SavedAdd your journal

Journals / Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2015 / Cilt: 4 - Sayı: 2

David Fetterman’ın Değerlendirme Modeli: Yetkilendirme Değerlendirmesi

Fadime KOÇ DAMGACI
Yeliz KAYA
Rafet GÜNAY
Pages
696–710
Publication Date
2015-08-25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle bu çalışmanın amacı Yetkilendirme Değerlendirmesi’nin ne olduğu ve nasıl uygulandığını ayrıntılı bir şekilde sunmak ve Türkçe alanyazındaki boşluğu doldurmaya çalışmaktır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Yetkilendirme değerlendirmesi modeli, değerlendirmeyi yapan grubu izlemek ve bu grubun kendi performanslarını değerlendirmelerini sağlamak amacıyla tasarlanmış bir yaklaşımdır.
📊
Key Findings & Data:Yaklaşım, Fetterman, Kaftarian ve Wandersman tarafından geliştirilmiş, ilk olarak Amerikan Değerlendirme Derneği’nin (AEA) 1993 yılında gerçekleştirdiği toplantıda Fetterman tarafından tanıtılmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle bu çalışmanın amacı Yetkilendirme Değerlendirmesi’nin ne olduğu ve nasıl uygulandığını ayrıntılı bir şekilde sunmak ve Türkçe alanyazındaki boşluğu doldurmaya çalışmaktır.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler İşbirlikçi Değerlendirme · Program Değerlendirme · Yetkilendirme Değerlendirmesi

Özet

Öz Yetkilendirme değerlendirmesi modeli, değerlendirmeyi yapan grubu izlemek ve bu grubun kendi performanslarını değerlendirmelerini sağlamak amacıyla tasarlanmış bir yaklaşımdır. Yaklaşım, Fetterman, Kaftarian ve Wandersman tarafından geliştirilmiş, ilk olarak Amerikan Değerlendirme Derneği’nin (AEA) 1993 yılında gerçekleştirdiği toplantıda Fetterman tarafından tanıtılmıştır. Bu değerlendirme türünde odak noktası programların iyileştirilmesidir. Aynı zamanda değerlendiricilerle menfaat sahipleri arasındaki ilişki, geleneksel değerlendirmeye göre daha katılımcı ve işbirlikçidir. Popüler ve programları iyileştirme amacı güden bu model, Türkçe alanyazında çok kısıtlı olarak yer almaktadır ve nasıl uygulandığına ilişkin yazılmış hiçbir çalışma yoktur. Modelin nasıl uygulandığının Türkçe olarak ayrıntılandırılmaması, modelin Türkiye’deki programların değerlendirilmesinde kullanımını kısıtlamaktadır. Bu nedenle bu çalışmanın amacı Yetkilendirme Değerlendirmesi’nin ne olduğu ve nasıl uygulandığını ayrıntılı bir şekilde sunmak ve Türkçe alanyazındaki boşluğu doldurmaya çalışmaktır.

🔖

Cite This Article

DAMGACI, F. K., KAYA, Y., GÜNAY, R. (2015). David Fetterman’ın Değerlendirme Modeli: Yetkilendirme Değerlendirmesi. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 2, 696–710. https://ajindex.com/articles/55579

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Alkin, M. C. ve Christie, A. C. (2004). An Evaluation Theory Tree. In M. Alkin (Eds). Evaluation Roots: Tracing Theorists’ Views and Influences (381–392).
  2. Thousand Oaks, CA: Sage. Alkin, M. C. ve Christie, A. C. (2013). Evaluation Roots: A Wider Perspective of Theorists’ Views and Influences. In M. Alkin (Eds). An Evaluation Theory Tree (Second Edision). USA: Los Angels. Demirel, Ö. (2015). Eğitimde Program Geliştirme: Kuramdan Uygulamaya. (22. Baskı). Ankara:
  3. Pegem Yayınları.
  4. Fetterman, D. M. (1994). Empowerment Evaluation. Evaluation Practice, 15(1), 1-15.
  5. Fetterman, D.M. (1995). "In Response to Dr. Daniel Stufflebeam’s Empowerment Evaluation, Objectivist Evaluation, and Evaluation Standards: Where the Future of Evaluation should not Go, Where it Needs to Go. American Journal of Evaluation. 16, 179-199.
  6. Fetterman, D. (2002) Empowerment Evaluation: Building Communities of Practice and a Culture of Learning. American Journal of Community Psychology, 30 (1), 99-102.
  7. Fetterman, D. M., Kaftarian, S. ve Wandersman, A. (1996). Empowerment evaluation: Knowledge and tools for self-assessment and accountability. Thousand Oaks, CA: Sage. Fetterman, D. M. ve Wandersman, A. (2005). Empowerment Evaluation Principles in Practice. New York: Guildford. Fetterman, D. M. ve Wandersman, A. (2010). Empowerment Evaluation Essentials: Highlighting the Essential Features of Empowerment Evaluation. Paper Presented at the American Evaluation Association Conference. San Antonio, Texas. Günay, R., Damgacı, F. K. ve Kaya, Y. (2015). Yararlanma Odaklı Değerlendirme ve Yansımaları. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi. 8 (40), 531-539.
  8. Karasar, N. (2014). Bilimsel Araştırma Yöntemi. (27. Baskı). Ankara:
  9. Nobel Yayıncılık. Klenowski, V. (2010). Curriculum Evaluation: Approaches and Methadologies. In P. Peterson, E. Baker, & B. McGraw (Eds). International Encyciopedia of Education (335-341). Oxford: Elsevier. Lawton, D. (1987). Curriculum Evaluation: New Approaches. Lawton, D., Gordon, P., Ing, M., Gibby, B., Pring, R. ve Moore, T. Theory and practice of curriculum studies (176-186). New York: Routledge&Kegan Paul. Levin, T. (2010). Educational Evaluation – Evaluation Domains. (3rd). International Encyciopedia of Education, 639-644.
  10. Ornstein, A. ve Hunkins, F. (2009). Curriculum: Foundations, Principles, and Issues. Boston, MA: Allyn & Bacon. Özler, D. E. ve Koparan, E. (2006). Takım Performansına Etki Eden Takım Çalışmasına Ilişkin Faktörlerin Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma. A