihi 2, R. Uzmen (çev), Bilge Yayınları,
  37. İstanbul.
  38. Lewis B (2005)
  39. Ortadoğu, S. Kölay (çev), 2. Bası, Arkadaş Yayınları,
  40. İstanbul.
  41. Mantran R (1962) İstanbul Dans La Seconde Moitié du XVII’ème Siècle, Libraire Adrien Maison Neuve, Paris. Montaigne M (1982)
  42. Denemeler, S. Eyüboğlu (çev) Cem Yayınevi,
  43. İstanbul.
  44. Nuri Paşa Mustafa (1992)
  45. Netayic ül Vukuat I-II, TTK Yayınları,
  46. Ankara.
  47. Ortaylı İ (1987)
  48. İmparatorluğun En Uzun Yılı, Hil Yayınevi,
  49. İstanbul.
  50. Ortaylı İ (2006) Osmanlı’yı Yeniden Keşfetmek, Timaş Yayınları,
  51. İstanbul.
  52. Öztuna Y (1964) Türkiye Tarihi 2, Hayat Yayınları,
  53. İstanbul.
  54. Palmer A (1997)
  55. Osmanlı İmparatorluğu, B. Çorakçı (çev), Sabah Yayınları,
  56. İstanbul.
  57. Sakaoğlu N (1999)
  58. Bu Mülkün Sultanları, Oğlak Yayınları,
  59. İstanbul.
  60. Sevinç N (2005)