Journals / Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi / 2022 / Cilt: 12 - Sayı: 2

An Evaluation on Stands and a Group of Iron Age Pottery Belongs to Urartian, Lydian and Phrygia Period from Alanya Museum

Alanya Müzesi’nden Urartu, Lydia Ve Phrygia Dönemleri’ne Ait Bir Grup Demir Çağı Çanak Çömlek Ve Altlıkları Üzerine Değerlendirme

Pages
851–886
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Each ceramic was classified chronologically and typologically within its own period and was attempted to be introduced scientifically by comparing it with similar samples.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Thanks to its geopolitical and strategic location, Anatolia has hosted numerous rich cultures from the prehistoric eras up until today.
📊
Key Findings & Data:As a matter of fact, this cultural cycle can also be seen in the collapse of the Great Hittite Empire in 1190 BC and theIron Ages that began after the collapse.
💡
Conclusion & Impact:Each ceramic was classified chronologically and typologically within its own period and was attempted to be introduced scientifically by comparing it with similar samples.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Alanya Müzesi · Demir Çağ · Seramik

Abstract

Thanks to its geopolitical and strategic location, Anatolia has hosted numerous rich cultures from the prehistoric eras up until today. While the political conflicts and the socio-economic changes that these cultures experienced throughout history caused the end of an era, they also laid the groundwork for the beginning of a new era. As a matter of fact, this cultural cycle can also be seen in the collapse of the Great Hittite Empire in 1190 BC and theIron Ages that began after the collapse. Blended with numerous cultures from Urartian’s in the east, Phrygians and Lydian’s in the west, Late Hittite Empires in the southeast to Middle Assyrian Empire and Neo-Assyrian Empire, Iron Age is dated between 1190-330 BC. Pottery findings belonging to the 850-year period, which consists of the Middle and Late Iron Ages, constitute the subject of our study. In this context, 27 pieces of ceramics, most of which were brought to the Museum of Anatolian Civilizations by purchasing from Burdur and Isparta regions and from there to Alanya Museum, were examined. Each ceramic was classified chronologically and typologically within its own period and was attempted to be introduced scientifically by comparing it with similar samples.

Özet

Anadolu toprakları jeopolitik ve stratejik konumu gereği prehistorik dönemlerden günümüze değin birbirinden zengin çok sayıda kültüre ev sahipliği yapmıştır. Bu kültürlerin, tarihi dönemler boyunca yaşadıkları siyasi çekişmeler ve sosyo-ekonomik değişimler ise bir dönemin sonlanmasına neden olurken yeni bir dönemin başlangıcına da zemin hazırlamıştır. Nitekim bu kültürel döngü, MÖ 1190’larda Büyük Hitit İmparatorluğu’nun yıkılış ve akabinde başlayan Demir Çağlar’da da izlenebilmektedir. Doğu’da Urartu, batıda Phrygia ve Lydia, güneydoğuda Geç Hitit Devletleri’nden Orta ve Yeni Asur Krallıklarına kadar birçok kültürle harmanlanan Demir Çağı MÖ 1190-330 yılları arasına tarihlendirilmektedir. Çalışma konumuzu bu 850 yıllık zaman dilimin Orta ve Geç Demir Çağı’na ait çanak çömlek buluntuları oluşturmaktadır. Bu bağlamda büyük çoğunluğu Burdur ve Isparta Bölgeleri’nden satın alma yoluyla Anadolu Medeniyetleri Müzesi’ne oradan da Alanya Müzesi’ne kazandırılan toplam 27 adet seramik incelenmiştir. Her bir seramik kendi dönemleri içerisinde kronolojik ve tipolojik olarak sınıflandırılmış, benzer örnekler ile karşılaştırılarak bilimsel anlamda tanıtılmaya çalışılmıştır.

🔖

Cite This Article

ERGÜRER, H. (2022). An Evaluation on Stands and a Group of Iron Age Pottery Belongs to Urartian, Lydian and Phrygia Period from Alanya Museum. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt: 12 - Sayı: 2, 851–886. https://ajindex.com/articles/585587

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (23)

  1. Akçay, A. (2011). Arkeolojik ve Filolojik Belgeler Işığında Tabal Ülkesi, (Yayınlanmamış Doktora Tezi), Gazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
  2. Akurgal, E. (1950). “Bayraklı Kazısı Ön Raporu”, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih – Coğrafya Fakültesi Dergisi, VIII. Cilt, 1-2 Sayı, 1-51.
  3. Akurgal, E. (1961).
  4. Die Kunst Anatoliensi, Berlin. Arslan, N. (2001). “Die Funde des Kıcıkışla Höyük”, IstMitt/51, 167-189.
  5. Arslan, N. (2010). Kilikya Demir Çağı Seramiği İthal Boyalı Seramikler ve İlişkiler, İstanbul.
  6. Amyx, D. A.- Pritchett, W. K. (1958). “The Attic Stelai: Part III. Vases and Other Containers”, Hesperia Vol 27, No. 4, 255-310.
  7. Ayyıldız, N. (2006). Van-Yoncatepe Sarayı Çanak Çömlek Parçalarının Değerlendirilmesi, (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi), İstanbul Üniversitesi,
  8. İstanbul.
  9. Bahar, H. (1999a). “The Konya Region in the Iron Age and Its Relations with Cilicia”, Anatolian Studies Vol. 49, 1-10.
  10. Bahar, H. (1999b).
  11. Demir Çağında Konya ve Çevresi, Konya. Balkan, K.- Sümer, O. (1970). “1968 yılı Hacıbektaş Hüyüğü (Suluca Karahöyük) Ön Raporu”, Türk Arkeoloji Dergisi XVIII-I, Ankara, 37-49.
  12. Batmaz, A.- Özkan, İ. (2017). “Archaeometric Investigation on Red Slip of Urartian Pottery”, Mediterranean Archaeology and Archaeometry 17 (13), 149–162.
  13. Batmaz, A. (2019). “A Study of Urartian Red Glossy Pottery Production in Van, Turkey, Using Archaeological, Ethnoarchaeological and Experimental Archaeological Methods”, Ethnoarchaeology, Vol 11, No. 1, 34-60.
  14. Batmaz, A. (2020). “Urartu’dan Osmanlı’ya Kalan Bir Miras: Parlak Kırmızı Astar”, Seramik Araştırmaları Dergisi (SRMKA), 80-90.
  15. Bayburtluoğlu, İ. (1979). “Eskiyapar Phryg Çağı”, VIII. Türk Tarih Kongresi, Cilt 1. Ankara: 293-303.
  16. Beazley, J. D. (1927). “Some Inscritions on Vases”, American Journal of Archaeology Vol. 31, No. 3, 345-353.
  17. Belli, O. (2003). “Urartu Çanak Çömleği”, Urartu: Savaş ve Estetik/ Urartu: War and Aesthetics, İstanbul, 134-143.
  18. Bilgiç, E.- Öğün, B. (1967). “Adilcevaz Kef Kalesi Kazıları”, Türk Arkeoloji Dergisi 16, 45-49.
  19. Bilgin, İ.- Dinç, R. – Önder, M. (1996). “ Lydia’daki İki Tümülüs’de Temizlik Kazısı Çalışmaları”, Arkeoloji Dergisi IV, 207-222
  20. Boardman, J. (1980).
  21. The Greeks Overseas, Londan. Boehlau, J. (1898). Aus Ionıschen und İtalischen Necropolen, Leipzing. Bossert 1963
  22. Bossert, E. M., “IV. Die İmportierte Keramik aus den Phrygischen Schichten von Büyükkale (Boğazköy), MDOG/94, 53-72.
  23. Bossert, E. M. (2000). Die Keramik Phrygischer Zeit Von Boğazköy, Mainz. Brown, A. C.-Ca