AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe works evaluated in this context; They
📌 3 Key Takeaways
Abstract
13 glass vessels, evaluated within the scope of this study, were found from a chamber tomb unearthed in 2010 in the necropolis area of the Neapolis Ancient City, located within the borders of Yazıkent Town, Bozdoğan District, in today's Aydın Province. Among the mentioned works, there are various examples such as bowls, unguentariums and glasses, most of them; Conical body, piriform body, miniature spherical body, tubular and bell-shaped body, which is divided into various sub-types, form the vessel called unguentarium. The earliest example among the Neapolis artifacts is the bowl produced by molding making, which is understood to belong to the Hellenistic Period. All of the vessels, except the bowl, were made by using the free blowing technique, whichwere grouped typologically and dated as a result of analogical evaluations made with known examples in ancient glass art. It is understood that among the vessels produced in a wide range of dates from the middle of the 2nd century BC to the 3rd century AD, especially the unguentariums are associated with burial rituals. is thought to have originated in Syria in the 1st century BC. The works evaluated in this context; They
Özet
Günümüz Aydın İli, Bozdoğan İlçesi, Yazıkent Beldesi sınırları içerisinde yer alan, Neapolis Antik Kenti’nin nekropol alanında 2010 yılında açığa çıkarılmış olan bir oda mezardan, bu çalışma kapsamında değerlendirilen 13 adet cam eser ele geçmiştir. Söz konusu eserler içerisinde kâse, unguentarium ve bardak gibi çeşitli örnekler bulunmakta olup, çoğunluğu; konik gövdeli, armudi gövdeli, minyatür küresel gövdeli, tüp biçimli ve şamdan (çan) gövdeli olmak üzere çeşitli alt tiplere ayrılan unguentarium isimli kap formu oluşturmaktadır. Neapolis eserleri arasındaki en erken örnek, Helenistik Döneme ait olduğu anlaşılan kalıp yapımıyla üretilmiş olan kâsedir. Kâse dışındaki eserlerin tamamı MÖ 1. yüzyılda Suriye’de ortaya çıktığı düşünülen serbest üfleme tekniği ile aletle şekillendirilerek yapılmıştır. Bu kapsamda değerlendirilen eserler; tipolojik olarak gruplara ayrılmış, antik çağ cam sanatı içerisinde bilinen örneklerle yapılan analojik değerlendirmeler sonucunda tarihlendirme yoluna gidilmiştir. MÖ 2. yy’ın ortalarından, MS 3. yy’a kadar geniş bir tarih aralığında üretilmiş oldukları görülen eserler içerisinde özellikle unguentariumların ölü gömme ritüelleriyle bağlantısı olduğu anlaşılmaktadır.