AI Summary & Key Takeaways
AI InsightResults: While the pad test of 1st and 12th months’ showed sta- tistically significance, the pad test of last visit was found insignificant, when compared with pre-injection term.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To evaluate the long term affectivity of transurethral Calcium Hydrox- ylapatite (CaHA; Coaptite®) injection therapy and the predictive importance of Body Mass Index (BMI), menopausal status and previous anti-incontinence surgery in selected female patients with stress urinary incontinence (SUI). Material and Method: Forty-five female patients with SUI, and having high risks for general anesthesia, received transurethal injection therapy, were evaluated retrospectively. First month, 12th month, and 8th year of post- injection period were evaluated in terms of International Consultatiton on Incontinence Questionnaire Short Form (ICIQ-SF), Quality of Life (QoL) score, and pad test. Results: While the pad test of 1st and 12th months’ showed sta- tistically significance, the pad test of last visit was found insignificant, when compared with pre-injection term. Through the evaluations of questionnaire forms similar to the pad test, it was observed that the post- injection scores showed statistically significance. However, unlike to the pad test, for each of both questionnaires, statistically significant differences were detected at the last examination’s scores, as well. When we examined the success of the transurethral injection treatment according to menopausal status, BMI, and previous anti-incontinence surgery, it was observed that QoL and ICIQ-SF score %variation, and 24 hr pad test values did not show any statistically significant differences at long term control, compared with the pre-injection term. Discussion: Transurethral injection is a cheap, easily performed and affective method for selected patients with SUI and BMI, previous anti-incon- tinence surgery, and menopausal status do not affect transurethral injection results at long term.
Özet
Amaç: Stres üriner inkontinansı olan seçilmiş kadın hastalarda, transüretral Coaptite® enjeksiyonunun etkinliğini ve BMİ, menopozal durum önceden geçirilmiş anti-inkontinans cerrahisinin prediktif değerini inceledik. Gereç ve Yöntem: Genel anestezi açısından yüksek risk taşıyan, transüretral enjeksiyon tedavisi uygulanmış olan, stres üriner inkontinanslı 45 kadın hasta retrospektif olarak incelendi. Enjeksiyon sonrası dönemde 1. ay, 12. ay ve 8. yıl kontrollerinde ICIQ-SF, QoL skorları ve ped testi değerlendirmeleri yapıldı. Bulgular: Enjeksiyon öncesi dönemle karşılaştırıldığında, 1. ve 12. ay ped testi sonuçları anlamlı, son kontroldeki ped testi sonucu ise anlamsız olarak bulundu. Sorgulama formları incelendiğinde, ped testine benzer şekilde enjeksiyon sonrası dönemdeki skorlar istatistiksel olarak anlamlı bulundu. Ancak ped testinden farklı olarak, her 2 sorgulama formunda da son kontroldeki skorların, istatistiksel olarak anlamlı değişiklikler gösterdiği tespit edildi. Transüretral enjeksiyon tedavisinin başarısı menopozal durum, BMİ ve önceden geçirilmiş anti- inkontinans cerrahisine gore değerlendirildi. QoL ve ICIQ-SF skoru %değişimleri ve ped testi değerleri, uzun dönem takipte, enjeksiyon öncesi dönemle karşılaştırıldığında, istatistiksel olarak anlamlı bulunmadı. Tartışma: Transüretral enjeksiyon, SÜİ’ı olan seçilmiş hastalarda kolay ve etkili bir yöntemdir. BMİ, önceden geçirilmiş anti-inkontinans cerrahisi ve menopozal durum, uzun dönem takipte, transüretral enjeksiyon sonuçlarını etkilememektedir.