AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWhile it remains unclear whether state practice will adopt the lower or higher standards of proof in terms of accountability for sponsorship of cyber-attacks, this paper is nevertheless able to examine the applicability of the two theories of attribution for state responsibility as applied to cyber-attacks.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
This paper assesses the effectiveness of international law in ensuring the responsibility of states for the cyber activities of non-state actors. In particular, it addresses the most critical international legal question of whether states can be held responsible for wrongful acts committed by non-state actors in or through cyberspace. The aim is to identify and apply the law of international responsibility and attribution models in order to help make the cyber world safer for all. This paper introduces a categorical analysis for the attribution of private conduct to a state by formulating attribution models in two main settings, de facto organ theory (agency-based attribution) and control theory (control-based attribution). This categorization offers a theoretical framework with which to validate legally consistent and practically applicable models of attribution. Both attribution theories characterize the legality of a state operation that is seemingly private conduct and transform the conduct of a physical person or entity into an “act of state.” This paper highlights the current models in the doctrine of attribution that correspond to the International Law Commission’s (ILC) articles and international case law concerning the responsibility of states for internationally wrongful acts. Since non-state actors have assumed a prominent role in modern day conflicts, states may elude responsibility by acting through them. If the requirement for attribution is set relatively high, states can simply evade responsibility. While it remains unclear whether state practice will adopt the lower or higher standards of proof in terms of accountability for sponsorship of cyber-attacks, this paper is nevertheless able to examine the applicability of the two theories of attribution for state responsibility as applied to cyber-attacks.
Özet
Bu makale uluslararası hukukun işlevselliği ve etkinliği bağlamında devlet organı olmayan özel kişilerin siber aktiviteleri ve bu konuda devletlerin sorumluluğunu doğuran esasları irdelemektedir. Hususi olarak; özel kişilerin siber-uzaydaki haksız eylemlerinden dolayı devletlerin sorumlu tutulup tutulamayacağı hususu hukuki bir sorunsal olarak ele alınmaktadır. Burada amaç, daha güvenli bir siber dünya için devletlerin uluslararası sorumluluğunu düzenleyen uluslararası normların açıklığa kavuşturulması ve bu normlara bağlı atfedilebilirlik kurallarının uygulamasını tanımlamaktır. Devlet organı olmayan, devlet dışı aktörlerin günümüz politik ve askeri çatışma ortamında gittikçe artan etkisi yadsınamayacak noktadadır. Bir kısım devletler bunu kendi avantajlarına kullanmak suretiyle, özel kişileri aracı kılarak işledikleri haksız eylemlere rağmen kolayca sorumluluktan kaçınabilmektedirler. Siber uzaydaki haksız eylemler ve bu konuda sponsor olan devletlerin hukuk karşısında hesap verebilmeleri için katı veya esnek delillere başvurulup başvurulmayacağı, devletlerin uygulamasıyla ancak netlik kazanacaktır. Bu çalışmada atfedilebilirlik kuralları kategorik bir analize tabi tutulmuş ve de facto organ teori ile kontrol teori olmak üzere iki ana başlık altında irdelenmiştir. Atfedilebilirlik kurallarına ilişkin bu kategorik sınıflandırma hukuken uygulanabilir, pratik ve fakat teorik bir çerçeve sunmaktadır. Her iki teori de özel kişilerin eylemlerinden oluştuğu izlenimi veren fakat gerçekte uluslararası hukuk bağlamında devlete özgü faaliyetlerden sayılan ve yine özel kişilerin eylemlerinin devlet faaliyeti sayıldığı esasları tanımlamaktadır. Makalede mevcut atfedilebilirlik kuralları, Uluslararası Hukuk Komisyon’u tarafından kodifiye edilen uluslararası haksız eylemlerden devletlerin sorumluluğunu düzenleyen çalışması ve uluslarararası mahkeme kararlarına paralel olarak irdelenmiştir. Bu çalışmada söz konusu atfedilebilirlik kuralları esas alınarak siber-uzaydaki devletlerin sorumluluğunu doğuran hususların belirlenmesi ve açıklığa kavuşturulması amaçlanmıştır.