SavedAdd your journal

Journals / Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2016 / Cilt: 5 - Sayı: 2

Türkçe Öğretiminde Beceri Uyuşmazlığı Sorunları ve Çözüm Önerileri

Firdevs GÜNEŞ
Pages
205–222
Publication Date
2016-06-13
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Kısaca dil ve zihinsel beceriler yönüyle zengin olmayan bir eğitim sistemi, öğrencilerin dil becerilerinin istenilen düzeyde gelişmesine yardımcı olamamakta ve iş piyasasının isteklerine cevap verememektedir.Anahtar Kelimeler: Beceri uyuşmazlığı, Türkçe öğretimi.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Beceri, bireyin sahip olduğu bilgi, yöntem, teknik gibi zihinsel kaynaklarını harekete geçirerek uygulamaya aktarma sürecidir.
📊
Key Findings & Data:Eğitim sürecinde farklı düzeylerde öğretilen becerilerle mesleki alan becerilerinin uyumlu olmasına dikkat edilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:Kısaca dil ve zihinsel beceriler yönüyle zengin olmayan bir eğitim sistemi, öğrencilerin dil becerilerinin istenilen düzeyde gelişmesine yardımcı olamamakta ve iş piyasasının isteklerine cevap verememektedir.Anahtar Kelimeler: Beceri uyuşmazlığı, Türkçe öğretimi.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Beceri uyuşmazlığı · Türkçe öğretimi

Özet

Öz Beceri, bireyin sahip olduğu bilgi, yöntem, teknik gibi zihinsel kaynaklarını harekete geçirerek uygulamaya aktarma sürecidir. Bu süreç bilme, harekete geçirme ve işi/görevi yapma bileşenlerinden oluşmaktadır. Beceri yaklaşımında önce öğrenci için gerekli temel beceriler belirlenmekte ve bunlar düzeylere göre sıralanarak öğretilmektedir. Eğitim sürecinde farklı düzeylerde öğretilen becerilerle mesleki alan becerilerinin uyumlu olmasına dikkat edilmektedir. Bunların farklı olması beceri uyuşmazlığını getirmektedir. Beceri uyuşmazlığı gelecek nesillerin nitelikli yetişmesini olumsuz etkilemekte, genç işsizliğinin yüksek olduğu ülkelerde ekonomik ve sosyal gelişmeye zarar vermektedir. Ülkemizde İlköğretim Türkçe Programları ile Türkçe öğretmeni yetiştirme programları arasında yaklaşım, ders, beceri, yöntem ve uygulama yönüyle beceri uyuşmazlıkları bulunmaktadır. Çoğu ortaokul, lise, üniversite ve Türkçe Öğretmenliği derslerinde dil becerileri yerine edebiyat bilgileri, dil kuralları ve genel kültür öğretimi ön plana çıkmaktadır. Öğrencilerin derslerde verilen teorik bilgileri ezberlemesi beklenmektedir. Türkçe Öğretmenliği lisans programında sadece dört derste (anlama ve anlatma teknikleri) dil becerilerine yer verilmektedir. Bu derslerin süreleri Türkçeyi bilinçli öğrenmek ve kullanmak için yeterli olmamaktadır. Öğrenciler anlama, kendini ifade etme, yazma, Türkçeyi doğru güzel ve etkili kullanma becerilerini yeterince geliştiremeden mezun olmaktadır. Böylece üniversitede verilen Türkçe öğretimi ile öğretmenlik mesleği ve günlük yaşamda gerekli olan temel beceriler örtüşmemektedir. Türkçe öğretimindeki beceri uyuşmazlığının olumsuz sonuçları ulusal ve uluslararası araştırmalarda açıkça görülmektedir. Çoğu öğrencimiz PIRLS ve PISA gibi araştırmalarda okuma ve anlama becerilerinde düşük puan almakta, OECD’ye üye ülkelerin gerisinde kalmaktadırlar. Kısaca dil ve zihinsel beceriler yönüyle zengin olmayan bir eğitim sistemi, öğrencilerin dil becerilerinin istenilen düzeyde gelişmesine yardımcı olamamakta ve iş piyasasının isteklerine cevap verememektedir.Anahtar Kelimeler: Beceri uyuşmazlığı, Türkçe öğretimi.

🔖

Cite This Article

GÜNEŞ, F. (2016). Türkçe Öğretiminde Beceri Uyuşmazlığı Sorunları ve Çözüm Önerileri. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 2, 205–222. https://ajindex.com/articles/55514

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Beacco, JL.C. (2007). L'approche par compétences dans l'enseignement des langues: Enseigner à partir du CERC, Les Editions Didier. Bissonnette, S.,Richard, M. (2001). Comment construire des compétences en classe, Chemelière / McGraw-Hill, Montréal. Bouallag, M.,( 2015).De l'approche par les objectifs à l'approche par les compétences, Université Mouloud Mammeri- Tizi-ouzou/Algérie Boutin, G. (2004). L'approche par compétences en éducation: Un amalgame paradigmatique, Connexions, Revue de psychosociologie sciences humaines, 2004/06, No 81, France. Bronckart, P. (2009). La notion de compétences est-elle pertinente en éducation? L'école démocratique, n°39,http://www.skolo.org.
  2. CECR (2000). Cadre européen commun de référence pour les langues. Apprendre, enseigner, évaluer, Division Des Langues Vıvantes, Strasbourg, Conseil de l'Europe, Didier CEDEFOP (2010), L'inadéquation des compétences en Europe, Note d'information, Centre européen pour le développement de la formation professionnelle Juin 2010.
  3. Cohen I., Mauffrey A., (1990).Vers une nouvelle pédagogie de la lecture, Armand Dionnet, S. (2002).
  4. Competences, Competences Transversales et Systeme Educatif, Evaluation de la rénovation de l'enseignement primaire, Document de travail Service de la recherche en éducation, Genève, Suisse Güneş, F. (2007). Ses Temelli Cümle Yöntemi ve Zihinsel Yapılandırma. Ankara:
  5. Nobel. Güneş, F.(2012). Bologna Süreci ile Yükseköğretimde Öngörülen Beceri ve Yetkinlikler, Yükseköğretim ve Bilim Dergisi/Journal of Higher Education and Science Dergisi, Cilt/Volume 2, Sayı/Number 1, Nisan/April 2012; Sayfa/Pages 1-9.
  6. Güneş, F. (2014). Türkçe Öğretimi Yaklaşım ve Modeller. Ankara: Pegem. MEB. Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (2005). İlköğretim Türkçe Dersi Öğretim Programı ve Kılavuzu, Ankara:
  7. MEB. MEB.(2013). Pısa 2012
  8. Ulusal Ön Raporu, Millî Eğitim Bakanlığı, Yenilik ve Eğitim Teknolojileri Genel Müdürlüğü, Ankara.
  9. OECD (2005). La définition et la sélection des compétences clés, Résumé, Mep_int_French. Perrenoud, P. (1999). Dix nouvelles compétences pour enseigner, Paris, ESF. Perrenoud, P. (2004). Evaluer les compétences, la revue de l'Educateur, Mars, Paris. Puren, C. (1988). Histoire des Méthodologies de l'enseignemet de langues, Cles İnternational, Paris. Puren, C. (2004). L'evolutıon Historique Des Approches En Didactique Des Langues-Cultures ou Comment Faire L'unite Des « Unites Didactiques », Congrès Annuel de l'Association pour la Diffusion de l'Allemand en France (ADEAF),Éc