Journals / Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 25

Yaşam Amaçları ve Psikolojik İyi Oluşun Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumu Yordayıcı Rolü

Pages
7–26
Publication Date
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen sonuçlara göre, yüksek psikolojik iyi oluş ile kişisel olarak kendini geliştirme ve ailesine katkı sağlama isteğinin pedagojik formasyon öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarına olumlu yönde katkı sağladığı; ünlü olma isteğinin ise öğretmenlik mesleğine yönelik tutumu olumsuz yönde etkilediği söylenebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada pedagojik formasyon eğitimi öğrencilerinin yaşam amaçları ve psikolojik iyi oluşlarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarını yordayıp yordamadığının incelenmesi amaçlanmıştır.
📊
Key Findings & Data:Araştırmanın katılımcılarını 2015-2016 eğitim öğretim yılında Dokuz Eylül ve Van Yüzüncü Yıl Üniversitelerinde pedagojik formasyon eğitimi alan 360 öğrenci oluşturmuştur.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen sonuçlara göre, yüksek psikolojik iyi oluş ile kişisel olarak kendini geliştirme ve ailesine katkı sağlama isteğinin pedagojik formasyon öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarına olumlu yönde katkı sağladığı; ünlü olma isteğinin ise öğretmenlik mesleğine yönelik tutumu olumsuz yönde etkilediği söylenebilir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:2015-2016 Verileri
⚙️Variables:Öğretmenlik mesleğine yönelik tutum · psikolojik iyi oluş · yaşam amaçları

Özet

Bu çalışmada pedagojik formasyon eğitimi öğrencilerinin yaşam amaçları ve psikolojik iyi oluşlarının öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarını yordayıp yordamadığının incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın katılımcılarını 2015-2016 eğitim öğretim yılında Dokuz Eylül ve Van Yüzüncü Yıl Üniversitelerinde pedagojik formasyon eğitimi alan 360 öğrenci oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Yaşam Amaçları Ölçeği, Psikolojik İyi Oluş Ölçeği ve Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutum Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Verilerin analizinde çoklu doğrusal regresyon analizi tekniği kullanılmıştır. Çoklu doğrusal regresyon analizi sonuçlarına göre, yaşam amaçları (ilişki, topluma katkı, fiziksel sağlık, kişisel gelişim, aileye katkı, anlamlı yaşam, maddi başarı, imaj/çekicilik ve ünlü olma) ve psikolojik iyi oluş hep birlikte öğretmenlik mesleğine yönelik tutumdaki değişimin %26.9’unu açıklamaktadır. Elde edilen sonuçlara göre, yüksek psikolojik iyi oluş ile kişisel olarak kendini geliştirme ve ailesine katkı sağlama isteğinin pedagojik formasyon öğrencilerinin öğretmenlik mesleğine yönelik tutumlarına olumlu yönde katkı sağladığı; ünlü olma isteğinin ise öğretmenlik mesleğine yönelik tutumu olumsuz yönde etkilediği söylenebilir.

🔖

Cite This Article

İKİZ, F. E., ASICI, E., KAYA, Z., BALKAN, K. (2018). Yaşam Amaçları ve Psikolojik İyi Oluşun Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumu Yordayıcı Rolü. Bayburt Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 25, 7–26. https://ajindex.com/articles/55901

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Altınkurt, Y., Yılmaz, K. ve Erol, E. (2014). Pedogojik Formasyon Programı Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Motivasyonları. Trakya Ünivrsitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(1), 48-62.
  2. Austin, J.T. ve Vancouver, J.B (1996). Goal Constructs in Psychology: Structure, Process, and Content. Psychol Bull, 120, 338-375.
  3. Baykara Pehlivan, K. (2008). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Sosyo-Kültürel Özellikleri ve Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları Üzerine Bir Çalışma. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4 (2), 151-168.
  4. Baykara Pehlivan, K. (2010). Öğretmen Adaylarının Öğrenme Stilleri ve Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları Üzerine Bir Çalışma. İlköğretim Online, 9 (2), 749-763.
  5. Bulut, H. ve Doğar, Ç. (2006). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Karşı Tutumlarının İncelenmesi. Erzincan Eğitim Fakültesi Dergisi, 8 (2), 13-27.
  6. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara:
  7. Pegem Akademi Yayıncılık Can, A. (2014). SPSS ile Bilimsel Araştırma Sürecinde Nicel Veri Analizi. Ankara:
  8. Pegem Akademi Yayıncılık Chu, P. S., Saucier, D. A., ve Hafner, E. (2010). Meta-analysis of the Relationships between Social Support and Well-being in Children and Adolescents. Journal of Social and Clinical Psychology, 29(6), 624-645.
  9. Corsano, P., Majorano, M., ve Champretavy, L. (2006). Psychological Well-being in Adolescence: The Contribution of Interpersonal Relations and Experience of Being Alone. Adolescence, 41(162), 341. Cripps, K., ve Zyromski, B. (2009). Adolescents’ Psychological Well-being and Perceived Parental Involvement: Implications for Parental Involvement in Middle Schools. RMLE Online, 33(4), 1-13.
  10. Çapa, Y. ve Çil, N. (2000). Öğretmen Adaylarının Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumlarının Farklı Değişkenler Açısından İncelenmesi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, 69-73.
  11. Çiçek Sağlam, A. (2008). Müzik Öğretmenliği Bölümü Öğrencilerinin Öğretmenlik Mesleğine Yönelik Tutumları. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5 (1), 59-69.
  12. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. ve Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal Bilimler İçin Çok Değişkenli SPSS ve LISREL Uygulamaları. Ankara:
  13. Pegem Akademi Yayıncılık. Diener, E., Scollon, C. N., ve Lucas, R. E. (2009). The Evolving Concept of Subjective Well-being: The Multifaceted Nature of Happiness. Social Indicators Research Series, 39, 67-100.
  14. Diener, E., Wirtz, D., Tov, W., Kim-Prieto, C., Choi, D., Oishi, S., ve Biswas-Dien