Journals / Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 2

Domination Metaphor: Educational Organizations as Instruments of Domination

Tahakküm Araçları Olarak Eğitim Örgütleri

Pages
623–639
Publication Date
2017-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Moreover suggestions for palliating domination relationships were discussed and solutions offered for educational organizations were analyzed.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Organizations can be defined as tools enabling people to shape the world beyond their individual capabilities.
📊
Key Findings & Data:Though organizations were initially founded for humanistic goals, it is unlikely to isolate them from power relationships in a given society.
💡
Conclusion & Impact:Moreover suggestions for palliating domination relationships were discussed and solutions offered for educational organizations were analyzed.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Örgüt · Tahakküm · Okul

Abstract

Organizations can be defined as tools enabling people to shape the world beyond their individual capabilities. Though organizations were initially founded for humanistic goals, it is unlikely to isolate them from power relationships in a given society. They may become useful instruments for power elites to dominate masses. Despite of their adverse effects, it is unlikely to give up particularly public organizations easily. At this point, describing negative aspects of organizations beside positive ones might create awareness about patalogies regarding organizational life. The use of metaphors in organization studies might make humanistic and environmental costs ignored by classical definitions visible beside transform highly complexified organizations into simple cognitive models. In this study theoretical discussions regarding the conceptions of domination and their results in educational administration were included. Moreover suggestions for palliating domination relationships were discussed and solutions offered for educational organizations were analyzed.

Özet

Örgütler insanlara bireysel yeteneklerinin ötesinde dünyayı şekillendirme imkânı sunan aracılar olarak tanımlanabilir. Başlangıçta çoğunlukla insani amaçlarla kurulmuş olsalar da örgütleri toplumdaki güç ilişkilerinden soyutlamak mümkün değildir. İktidar elitleri için yönetilenler üzerinde tahakküm kurmak ve sürdürmek için kullanışlı aygıtlara dönüşebilirler. Yan etkilerine rağmen özellikle kamu örgütlerinden kolaylıkla vaz geçmek mümkün değildir. Bu noktada örgütlerin olumlu yönlerinin yanında olumsuz yönlerinin de betimlenmesi, örgütsel yaşamın patalojileri hakkında farkındalık oluşturabilir. Örgüt çalışmalarında metafor kullanımı yüksek düzeyde karmaşıklaşmış örgütleri basit zihnsel modellere dönüştürmenin yanında klasik tanımların görmezden geldiği insani ve çevresel maliyetleri görünür kılabilir. Bu çalışmada tahakküm kavramına ilişkin kuramsal tartışmalara yer verilerek eğitim yönetimine ilişkin doğurguları analiz edilmiştir. Bunun yanında örgüt içi tahakküm ilişkilerinin hafifletilmesine ilişkin alanyazındaki öneriler tartışılarak okullara ilişkin çözüm önerileri analiz edilmiştir.

🔖

Cite This Article

Fidan, T. (2017). Domination Metaphor: Educational Organizations as Instruments of Domination. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 2, 623–639. https://ajindex.com/articles/55462

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Albrecht, M. (2016). Right wing trends and xenophobia in Poland: What this means for the rest of europe. http://eucenter.scrippsco||ege.edu/wpcontent/up|oads/files/2016/ 03/MorganAlbrecht_PolandEUPaper.pdf (Erişim Tarihi: 2017, 24 Ocak). Alvesson, M. ve Deetz, S. (2006). Critical theory and postmodernism approaches to organizational studies. In S. R. Clegg, C. Hardy, T. B. Lawrence and W. R. Nord (Ed.), The Sage Handbook of Organization Studies (s. 255--283). London: SAGE Publications. Apple, M. (1995). Education and power (2. Baskı). New York, NY: Routledge. Araujo, A., Gottlieb, D. ve Moreira, H. (2007). model of mixed signals with applications to countersignalling. The RAND Journal of Economics, 38(4), 1020-1043.
  2. Baker, C. (2006). Zorunlu eğitime hayır (3. Baskı). İstanbul:
  3. Ayrıntı Yayınları.
  4. Balcı, A. (2010) Eğitim yönetimi terimleri sözlüğü (2. Baskı). Ankara:
  5. PegemA Yayınevi.
  6. Balcı, A., Baltacı, A. vd. (2012). Örgütsel sosyalleşmenin, örgütsel özdeşleşme ve örgütsel vatandaşlıkla ilişkisi: ilköğretim okulu yöneticileri üzerinde bir araştırma. Eğitim Bilimleri Araştırmaları Dergisi--Journal of Educational Sciences Research, 2(2), 47--74. Balcı, A. ve Öztürk, İ. (2014). Türkiye'de eğitimin finansmanı ve eğitim harcamaları bilgi yönetim sistemine (tefbis) ilişkin okul yöneticilerinin görüşleri ve yaşadıkları sorunlar. Milli Eğitim Dergisi, Güz(204), 63--86. Balcı, A., Öztürk, İ. vd. (2016). Organizational Socialization and Its Relation with Organizational Performance in High Schools. Journal of Education and Training Studies, 4(9), 71--81.Baltacı, (2017). Avrupa okullarında dini simgelerin yasallığı. Cumhuriyet llahiyat Dergisi, 21(1), 45--80. Baltacı, A., ve Balcı, A. (2017). Complexity leadership: theorical perspective. International Journal of Educational Leadership and Management, 5(1), 30--58. Barenberg, M. (1994). Democracy and domination in the law of workplace cooperation: from bureaucratic to flexible production. Columbia Law Review, 94(3), 753--983. Bauman, Z. (2010). Küreselleşme: Toplumsal sonuçları (3. Baskı). İstanbul:
  7. Ayrıntı Yayınları.
  8. Bidwell, C. E. (2006). Varieties of institutional theory: Traditions and prospects for educational research. H. D. Meyer ve B. Rowan (Eds.). The New Institutionalism in Education içinde (s. 33--50). Albany, NY: State University of New York Press.
  9. Borg, C. ve Mayo, P. (2011). Gramsci ve üniteryen okul: Paradokslar ve olasılıklar. C. Borg, J. Buttigieg ve P. Mayo (Eds.). Gramsci ve Eğitim içinde (5. 129--158