AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPrimary suture reinforced by omentum, or primary suture alone may be considered as second options for repair
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Esophageal perforation during anterior spine surgery is a rare but serious complication that may lead to death, if not managed properly. Optimal management of these injuries is still debated, which varies from conservative approach to different types of surgical repair. The purpose of this study was to evaluate and compare the healing process following various surgical techniques to repair experimentally induced esophageal injury in rodents. We hypothesized that repair techniques that involve flap rotation along with primary suture was superior to primary suture alone. Material and Methods: Fifty male Sprague-Dawley rats were used for this study. Esophageal injury was induced by a vertical incision through all layers of its wall. Groups were determined according to the repair techniques used, i.e., Group-1 (sham, no injury), Group-2 (primary suture), Group 3 (primary suture plus muscle flap), Group 4 (primary suture omental flap) and Group 5 (untreated). Esophageal segments repaired were obtained fourteen days after the injury/repair surgery for histopathological evaluation. Results: Total histopathological damage scores were highest in Group 5. Lower total scores were obtained in Group 3 than in Group 2 and 5, whereas total scores between Groups 2 and 4, 2 and 5, and 3 and 4 were similar. Infiltration and submucosal/muscular healing scores were higher in Group 2 than in 3. There was no difference in any of the parameters between groups 2 and 4, 2 and 5, and 3 and 4. Conclusions: Primary suture closure reinforced by a muscle flap provides better healing in a rat model of iatrogenic esophageal injury. Primary suture reinforced by omentum, or primary suture alone may be considered as second options for repair
Özet
Giriş: Anterior spinal cerrahi esnasında gelişebilen özofagus yaralanmaları nadir olup, uygun yaklaşılmadığı takdirde ölüme yol açabilen ciddi bir komplikasyondur. Bu yaralanmaların optimal yonetimi halen tartişmalı olmakla birlikte, konservatif yaklaşımdan, değişik cerrahi onarım tekniklerinin uygulanmasına kadar değişmektedir. Amaç Bu calismada, sıçanlarda deneysel olarak oluşturulmuş özofagus yaralanmasının, değişik cerrahi teknikler vasıtasıyla onarılması sonrasındaki iyileşme süreçlerini histopatolojik olarak değerlendirmeyi ve karşılaştırmayı amaçladık. Materyal ve Metod: Çalışma için 50 Sprague-Dawley sıçanı kullanıldı. Özofagus yaralanması, özofagusun duvarında tüm tabakalarını içine alan vertikal bir insizyon olarak oluşturuldu.Gruplar, uygulanan onarım tekniklerine göre belirlendi; Grup-1 (sham, injury yok), Grup-2 (primer sütür), Grup 3 (primer sütür ve kas flebi), Grup 4 (primer sütür ve omental flep) and Grup 5 (onarım yok). İncelenecek özofagus segment örnekleri, yaralanma/onarım gününden 2 hafta sonra histopatolojik inceleme için elde edildi. Bulgular: Total histopatolojik hasar skoru en fazla Grup 5'de gözlendi. Grup 3'te elde edilen total skor, grup 2 ve 5'dekilerden daha düşüktü. Öte yandan, 2 ile 4, 2 ile 5 ve 3 ile 4 arasında total skor açısından belirgin farklılık yoktu. Grup 2'deki infiltrasyon ve kas/submukozal iyileşme skorları grup 3'dekinden daha yüksekti. Grup 2 ile 4, 2 ile 5 ve 3 ile 4 arasında, parametrelerin hiç birisi açısından farklılık yoktu. Sonuç: Kas flebi ile güçlendirilmiş primer sütür onarımı, sıçanlarda uygulanmış, iatrojenik özofagus yaralanma modelinde daha iyi bir iyileşme sağlamaktadır. Yalnızca primer sütür, ya da omental fleb ile güçlendirilmiş primer sütür onarımları ise ikincil onarım seçenekleri olarak düşünülebilir