Journals / RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi / 2020 / Cilt: 0 - Sayı: 21

A contextual contribution to reading education: use of reading in different meanings in Turkish

Okuma eğitimine bağlamsal bir katkı: okumanın Türkçede farklı anlamlarda kullanımı

Pages
1–22
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

In consequence of the study, some suggestions have been made to educators, researchers and institutions.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this study, along with the first and basic meaning of reading, other meanings that reading gains in Turkish contextually have been revealed.
📊
Key Findings & Data:The aim of the study is to determine what meanings reading - one of the four basic skills of the language - is used in Turkish with a simultaneous and diachronic approach.
💡
Conclusion & Impact:In consequence of the study, some suggestions have been made to educators, researchers and institutions.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Türkçe · okuma · çok anlamlılık

Abstract

In this study, along with the first and basic meaning of reading, other meanings that reading gains in Turkish contextually have been revealed. The aim of the study is to determine what meanings reading - one of the four basic skills of the language - is used in Turkish with a simultaneous and diachronic approach. For this purpose, Turkish language has been scanned in terms of including modern and historical dictionaries, encyclopedic works, books, articles and similar publications; reading and conjugation of reading; compound words, idioms, proverbs, stereotypes and sentence-level forms related to reading. In addition, the usage of reading in Anatolian dialects has been examined and the meanings of reading used in Turkish from the earliest times to today have been investigated. In this qualitative study using document review and content analysis methods, it has been observed that reading is used in a way that meets many meanings other than its known meanings, and it can create different meanings depending on the context it is in. Knowing the aforementioned meanings gained by reading will be useful to base the reading education. In consequence of the study, some suggestions have been made to educators, researchers and institutions.

Özet

Bu çalışmada okumanın ilk ve temel anlamıyla birlikte Türkçede bağlamsal yönden kazandığı diğer anlamlar ortaya konulmuştur. Çalışmanın amacı, dilin dört temel becerisinden biri olan okumanın, eş zamanlı ve art zamanlı bir yaklaşımla Türkçede hangi anlamlarda kullanıldığını belirlemektir. Bu amaçla Türkçe modern ve tarihî sözlükler, ansiklopedik eserler, kitaplar, makaleler vb. yayınlar; okuma ve okumanın çekimleri (okunma, okutma), okumayla ilgili birleşik sözcük, deyim, atasözü, kalıplaşmış ifade ve cümle düzeyindeki biçimleri içermesi yönüyle taranmıştır. Ayrıca okumanın Anadolu ağızlarındaki kullanımlarına bakılmış ve Türkçede ilk zamanlardan günümüze hangi anlamlarda kullanıldığı araştırılmıştır. Nitel desende olup doküman inceleme ve içerik analizi yöntemlerinin kullanıldığı çalışmada okumanın bilinen anlamlarının dışında birçok anlamı karşılar şekilde kullanıldığı, içinde bulunduğu bağlama göre farklı anlamlar oluşturabildiği görülmüştür. Okumanın kazandığı söz konusu anlamların bilinmesi okuma eğitimini temellendirmek bakımından yararlı olacaktır. Çalışma sonucunda eğitimcilere, araştırmacılara ve kurumlara bazı önerilerde bulunulmuştur.

🔖

Cite This Article

EMİROĞLU, S. (2022). A contextual contribution to reading education: use of reading in different meanings in Turkish. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 21, 1–22. https://ajindex.com/articles/589856

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (31)

  1. Acaroğlu, M. T. (1992). Türk atasözleri. İstanbul:
  2. İletişim Yayınları.
  3. Aksan, D. (2006). Anlambilim anlambilim konuları ve Türkçenin anlam bilimi. 4. Baskı. Ankara:
  4. Engin Yayınevi.
  5. Aksoy, Ö. A. (1971). Atasözleri ve deyimler sözlüğü: Atasözleri sözlüğü. Ankara:
  6. Ankara Üniversitesi Basımevi. Aksoy, Ö. A. (1984). Atasözleri ve deyimler sözlüğü 2 deyimler sözlüğü. Ankara:
  7. TDK Yayınları.
  8. Aksoy, Ö. A. (2004). Bölge ağızlarında atasözleri ve deyimler I-II. Ankara:
  9. TDK Yayınları.
  10. Aktunç, H. (1998). Türkçenin büyük argo sözlüğü (tanıklarıyla). İstanbul:
  11. Yapı Kredi Yayınları.
  12. Akyalçın, N. (2012). Türkçemizin anlamsal zenginlikleri deyimlerimiz. Ankara:
  13. Eğiten Kitap. Akyalçın, N. (2012). Türkçemizin incileri atasözlerimiz: tanıklı sözlük. Ankara:
  14. Eğiten Kitap. Akyol, H. (2003). Türkçe ilkokuma ve yazma öğretimi. Ankara:
  15. Gündüz Eğitim ve Yayıncılık. Akyol, H. (2013). Programa uygun Türkçe öğretim yöntemleri. 6. Baskı. Ankara:
  16. Pegem Yayıncılık. Arat, R. R. (1959). Kutadgu Bilig II tercüme. Ankara:
  17. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Arat, R. R. (1992). Atabetü’l-Hakayık, Edib Ahmed B. Mahmud Yükneki. Ankara:, Türk Tarih Kurumu Yayınları.
  18. Arıcı, A. F. (2012). Okuma eğitimi. (Geliştirilmiş 3. Baskı). Ankara Pegem Yayıncılık. Atalay, B. (1970). Abuşka lûgatı veya Çağatay sözlüğü. Ankara:
  19. Ayyıldız Matbaası. Atalay, B. (1986). Divanü Lûgat-it-Türk Tercümesi: I, II, III, IV. Ankara:
  20. Türk Tarih Kurumu Basımevi. Ayverdi, İ. (2011). Kubbealtı lugatı misalli büyük Türkçe sözlük. İstanbul:
  21. Kubbealtı Yayınları.
  22. Balyemez, S. (2017). “Okul” kelimesi, “ekol” den mi geliyor?. SDÜ Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 40, 115-147.
  23. Battal, A. (1934). İbnü Mühennâ lûgati. İstanbul:
  24. Devlet Matbaası....... Bice, H. (1993). Hoca Ahmed Yesevi Divan-ı Hikmet. Ankara:
  25. Diyanet Vakfı Yayınları.
  26. Binbaşıoğlu, C. (1993). Okumanın mekanizması ve okuma aracının bazı nitelikleri. Çağdaş Eğitim, 18 (193), 15-20.
  27. Bingölçe, F. (2005). Kadın argosu sözlüğü. İstanbul: Metis Yayınları.......... Büyüköztürk, Ş. Çakmak, E. K. Akgün, Ö. E. Karadeniz, Ş. Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. (11. Baskı). Ankara:
  28. Pegem Yayıncılık. Çağatay, S. (1977). Türk lehçeleri örnekleri VIII. yüzyıldan XVIII. yüzyıla kadar yazı dili. 3. Baskı. Ankara:
  29. Erol Ofset Matbaacılık. Çağbayır, Y. (2007). Ötüken Türkçe sözlük: Orhun yazıtlarından günümüze Türkiye Türkçesinin söz varlığı I, II, III, IV. İstanbul:
  30. Ötüken Yayınevi.
  31. De Courteille, A. P. (1870). Dictionnaire tu