AI Summary & Key Takeaways
AI Insightİliak kanattan alınan greft sonrası oluşan ağrı nedeniyle radius distal grefti kullanımının daha uygun olduğu düşünülebilir
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Skafoid kaynamamalarında vida ile tespit yapılan olgularda iliak kemik otogrefti ya da radius otogrefti kullanımının etkinliğini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Ocak 2000-Ocak2014 yılları arasında skafoid kaynamaması nedeni ile opere edilen 89 hasta retrospektif olarak değerlendirildi. Postoperatif ölçümler el bileği hem fleksiyonda hem de ekstansiyonda iken yapıldı, ulnar ve radial deviasyon dereceleri gonyometre ile, kas gücü ise dinamometre ile ölçüldü. Kırıklar radyolojik olarak Herbert-Fisher sistemine göre, fonksiyonel sonuçlar ise Herbert-Fisher sınıflandırması ve Mayo klinik modifiye el bileği skorlama sistemine göre değerlendirildi. Bulgular: 89 skafoid kaynamama vakasının 47'si sağ, 42'si ise sol el bileği yerleşimliydi ve bunların 52'si dominant eldi. Kırık oluşmasından cerrahiye kadar geçen süre ortalama 17.8 aydı . Kırıkların 60'ı (67.5%) bel bölgesinde, 27'si (30.3%) skafoidin proksimal 1/3'ünde, 2'si (2.2%) ise distal 1/3'ündeydi. 54 hastada (60.6%) iliak kanat grefti, 35 hastada (39.4%) radius distal grefti kullanıldı. Ortalama takip süresi 16.4 aydı . 71 hastada kaynama görüldü. Kaynama süresi ortalama 14.9 haftaydı . Ortalama skafolunat açı operasyon öncesi 74.3º( 62º - 87º) ve operasyon sonrası 43.8º(31º-72º) idi. Kavrama gücü operasyon sonrası ortalama 35.7 kg dı . Tartışma: Otogreft alımı invaziv bir yöntemdir fakat skafoid açık cerrahisinin skafoidin beslenmesini negatif yönde etkilediği göz önünde bulundurulursa atrofik skafoid kaynamamalarının tedavisinde otogreftleme ile birlikte vida fiksasyonu güvenli ve başarılı bir yöntemdir. İliak kanattan alınan greft sonrası oluşan ağrı nedeniyle radius distal grefti kullanımının daha uygun olduğu düşünülebilir
Özet
Aim: To evaluate the efficacy of the treatment method of autogenous iliac wing or radius bone graft and fixation with screw applied to cases of scaphoid non-union. Material and Method: A retrospective evaluation was made of 89 cases between 2000 and 2014. Postoperative measurements were taken of both wrists' movement with a goniometer and muscle strength was assessed with a dynamometer. Fractures were evaluated radiologically according to the Herbert-Fisher System and the functional results according to the Herbert-Fisher Classification System and the Mayo Clinic Modified Wrist Scoring System. The data were input to the SPSS system and evaluated with the Shapiro-Wilk test. Results: Non-union were on the right side in 47 and the left side in 42 cases. The fracture was seen to be in the waist in 60 cases (67.5%), in the proximal third in 27 cases (30.3%) and in the distal third in two cases (2.2%). The mean follow-up period was 16.4 months (range, 5-72 months). Definitive findings of union were observed in 71 cases. The mean time to union was 14.9 weeks (range, 8-40 weeks). Discussion: The grafting procedure applied is an invasive technique but if it is considered that there are negative effects of open surgery on the feeding of the scaphoid bone, then in the treatment of scaphoid non-union which is atrophic non-union, ultimately autogenous bone grafting and screw fixation is a safe and successful method and because of the pain created by an iliac wing graft, radius distal bone graft can be considered more appropriate