AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThis significant relationshipremained even after adjustment for all confounders.Conclusions: Even though glucose-lowering therapy is recommended in ACS patientswith glucose levels >180 mg/dL, our results showed that high plasma glucose, evenlower than 180 mg/dL, could predict in-hospital and long-term mortality.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Increased admission plasma glucose can be seen in the acute phase ofacute coronary syndromes (ACS). Hence, we performed a retrospective study toevaluate the admission plasma glucose concentration in patients with ST-segmentelevation myocardial infarction (STEMI) undergoing primary percutaneous coronaryintervention (pPCI) and who had no previous diagnosis of Diabetes Mellitus (DM).Methods: This retrospective study included 2504 consecutive confirmed STEMIpatients treated with pPCI. The patients were divided into quantiles according to theadmission glucose levels. Quantile I: 94 ± 7 mg/dL (n= 626), quantile II: 112 ± 5mg/dL (n = 626), quantile III: 131 ± 6 mg/dL (n= 626), quantile IV: 184 ± 46 mg/dL(n= 626).Results: Patients with higher plasma glucose (Q4) had 6.6 times higher in-hospitalall-cause mortality rates (95% CI: 3.95–9.30) and 3.12 times higher (95% CI: 2.2–4.4)long-term all-cause mortality rates than patients with lower plasma glucose (Q1–Q3),who had lower rates and were used as the reference. This significant relationshipremained even after adjustment for all confounders.Conclusions: Even though glucose-lowering therapy is recommended in ACS patientswith glucose levels >180 mg/dL, our results showed that high plasma glucose, evenlower than 180 mg/dL, could predict in-hospital and long-term mortality.
Özet
Amaç: Artmış başvuru plazma glukozu Akut Koroner Sendromlarda (AKS) görülebilmektedir. Bu nedenle, Diabetes Mellitus (DM) tanısı olmayan primer perkütan koroner girişi (pPKG) yapılan ST-segment elevasyonlu miyokard infarktüslü (STEMI) hastalarda başvuru plazma glukozunu değerlendirmek amacıyla retrospektif bir çalışma yaptık. Gereç ve Yöntem: Bu retrospektif çalışma pPKG ile tedavi edilmiş doğrulanmış 2504 ardışık STEMI hastasını içermektedir. Hastalar başvuru glukozlarına göre kuantillere bölünmüştür. Kuantil 1: glukoz seviyesi 94 ± 7 mg/dL (n= 626), kuantil II: glukoz seviyesi 112 ± 5 mg/dL (n = 626), kuantil III: glukoz seviyesi 131 ± 6 mg/dL (n= 626), kuantil IV: glukoz seviyesi 184 ± 46 mg/dL (n= 626). Bulgular: Yüksek plazma glukoz seviyesine sahip hastalar (Q4), düşük plazma glukoz seviyeli hastalara (Q1-Q3) göre 6.6 kat daha fazla tüm nedenli hastane içi mortaliteye (95% CI: 3.95–9.30) ve 3.12 kat daha fazla tüm nedenli uzun dönem mortaliteye (95% CI: 2.2–4.4) sahiptir. Bu anlamlı ilişki, tüm karıştırıcı faktörlerle düzeltme yapıldıktan sonra dahi devam etmiştir. Sonuç: Her ne kadar glukoz seviyesi >180 mg/dL olan AKS hastalarında, glukoz düşürücü tedavi önerilse de sonuçlarımız yüksek plazma glukoz seviyesinin, 180 mg/dL’den düşük olsa dahi, hastane içi ve uzun dönem mortaliteyi ön görebildiğini göstermiştir.