AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThe most common associated pathologies were sinuspathologies (50.1%) and septum deviation (38.1%).Rhinoliths were removed endoscopically in all patients, 28 of the patients underwent general anesthesia during the procedure, 9 of themwere sedoanelgesia and 5 of them were local anesthesia.Conclusions: A rare case, rhinolith should be strongly considered as differential diagnosis in cases such as unilateral purulent dischargeand nasal mass.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: Rhinoliths is a rare entity that can be observed at any age and may have many different presentations, which may causeconfusion in differential diagnosis. Rhinoliths are foreign bodies of endogenous or exogenous origin located in the nasal cavity. Malodornasal discharge, bad breath, nasal obstruction are the most common complaints.The aim of this study is to examine the ages, gender, complaints, and additional pathologies of patients with rhinoliths and to evaluatethe characteristics of rhinolith disorders in the light of the literature.Methods: Patients diagnosed with rhinoliths in an education and research hospital between January 2010 and December 2019 wereincluded in our study. The patients were evaluated retrospectively.Age, gender, complaints, physical examination findings, radiological results, rhinolith side and localization, rhinolith-relatedpathologies and treatments were recorded. The characteristics and presentation of rhinolith disease were investigated by evaluating theobtained data.Results: Of the 42 patients included in our study, 19 were male and 23 were female. The mean age of patients was 24.1 ± 10.7 years(min: 7, max: 44).In 26 patients (61,9%), rhinoliths was localized in the right nasal cavity and in 16 (38,1%) patients in the left nasal cavity. The mostcommon complaints were nasal obstruction and purulent discharge with malodors. The most common associated pathologies were sinuspathologies (50.1%) and septum deviation (38.1%).Rhinoliths were removed endoscopically in all patients, 28 of the patients underwent general anesthesia during the procedure, 9 of themwere sedoanelgesia and 5 of them were local anesthesia.Conclusions: A rare case, rhinolith should be strongly considered as differential diagnosis in cases such as unilateral purulent dischargeand nasal mass.
Özet
Giriş: Rinolitler birçok farklı klinik bulgusu olabildiği için ayırıcı tanıda akılda tutulması gereken, her yaşta görülebilmesine rağmen nadir bir durumdur. Burun boşluğunda endojen veya eksojen sebeplerden kaynaklanan yabancı cisimlerdir ve burun içerinde kötü kokulu burun akıntısına, burun tıkanıklığına ve ağız kokusuna sebep olabilmektedir. Bu çalışmamızda amacımız, rinolit hastalarının yaşları, cinsiyetleri, şikayetleri ve ek patolojilerini incelemek ve bu bulguları literatür verileri ile karşılaştırmaktır. Yöntemler: Çalışmamıza 2010 Ocak ve 2019 Aralık tarihleri arasında hastanemizde rinolit tanısı alan hastalar dahil edilmiştir. Hastalarımız dosyaları retrospektif olarak incelenmiştir. Hastalarımız yaş, cinsiyet, klinik şikayetleri, fizik muayene bulguları, radyolojik sonuçları, rinolit tarafı ve lokalizasyonu, ek patolojiler ve uygulanan tedaviler kaydedilmiştir. Elde edilen veriler istatiksel olarak araştırılmış ve rinolitin klinik prezantasyonu ve bulguları değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmamıza dahil edilen 42 hastanın 19'u erkek, 23'ü kadındı. Hastaların ortalama yaşı 24.1 ± 10,7 yıl (min.: 7, maksi: 44) idi. 26 hastada (%61,9) rinolit sağ nazal kavitede, 16 hastada (%38,1) sol nazal kavitede yerleşmiş olarak bulunmuştur. En sık görülen şikayetler burun tıkanıklığı ve kötü kokulu pürülan akıntıydı. En sık ilişkili patolojiler sinüs patolojileri (%50,1) ve septum deviasyonu (%38,1) idi. Hastalarımıza tüm işlemeler endoskopik bakı altında gerçekleştirilmiştir. Rinolit çıkarma işlemi esnasında 28 hastaya genel anestezi, 9 hastaya sedoaneljezi, 5 hastaya ise lokal anestezi uygulanmıştır. Sonuç: Nadir bir durum olan rinolit, özellikle tedaviye cevap vermeyen tek taraflı pürülan akıntı ve nazal kitle gibi durumlarda ayırıcı tanı olarak mutlaka düşünülmelidir.