Journals / Cukurova Medical Journal / 2018 / Cilt: 43 - Sayı: 4

Sociodemographic and clinical characteristics of juvenile delinquents

Suça sürüklenen çocuk ve ergenlerin sosyodemografik ve klinik özellikleri

Pages
853–861
Publication Date
2018-12-29
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Results: It was found that 11.1% of the cases (n=7) were female and 88.9% (n=56) were male.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Purpose: In this study, it was aimed to examine the socio-demographic characteristics of the juvenile delinquents, who were sent to a university hospital by judicial authorities in order to prepare an expert report in accordance with Clause 31/2 of the Turkish Penal Code (TPC), and their families as well as nature of the offence, co morbid psychiatric diagnosis, and the prepared report results.
📊
Key Findings & Data:Materials and Methods: This study was conducted by reviewing retrospectively the file records of children and adolescents who were required to be reported in accordance with Clause 31/2 of TPC in Outpatient Clinic of Child and Adolescent Psychiatry of a university hospital by judicial authorities between 01.04.2013 and 01.04.2015.
💡
Conclusion & Impact:Results: It was found that 11.1% of the cases (n=7) were female and 88.9% (n=56) were male.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Adli psikiyatri · çocuk suçluluğu · forensic psychiatry

Abstract

Purpose: In this study, it was aimed to examine the socio-demographic characteristics of the juvenile delinquents, who were sent to a university hospital by judicial authorities in order to prepare an expert report in accordance with Clause 31/2 of the Turkish Penal Code (TPC), and their families as well as nature of the offence, co morbid psychiatric diagnosis, and the prepared report results. Materials and Methods: This study was conducted by reviewing retrospectively the file records of children and adolescents who were required to be reported in accordance with Clause 31/2 of TPC in Outpatient Clinic of Child and Adolescent Psychiatry of a university hospital by judicial authorities between 01.04.2013 and 01.04.2015. From the judicial file records, socio-demographic characteristics of the cases and their families, WISC-R (Wechsler Intelligence Scale for Children-Revised) results, clinical evaluation results and information related to the judicial event were obtained. Results: It was found that 11.1% of the cases (n=7) were female and 88.9% (n=56) were male. Theft (40.5%) was on the first rank among the crime types committed by the cases who were claimed to get involved in crime. As a result of the clinical evaluation it was determined that 49.2% of the cases (n=31) had normal intelligence level, 38.1% (n=24) had borderline intelligence level, and 12.7% (n=8) had mental retardation. Conclusions: The intellectual limitations in juvenile delinquents, socio-economic difficulties, and frequency of the low education levels in both children and families are remarkable. In order to reduce juvenile delinquency, it is considered as necessary to determine the needs of children at risk and take appropriate protective and supportive measures.

Özet

Amaç: Bu çalışmada, adli makamlarca TCK madde 31/2 gereğince bilirkişi raporu düzenlenmek üzere bir üniversite hastanesine gönderilen suça sürüklenen çocuklar ve ailelerinin sosyodemografik özellikleri, suçun niteliği, eşlik eden psikiyatrik tanı ve düzenlenen rapor sonuçlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma, 01.04.2013-01.04.2015 tarihleri arasında adli makamlar tarafınca bir üniversite hastanesi Çocuk ve Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları polikliniğine TCK madde 31/2 gereğince rapor düzenlenmesi istenen çocuk ve ergenlerin dosya kayıtlarının geriye dönük olarak taranması ile gerçekleştirilmiştir. Adli dosya kayıtlarından olgular ve ailelerinin sosyodemografik özellikleri, WISC-R (Wechsler Intelligence Scale for Children-Revised, WÇZÖ-R, Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçeği-Yeniden Gözden Geçirilmiş Formu) sonuçları, klinik değerlendirme sonuçları ve adli olaya ilişkin bilgiler elde edilmiştir. Bulgular: Olguların %11,1’i (n=7) kız, %88,9’u (n=56) erkekti. Suça karıştığı iddia edilen olguların işlenen suç tipleri arasında ise ilk sırada hırsızlık (%40,5) yer almaktaydı. Klinik değerlendirme ile olguların %49,2’sinin (n=31) normal zeka düzeyinde olduğu, %38,1’inin (n=24) sınırda zihinsel kapasiteye sahip olduğu, %12,7’sinin (n=8) zeka geriliğinin bulunduğu belirlenmiştir. Sonuç: Suça sürüklenen çocuklarda entelektüel kısıtlılık, sosyoekonomik güçlükler ve hem çocuk, hem de ailede düşük eğitim düzeyinin sıklığı dikkat çekicidir. Çocuk suçluluğunu azaltmak için risk altındaki çocukların gereksinimlerinin belirlenmesi ve buna uygun koruyucu ve destekleyici önlemlerin alınması gerekli görünmektedir.

🔖

Cite This Article

Avcil, S., Avcil, M., Yılmaz, N. (2018). Sociodemographic and clinical characteristics of juvenile delinquents. Cukurova Medical Journal, Cilt: 43 - Sayı: 4, 853–861. https://ajindex.com/articles/56546

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (19)

  1. Polat O. Kriminoloji ve Kriminalistik Üzerine Notlar. Ankara, Seçkin Yayıncılık, 2004
  2. Çocuk Koruma Kanunu. T.C. Resmi Gazete. 15 Temmuz 2005, sayı:25876
  3. Türkiye İstatistik Kurumu. İstatistiklerle Çocuk. Ankara, Türkiye İstatistik Kurumu,2014
  4. Türk Ceza Kanunu. T.C. Resmi Gazete. 26 Eylül 2009, sayı:5237
  5. Göker Z, Hesapçıoğlu ST, Sarp KS, Kandil ST. KTÜ Tıp Fakültesi Çocuk–Ergen Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Polikliniği’ne son iki yılda başvuran adli olguların değerlendirilmesi. Adli Tıp Dergisi. 2006;20:1-5
  6. Cantürk G. Çocuk suçluluğunda adli psikiyatrik değerlendirme. Sürekli Tıp Eğitimi Dergisi. 2005;14:31-4
  7. Sevim ME, Görker I, Sercan M, Oncu F. Yargılama süreçlerinde çocuk ve ergen psikiyatrisi: In Adli Psikiyatri Uygulama Kılavuzu (Ed M Sercan):89-106. Ankara, Türkiye Psikiyatri Derneği, 2007
  8. Williams-Evans SA, Myers JS. Adolescent violence. ABNF J. 2004;15:31-4
  9. Gördeles BN, Çam O. Suça yatkın ergenlerde olumlu kişilerarası ilişkiler geliştirme programının etkinliğinin incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Derg. 2009;10:226-32
  10. Uygur N, Türkcan S, Geyran P. Adli psikiyatride çocuk ve ergen suçları. Dusunen Adam. 1994;7:20-4
  11. Wechsler D. WAIS-R Manual: Wechsler Adult Intelligence Scale-Revised. New York, Psychological Corporation, 1981
  12. Savaşır I, Şahin N. Wechsler Çocuklar için Zeka Ölçeği (WISC-R) Uygulama Kitapçığı. Ankara, Türk Psikologlar Derneği, 1995
  13. Kurtuluş A, Salman N, Günbet G, Boz B, Cenger CD, Acar K. Denizli ilinde 12-15 yaş arasındaki suça sürüklenen çocukların sosyodemografik özellikleri. Pamukkale Tıp Dergisi.2009;2:8-14
  14. Bilaç Ö, Şentürk PB, Orhon Z, Bayrak A. Suça sürüklenen çocukların suç ve tanı dağılımlarının incelenmesi: kesitsel bir araştırma. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi. 2014;21:115-22
  15. Gümüştaş F, Yulaf Y, Gökçe S, Saglam S, Kutuk EK. Adıyaman ilinde çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine yönlendirilen adli olguların bir yıllık geriye dönük incelenmesi. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Dergisi. 2014;39:280-9
  16. Harris MB. Aggression, gender and ethnicity. Aggress Violent Behav. 1996;1:123-46
  17. Cottle CC, Lee RJ, Heilbrun K. The prediction of criminal recidivism in juveniles: a meta-analysis. Crim Justice Behav. 2001;28:367-94
  18. Malik H. Human Development Report 2014. New York, United Nations Development Programme, 2014
  19. Loeber R, Pardini D. Neurobiology and the development of violence: common assumptions and controversies. Phil Trans R Soc. 2008;363:249