Journals / Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 0 - Sayı: 45

THE DIWAN OF AN UNKNOWN POET NICKNAMED LUTFÎ AND THE SUFI TERMS USED IN THE DIWAN

LUTFÎ MAHLASLI BİLİNMEYEN BİR ŞAİRİN DİVANI VE DİVANINDAKİ TASAVVUFİ ISTILAHLAR

Pages
329–366
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

At the end of this research, it was found out that Ali Lutfî was a particular poet.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Ali Lutfî was one of the poets lived in the XIX century.
📊
Key Findings & Data:What makes this article significant is that it has been the first study about Lutfî and the Dîwân.
💡
Conclusion & Impact:At the end of this research, it was found out that Ali Lutfî was a particular poet.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Ali Lutfî was one of the poets lived in the XIX century. No information has not been found about the poet. In this study, the main primary sources were reviewed and the poets whose nicknames are Lutfî were identified. At the end of this research, it was found out that Ali Lutfî was a particular poet. In this study, the Dîwân of Lutfî was made known and the main Sûfî terms in his Dîwân were explained briefly. What makes this article significant is that it has been the first study about Lutfî and the Dîwân. The source of the information given about the poet is the Dîwân of the poet. This is the only known work of Lutfî. There are 163 ghazals, 8 mukhammas, 4 mathnavis and 1 musaddas in the Dîwân. The poet used the makhlas ‘Lutfî’. The only copy of the manuscript has been reached. The Dîwân, which has a digital copy, has 52 leaves. Dîwân is registered in the H. Şemsi F. Güneren section in Süleymaniye Library, as number 69. Lutfi was a Sûfî poet who was faithful to the tarîqats ‘Qādirī and the Khalvatī’. The eulogies written about the founders and representatives of these tarîqats, such as Abd al- Qādir Gaylanî, Sayyid Yahya Shirvanî, Shams al-Dîn Shiwasî and Sivasî Hacı Ahmed who was the poet’s sheikh grab the attention. The fact that the author is a mystic has enriched the Dîwân in terms of the sufi terminology.

Özet

Ali Lutfî, XIX. yüzyılda yaşayan şairlerden biridir. Şair hakkında bir bilgibulunamadı. Bu çalışmada, temel kaynaklar gözden geçirildi ve Lutfî mahlaslışairlerin tespiti yapıldı. Bu araştırma sonunda Ali Lutfî’nin bunlardanfarklı bir şair olduğu tespit edildi. Bu çalışmada, Lutfî’nin Divan’ı tanıtıldı veDivan’ındaki başlıca tasavvufî ıstılahlar, kısaca açıklandı. Bu makaleyiönemli yapan husus, Lutfî ve Divan’ı hakkında yapılan ilk çalışma olmasıdır.Şair hakkında verilen bilgilerin kaynağı, şairin Divan’ıdır. Lutfî’nin bilinentek eseri de bu Divan’dır. Divan’da 163 gazel, 8 muhammes, 4 mesnevi ve 1müseddes bulunmaktadır. Şair, Lutfî mahlasını kullanmıştır. Yazmanın teknüshasına ulaşıldı. Dijital nüshası temin edilen Divan, 52 varaktır. Divan,Süleymaniye Kütüphanesi, H. Şemsi F. Güneren Bölümü, nr. 69’da kayıtlıdır.Lutfî, Kâdirî ve Halvetî tarikatlarına bağlı mutasavvıf bir şairdir. Bu tarikatlarınkurucu ve temsilcileri olan Abdulkâdir Geylanî, Seyyid Yahya Şirvanî,Şemseddin Sivasî ve ve şairin şeyhi olan Sivasî Hacı Ahmed hakkındayazılan methiyeler dikkat çekmektedir. Müellifin mutasavvıf olması, Divan’ıtasavvufî terminoloji bakımından zenginleştirmiştir.

🔖

Cite This Article

KİRAZ, S. (2022). THE DIWAN OF AN UNKNOWN POET NICKNAMED LUTFÎ AND THE SUFI TERMS USED IN THE DIWAN. Ondokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 45, 329–366. https://ajindex.com/articles/585274

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Abdüllatif Latîfî. Latîfî Tezkiresi (Tezkiretü’ş-şuara ve tabsıratü’n-nuzemâ). Haz. Mustafa İsen. Ankara: Akçağ Yayınları, 1999. Aclunî, İsmail b. Muhammed. Keşfü’l-hafa. 2. Cilt. Beyrut: Dâru İhyâi’t-Türâsi’l- Arabî h.1351/m.1933. 2/87. Aktaş, Hasan. Türk Şiirinde Din ve Tasavvuf. Konya: Çizgi Kitabevi, 2001. Ali Lutfî. Divan-ı Lutfî. Süleymaniye Kütüphanesi. H. Şemsi F. Güneren Bölümü. nr. 69. Âşık Çelebi. Meşâirü’ş-şuarâ (İnceleme-Metin). Haz. Filiz Kılıç. İstanbul: İstanbul Araştırmaları Enstitüsü Yayınları, 2010. I-III. Bağdatlı Ahdî. Gülşen-i Şuâra. Haz. Süleyman Solmaz. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, 2005. Beyânî Mustafa Bin Carullah. Tezkiretü’ş-şuarâ. Haz. İbrahim Kutluk. Ankara: Türk Tarih Kurumu Yayınları, 1997.
  2. Bilgin, Azmi. Ümmî Sinan Divanı (İnceleme-Metin). İstanbul: MEB Yayınları, 2000. Bursalı Mehmed Tahir. Osmanlı Müellifleri. Haz. M. A. Yekta Saraç. Ankara: TÜBA Yayınları, 2016.
  3. I-III. Cebecioğlu, Ethem. Tasavvuf Terimleri ve Deyimleri Sözlüğü. Ankara: Otto Yayınları, 2014. 6. bs. Ceylan, Ömür. Böyle Buyurdu Sûfi (Tasavvuf ve Şerh Edebiyatı Araştırmaları). 2. bs. İstanbul: Kapı Yayınları, 2005.
  4. Ceylan, Ömür. Tasavvufi Şiir Şerhleri. 3. bs. İstanbul: Kapı Yayınları, 2007.
  5. Chittick, William C. Tasavvuf (Kısa Bir Giriş). 2. bs. İstanbul: İz Yayıncılık, 2003.
  6. Çakmaklıoğlu, M. Mustafa. Tasavvuf El Kitabı. 2. bs. Nşr. Kadir Özköse. Ankara: Grafiker Yayınları, 2014. Esad Mehmed Efendi. Bağçe-i Safâ-endûz (İnceleme-Metin). Haz. Rıza Oğraş, www.kulturturizm.gov.tr. 2018. (12.08.2018). Esrâr Dede. Tezkire-i Şuarâ-yı Mevleviyye. Haz. İlhan Genç. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları, 2000. Fatîn Davud. Hâtimetü’l-eşâr (Fatîn Tezkiresi). Haz. Ömer Çifçi. www.kulturturizm.gov.tr. 2017. (12.08.2018).
  7. Gölpınarlı, Abdülbâki. Tasavvuftan Dilimize Geçen Deyimler ve Atasözleri. İstanbul: İnkılap ve Aka Yayınları, 1977. Hısn-ı Mansûrî-zâde Mustafa Mucîb. Tezkire-i Mucîb (İnceleme-Tenkitli Metin- Dizin-Sözlük). Haz. Kudret Altun. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, 1997. Hücvirî. Keşfü’l-mahcûb (Hakikat Bilgisi). 2. bs. Trc. Süleyman Uludağ. İstanbul: Dergah Yayınları, 1996.
  8. İpekten, Haluk-İsen, Mustafa vd., Tezkirelere Göre Divan Edebiyatı İsimler Sözlüğü. Ankara: Kültür ve Turizm Bak. Yayınları, 1988. İsmail Beliğ. Nuhbetü’l-âsâr li-zeyli zübdeti’l-eşâr. 2. bs. Haz. Abdülkerim Abdülkadiroğlu. Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Başkanlığı Yayınları, 1999.
  9. İz, Mahir. Tasavvuf. 6. bs. İstanbul: Kitabevi, 1997.
  10. Kara, Mustafa. Dervişi