AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe increased risk ofcontamination in correlation with the work done can lead toincreased BDI scores and depressive mood disorder.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: This study aimed to evaluate the mood of theemployees of the ear-nose-throat (ENT) department with theBeck Depression Inventory (BDI) during the coronavirus disease2019 (COVID-19) pandemic and determine the relationshipbetween the mood and the quality and quantity of the work done. Patients and Methods: A total of 62 healthcare workers (24 males,38 females; mean age: 34.3±1.1 years; range 24 to 52 years) ofour ENT clinic, who have been actively managing COVID-19patients since April 2020, were included in the study. Those inthe study were classified into two groups as nurses (Group 1) anddoctors (Group 2). Group 1 consisted of 33 (53.2%) nurses, andGroup 2 consisted of 29 (46.8%) doctors. The participants wereassessed with a questionnaire by a clinical psychologist, and BDIwas conducted to evaluate depressive mood in these individuals. Results: A statistically significant difference was found between thegroups in thinking they have sufficient knowledge on COVID-19,and the employees in Group 2 were more of the opinion thatthey did not have sufficient information (p=0.002). A statisticallysignificant difference was found between the groups in terms oftheir viewpoint on the precautions against COVID-19 (p=0.001).Group 2 was more inclined to think that the precautions takenwere inadequate (p=0.001). There was no statistically significantdifference between the groups in terms of BDI severity, age, andBDI score (p=0.252, p=0.137, p=0.053, respectively). Conclusion: Employees of high-risk departments such as ENTmay be more prone to a depressed mood. The increased risk ofcontamination in correlation with the work done can lead toincreased BDI scores and depressive mood disorder.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, kulak burun boğaz (KBB) bölümüçalışanlarının Beck Depresyon Envanteri (BDE) ile koronavirüshastalığı 2019 (COVID-19) pandemisi sırasındaki ruh hallerinindeğerlendirilmesi ve ruh hali ile yapılan iş miktarı ve niteliğiarasındaki ilişkinin belirlemesi amaçladı. Hastalar ve Yöntemler: Nisan 2020’den bu yana COVID-19hastalarını aktif olarak yöneten KBB kliniğimizin 62 sağlıkçalışanı (24 erkek, 38 kadın; ort. yaş: 34.3±1.1 yıl; dağılım 24-52 yıl)çalışmaya dahil edildi. Çalışmaya dahil edilenler hemşireler(Grup 1) ve doktorlar (Grup 2) olmak üzere iki gruba ayrıldı.Grup 1’de 33 (%53.2) hemşire, Grup 2’de 29 (%46.8) doktoryer aldı. Katılımcılar klinik psikolog tarafından bir anketile değerlendirildi ve bu bireylerde depresif duygudurumunudeğerlendirmek için BDE kullanıldı. Bulgular: Gruplar arasında COVID-19 hakkında yeterli bilgiyesahip olduğunu düşünme konusunda istatistiksel olarak anlamlıbir fark bulundu ve Grup 2’deki çalışanlar yeterli bilgiye sahipolmadıklarını düşünme eğilimindelerdi (p=0.002). Gruplararasında COVID-19’a karşı alınan önlemlere bakış açılarıaçısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulundu (p=0.001).Grup 2, alınan önlemlerin yeterli olmadığını düşünmeye dahayatkındı (p=0.001). Gruplar arasında BDE şiddeti, yaş ve BDEskoru açısından istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunamadı(sırasıyla, p=0.252, p=0.137, p=0.053). Sonuç: Kulak burun boğaz gibi yüksek riskli bölümlerinçalışanları, depresif bir ruh haline daha yatkın olabilir. Yapılanişle ilişkili olarak artan bulaş riski, BDE skorlarının artmasına vedepresif duygudurum bozukluğuna yol açabilir.