Journals / Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 1

Changing Face of Plays: A Comparative Research of Childhood Plays of Older Adults and Plays of Today’s

Oyunun Değişen Yüzü: Yetişkinlerin Çocukluk Oyunları İle Günümüz Çocuklarının Oyunlarının Karşılaştırmalı Olarak İncelenmesi

Pages
237–259
Publication Date
2018-02-28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Besides, it has been detected that 34.34% of today’s children primarily love and prefer plays related with technology.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The aim of this research is to compare favourite childhood plays of adults aged 60 plus and favourite plays of children between 6 to 10 years old.
📊
Key Findings & Data:Participants of the research, living in İstanbul Province, are composed of 99 adults aged 60 plus and 99 children aged between 6 and 10.
💡
Conclusion & Impact:Besides, it has been detected that 34.34% of today’s children primarily love and prefer plays related with technology.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Oyun · Çocuk · Oyun tercihleri

Abstract

The aim of this research is to compare favourite childhood plays of adults aged 60 plus and favourite plays of children between 6 to 10 years old. The research is structured in basic qualitative research methods. Participants of the research, living in İstanbul Province, are composed of 99 adults aged 60 plus and 99 children aged between 6 and 10. In this study, demographic information form and structured interview form for participants were used. Data were analysed through content analysis method. In the wake of findings, while 85.86% of the adults have stated that when they were children, they loved outdoor plays, it is seen that 36.37% of today’s children love outdoor plays. Additionally, 91.92% of adults loved group plays, 75.76% of them loved plays with vehicles and 63.64% loved plays that require movement whereas 56.57% of children prefer plays that do not require movement, 49.50% of them prefer individual plays and 31.32% prefer plays with vehicles. Besides, it has been detected that 34.34% of today’s children primarily love and prefer plays related with technology.

Özet

Bu araştırmanın amacı, 60 yaş ve üzeri yetişkinlerin çocuklukta oynamayı en sevdiği oyunlar ile 6-10 yaş arasındaki çocukların oynamayı en sevdiği oyunların karşılaştırılmasıdır. Araştırma temel nitel araştırma modeli ile tasarlanmıştır. Araştırmanın katılımcılarını, İstanbul ilinde yaşayan 60 yaş ve üzeri 99 yetişkin ve 6-10 yaş arası 99 çocuk oluşturmaktadır. Çalışmada katılımcılara ait demografik bilgi formu ve yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Ham veriler içerik analizi ile analiz edilmiştir. Bulgular sonucunda, yetişkinlerin %85,86’sı çocukken dış alanda oynanan oyunları sevdiklerini belirtirken, günümüz çocuklarının ise %36,37’sinin dış alanda oynanan oyunları sevdiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca yetişkinlerin %91,92’si grup oyunlarını, %75,76’sının araçlı oyunları ve %63,64’ünün ise hareketli oyunları sevdiklerini belirtirken; çocukların %56,57’sinin hareket gerektirmeyen oyunları, %49,50’sinin bireysel oyunları ve %31,32’sinin araçlı oyunları tercih ettiği sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca günümüz çocuklarının %34,34’ünün en çok teknoloji ile ilgili oyunları sevdiği ve tercih ettiği tespit edilmiştir.

🔖

Cite This Article

GÜDER, S. Y., ALABAY, E. (2018). Changing Face of Plays: A Comparative Research of Childhood Plays of Older Adults and Plays of Today’s. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 1, 237–259. https://ajindex.com/articles/55404

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. Veitch, J., Bagley, S., Ball K., & Salmon, J. (2006). Where do children usually play? A qualitative study of parents’ perceptions of ınfluences on children’s active free-play. Health&Place, 12, 383-393.
  2. Türkoğlu, B., & Uslu, M. (2016). Oyun temelli bilişsel gelişim programının 60-72 aylık çocukların bilişsel gelişimine etkisi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi, 3(6), 50-68. (The effect of game based cognitive development programme on cognitive development of 60-72 months old children. The Journal of International Education Science 3(6), 50-68). Türkiye Beslenme ve Sağlık Araştırması. (2010). Beslenme durumu ve alışkanlıklarının değerlendirilmesi sonuç raporu. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı Yayınları. http://www.sagem.gov.tr/TBSA_Beslenme_Yayini.pdf adresinden 24.10.2017 tarihinde edinilmiştir. Toran, M., & Dilek, A. (2017). Çocuklar ve kitaplar: Piaget’in oyun kuramına göre bir değerlendirme. Yaşadıkça Eğitim, 31(1), 41-54. (Children and books: an assessment based on Piaget's play theory, Journal of Education for Life, 31(1), 41-54).
  3. Tedmem (2016). Anaokulları ilkokul birinci sınıflara mı dönüştü?. https://tedmem.org/memnotlari/degerlendirme/anaokullari-ilkokul-birinci-siniflara-mi-donustu adresinden 24.10.2017 tarihinde edinilmiştir. Taylı, A. (2007). Kardeş sahibi olup olmama durumunun okul öncesi dönemdeki sosyal oyuna etkisi. Abant İzzet Baysal Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(1), 103-115. (The effects of having siblings or being a singleton child of social play in preschool age children. Abant İzzet Baysal University Journal of Faculty of Education, 7(1), 103115). Şener, S. M. (2001). İlköğretim okullarında açık alan performansının değerlendirilmesi ve okul oyun alanları için tasarım kriterleri. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi). İstanbul Teknik Üniversitesi, İstanbul. (Evaluation of primary schools’ open space performance and design principles for schoolyards (Unpublished master thesis). Istanbul Technical University, Istanbul). Pica, R. (2003) Your Active Child: how to boost physical, emotional, and cognitive development through ageappropriate activity. Chicago: Contemporary Books. Nicolopoulou, A. (2010). The alarming disappearance of play from early childhood education. Human Development, 531, 1-4.
  4. Miller, E. & Almon, J. (2009). Crisis in the kindergarten: Why children need to play in school. College Park: Alliance for Childhood. Metin-Aslan, Ö. (2013). Anaokuluna devam eden çocukların oyun davranışları ve oyunlarında ortaya çıkan zorbalık davranış