AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn the light of all these, this paper is concerned with both the moral aspect of law, its ethical character, and acceptance and adoption of law by the community, its ethical validity.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
The main purpose of the positivist and the normative approaches in law is to separate law from its metaphysical and metajuridical elements. According to Hans Kelsen (1880-1973), one of the founders of Normativism and a NeoKantian, there are two aspects of norm: form and context. For him, the ethical aspect of norm is related to the context. The subject matter of jurisprudence and the jurist, however, is not context, rather it is form. On the other hand, in the natural law theory law has a technical and an ethical aspect. It is for this reason that the analysis of logical consistency of the legal norms immediately follows the analysis of the formal consistency of the legal norms. Yet, it does not mean that every norm which has these two qualities meets the criteria of necessary and sufficient condition. In addition to these qualities, the ethical aspect of norm is taken into consideration as well. As a matter of fact, the ethical aspect of norm in the narrow sense, and the ethical aspect of law in the broad sense have been taken into consideration. Following, the consent of the subject that this moral norm will be applied to is considered. In the light of all these, this paper is concerned with both the moral aspect of law, its ethical character, and acceptance and adoption of law by the community, its ethical validity.
Özet
Hukukta pozitivist ve normativist yaklaşımların temel amacı hukuku, hukuk ötesi; metajüridik ve metafizik elemanlarından ayırmaktır. Normativizm olarak bilinen ekolün kurucularından olan ve Yeni Kantçı olarak tanımlanan Hans Kelsene (1880-1973) göre normun şekil ve içerik olmak üzere iki boyutu vardır. Ona göre normun etik boyutu içerikle ilgilidir. İçerik ise hukuk ilminin ve hukukçunun uğraşı alanı değildir. Onun uğraşı alanı normun sadece biçimsel boyutudur. Buna mukabil tabii hukuk teorisinde ise, hukukun bir teknik bir de etik yönü vardır. Bundan dolayı herhangi bir hukuk normunun biçimsel açıdan tutarlılığının hemen ardından bu normun, hukuk mantığı açısından tutarlılığı incelenir. Bir normun bu iki özelliği taşıması yeter şart kriterlerini karşılaması anlamına gelmemektedir. Bir de normun etik unsuruna bakılır. Hatta dar manada normun; geniş manada hukukun etik karakterine bakılır. Ardından da ahlaki karakterli bu normun uygulanacağı birey ve toplum tarafından hüsnü kabul görmesine bakılır. Bu çalışmamızda, hukukun ahlaki bir nitelikte oluşu ile ilgili hem etik karakteri, hem de hukukun uygulandığı birey ve toplum tarafından tasvip edilmesi ve benimsenmesi olarak ifade edilen etik meriyeti üzerinde duracağız.