SavedAdd your journal

Journals / Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi / 2018 / Cilt: 7 - Sayı: 2

Suç İşleyen Ve İşlemeyen Genç Erkeklerin Benlik Algıları: Pozitif Ve Psikopatolojik Benlik Kurguları

Ali Eryılmaz
Pages
479–506
Publication Date
2018-06-30
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bunların yanında suçlu bireylere, pozitif benlik kurgusu gelişiminin uygulanması onlar için tedavi edici bir işlev görebilir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Öz Bu çalışmanın amacı, suç işleyen ve işlemeyen gençlerin benlik algılarının fenomonolojik açıdan incelenmesidir.
📊
Key Findings & Data:Çalışma, Ankara’da yaşayan suç işlemiş (40 genç erkek) ve işlememiş (40 genç erkek) 20-25 yaş aralığında yer alan gençler üzerinde gerçekleştirilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Bunların yanında suçlu bireylere, pozitif benlik kurgusu gelişiminin uygulanması onlar için tedavi edici bir işlev görebilir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Suclu · Offender

Özet

Öz Bu çalışmanın amacı, suç işleyen ve işlemeyen gençlerin benlik algılarının fenomonolojik açıdan incelenmesidir. Çalışma, nitel araştırma yöntemlerinden olan fenomonolojik araştırma yöntemiyle gerçekleştirilmiştir. Çalışma, Ankara’da yaşayan suç işlemiş (40 genç erkek) ve işlememiş (40 genç erkek) 20-25 yaş aralığında yer alan gençler üzerinde gerçekleştirilmiştir. Çalışmada verilerin toplanmasında görüşme tekniğinden faydalanılmıştır. Görüşmeye başlamadan önce içerisinde demografik bilgilerin ve görüşme sorularının yer aldığı bir protokol oluşturulmuştur. Araştırma sorusu olarak; “Kendinizi nasıl bir insan olarak değerlendiriyorsunuz?” sorusu sorulmuştur. Verilerin analizine cümle bazında içerik analizi tekniğine başvurulmuştur. Araştırma sonuçlarına göre suç işleyen gençlerin benliklerini olumlu, iyi ama olumsuza gidebilen, olumsuz ve insanlıktan uzak görme olmak üzere dört önemli benlik tanımı sınıfı içerisinde algıladıkları bulunmuştur. Suç işlemeyen gençlerin ise benliklerini önleyici faktörlere sahip olma, geliştirici faktörlere sahip olma ve gelişimsel ürünlere sahip olma üzere üç önemli benlik sınıfı içerisinde algıladıkları bulunmuştur. Araştırma sonuçlarından yola çıkarak suça yönelme ve yönelmeme bağlamında patolojik ve pozitif olmak üzere iki önemli benlik kurgusu önerisinde bulunulmuştur. Risk grubundaki çocuklara pozitif benlik kurgusu gelişiminin uygulanması koruyucu ve geliştirici bir işleve görebilir. Bunların yanında suçlu bireylere, pozitif benlik kurgusu gelişiminin uygulanması onlar için tedavi edici bir işlev görebilir.

🔖

Cite This Article

Eryılmaz, A. (2018). Suç İşleyen Ve İşlemeyen Genç Erkeklerin Benlik Algıları: Pozitif Ve Psikopatolojik Benlik Kurguları. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, Cilt: 7 - Sayı: 2, 479–506. https://ajindex.com/articles/55383

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Bahrick, L. E. (1995). Intermodal origins of self-perception. In P. Rochat (Ed.), The self in infancy: Theory and research (pp. 349-373). New York: Elsevier. Bannister, D., & Mair, J.M.M. (1968). The evaluation of personal constructs. Academy Press,
  2. London. Buckingham, J. T., & Alicke, M. D. (2002). The influence of individual versus aggregate social comparison and the presence of others on self-evaluations. Journal of Personality and Social Psychology, 83, 1117-1130.
  3. Catalano, R. F., & Hawkins, J. D. (1996). The social development model: a theory of antisocial behavior. In J. D.Hawkins (Ed.), Delinquency and crime: current theories (pp. 149–197). New York: Cambridge University Press.
  4. Christensen, L. B., Johnson, R. B., & Turner, L. A. (2015). Araştırma yöntemleri desen ve analiz [Research methods: Design and analysis] (Trans. Ed. A. Aypay). Ankara, Turkey: Anı Cohen, M.A., & Piquero, A.R. (2009). New evidence on the monetary value of saving a high risk youth. Journal of Quantitative Criminology, 25, 25-49.
  5. Creswell, J. W. (2007). Qualitative inquiry and research design. London, UK: Sage. Deutsch, A. R., Crockett, L. J., Wolff, J. M., & Russell, S. T. (2012). Parent and peer pathways to adolescent delinquency: Variations by ethnicity and neighborhood context. Journal of Youth and Adolescence, 41, 1078-1094.
  6. Farrington, D. P. (1996) Understanding and Preventing Youth Crime. York: Joseph Rowntree Foundation. Farrington, D.P., & Welsh, B.C. (2007). Improved Street Lighting and Crime Prevention: A Systematic Review. Stockholm, Sweden: National Council for Crime Prevention. Feldman, R. (2006). From biological rhythms to social rhythms: Physiological precursors of mother-infant synchrony. Developmental Psychology. 42, 175-188.
  7. Fergusson, D.M., Horwood, L.J., & Nagin, D.S. (2000). Offending Trajectories in a New Zealand Birth Cohort. Criminology, 38, 525-552.
  8. Harter, S. (1999). The construction of the self: A developmental perspective. New York: Guilford Press.
  9. Kclly, G. A. (1955) 1hc Psychology qf Personal C01lJtrurLI, New York. Kline, R. B. (2005). Principles and practice of structural equation modelling (2nd ed.). New York: The Guilford Press.
  10. Landfield, A.W., & Leitner, L.M. (1980). Personal construct psychology. In A.W. Landfield & L.M. Leitner, (Eds.), Personal construct psychology: Psychotherapy and personality (pp. 3-17). New York: John Wiley. Linville, P. W. (1987). Self-complexity as a cognitive buffer against stress-related illness and depression. Jour