Journals / Maden Tetkik ve Arama Dergisi / 2003 / Cilt: 0 - Sayı: 126

Gökçeada ve Bozcaada' nın Tersiyer jeolojisi (Çanakkale), Türkiye

Pages
49–67
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Ancak deniz alanlarındaki sismik kesitlerin yorumunda, Gökçeada ve Bozcaada'da Miyosen öncesi tektonizmanın izleri gözlenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Gökçeada ve Bozcaada'da, Tersiyer, birimleri; Erken Eosen, Orta Eosen-Geç Oligosen, Geç Miyosen ve Pliyosen yaşlı çökellerle temsil edilir.
📊
Key Findings & Data:Bugün karasal alanlarda yüzlek vermeyen, fakat denizel alanlarda, TPAO'nun yaptığı sondaj ve sismik kesitlerle saptanan, yaklaşık bin metre kalınlığında Pliyosen birikimi (Ergene formasyonu) tespit edilmiştir, inceleme alanında; birimlerin çökelimlerindeki farklılıklara bağlı olarak, fasiyes ayırımları yapılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Ancak deniz alanlarındaki sismik kesitlerin yorumunda, Gökçeada ve Bozcaada'da Miyosen öncesi tektonizmanın izleri gözlenebilir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Gökçeada ve Bozcaada'da, Tersiyer, birimleri; Erken Eosen, Orta Eosen-Geç Oligosen, Geç Miyosen ve Pliyosen yaşlı çökellerle temsil edilir. Gökçeada'da, üstlere doğru regresif özellikte olan ve ağırlıklı olarak kumtaşı litolojisinden oluşan, Karaağaç formasyonu ile Bozcaada'da, kırmızı karasal çakıltaşlarından oluşan Fıçıtepe formasyonu, Erken Eosen yaşlıdır. Orta Eosen yaşlı ve bol Nummulitli Soğucak formasyonunun karbonatları, Erken Eosen yaşlı bu birimlerin üzerine uyumsuzlukla gelir. Bu karbonatlar yanal yönde devamlı olmayıp, merceksi görünümdedir. Bu karbonatları üstleyen Ceylan formasyonunun şeylleriyle çökelim devam eder, Oligosen başlarında başlayan regresyonla birlikte şeyllerden, kıyı yakını fasiyeslere geçen Mezardere formasyonu ve Osmancık formasyonunun çökelimi gerçekleşir. Karasal özellikli Danişmen formasyonu bütün birimlerin üzerini örter. Bölgede Erken-Orta Miyosen döneminde, yoğun bir volkanizma (Hisarlıdağ-Ayvacık volkanitleri) hüküm sürmüştür. Geç Miyosen'de, tektonizma kontrolünde gelişen depolanma sistemleri, Erken Pliyosen başına kadar devam etmiştir. Bunun sonucunda; bu zaman aralığında Gazhanedere, Kirazlı ve Alçıtepe formasyonları oluşmuştur. Bugün karasal alanlarda yüzlek vermeyen, fakat denizel alanlarda, TPAO'nun yaptığı sondaj ve sismik kesitlerle saptanan, yaklaşık bin metre kalınlığında Pliyosen birikimi (Ergene formasyonu) tespit edilmiştir, inceleme alanında; birimlerin çökelimlerindeki farklılıklara bağlı olarak, fasiyes ayırımları yapılmıştır. Gökçeada ve Bozcaada'da dört ana çökelim dönemi gözlenmiştir. Bunlar Erken Eosen, Orta Eosen-Geç Oligosen, Geç Miyosen ve Pliyosen çökelim dönemleridir; Gökçeada ve Bozcaada'da en önemli tektonik veriler; Geç Miyosen yaşlı, Kuzey Anadolu;Fay zonunun batı uzanımı olan Ganos fayıdır ve Gökçeada'nın kuzeyini sınırlar. Ganos fayının güneyinde, bu fayın yanal bileşenleri; yüksek ve çukur alanları oluşturarak, Geç Miyosen yaşlı birimler için çökelim havzası meydana getirmiştir. Gökçeada ve Bozcaada'da, Geç Miyosen öncesine ait tektonik veri gözlenmemiştir. Ancak deniz alanlarındaki sismik kesitlerin yorumunda, Gökçeada ve Bozcaada'da Miyosen öncesi tektonizmanın izleri gözlenebilir.

🔖

Cite This Article

KESGİN, Y., VAROL, B. (2022). Gökçeada ve Bozcaada' nın Tersiyer jeolojisi (Çanakkale), Türkiye. Maden Tetkik ve Arama Dergisi, Cilt: 0 - Sayı: 126, 49–67. https://ajindex.com/articles/577800

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Becker-Platen, 1970, Lithostratigraphische Untersc-hungen in Kanozoikum Sud-West Anatoli-ens (Kanozoikum und Braunkohlen der Tur-keı, 2): Beih. Geol. Jb., 97, 244 p., Hannover. Bukowski, V. G. 1893, Die Levantinische Mollusken-fauna der Insel Rhodos. Der Denkschriften der Mathematisch-Naturwissenschaftlichen classe der Kaiserlichen Akademie der Wis-senschaften. LX Bande. Wien. Carloni, G.C.; Marks, P.; Rutsch, R.F. ve Selli, R. (Eds.), 1971, Straotypes of Mediterranean Tetis Neogene Stages, Proc. Comm.Medit. Neog. Strat. (Bologna1967), Giorn. Geol., ser.2, Vol.37, No.2, 266 p. Cicha, I.; Senes, J. ve Tejkal, J.J., 1969, Proposition pour la creation de neostratotypes et I'etab-lissement d'une Echelle chronostratigraphi-que dite ouverte, Giornale di Geologia (2) 35, fasc.4, s.297-311,
  2. Bologna. Cita, M.B. ve Blow, H., 1969,
  3. The biostratigraphy of the Langhian, Serravallian and Tortonian stages in the type-sections in Italy. Riv. Ital. Paleont., v.75, n.3, 549-603.
  4. Cossmann, M. ve Peyrot, A., 1914, Conchiologie Ne-ogenique de I'Aquitaine, t.3, Act. Soc. linn. Bordeaux. Cossmann, M. ve Peyrot, A., ve-, 1919-1924. Conchologie Neogenique de I'Aquitaine, C:1-4,
  5. Bordeaux. Csepreghy-Meznerics, I., 1954, A Keletcserhati Hel-veti es Tortonai Fauna, Ann. Inst. Geol. Pub. Hungarici, vol.41, fasc.4, 185 s., Budapest. Ctyroky, P.; Hölzl, O.; Kokay, J.; Schlickum, W.R.; Schultz, O.; Strauch, F. ve Steınınger, F., 1973,
  6. Die Molluskenfaunen des Ottnangi-yen, Chronostratigraphie und Neostratoty-pen, Miozan der zentralen Paratethys, M 2, OTTNANGIAN, Bratislava. Davoli, F., 1972, Conidae (Gastropoda), Studi Mo-nografici sulla malacologia Miocenica modenese, Parte I - I molluschi Tortoniani di Monte Gibbo, Paleontog. Italica,68, 51-143.
  7. Davoli, F., 1990, La collezione di "Fossili Miocenici di Sagliano" di Lodovico Foresti: Revisione ed illustrazione. Atti.Soc. Nat. e Mat. di Modena, 121, 27-109,
  8. Modena. Deperet, G. ve Roman, F., 1902-1912, Monographie des Pectinides Neogenes de I'Europe et des regions voisines. Mem. Soc. Geol. Fr., C.10, No: 26, Paris. Dollfuss, G.F. ve Dautzenberg, PH., 1902-1920, Conchyliologie du Miocene Moyen du Bas-sin de la Loire Mem.Soc.Geol.France Paleont.Mem. 27, Paris. Dulai, A., 1996, Taxonomic composition and paleoe-cological features of the Early Badenian (Middle Miocene) bivalve fauna of Szob (Börzsöny Mts, Hungary, Ann.His.Nat.Mus. Nationalis Hungarici, vol.88, 31-56,
  9. Budapest. Erünal-Erentöz, L., 1958, Moilusques du Neogene des Bassins de Karaman