SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2012 / Cilt: 13 - Sayı: 02

Yaygın gelisimsel bozukluk tanılı cocukların anne-babalarının yas tepkilerinin, evlilik uyumlarının ve sosyal destek algılarının incelenmesi

Yaygın Gelişimsel Bozukluk Tanılı Çocukların Anne-Babalarının Yas Tepkilerinin, Evlilik Uyumlarının ve Sosyal Destek Algılarının İncelenmesi

Deniz KARPAT
Alev GİRLİ
Pages
69–89
Publication Date
2012-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuçlar ilgili alanyazın verileri ışığında tartışılmıştır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, yaygın gelişimsel bozukluk tanılı çocukların anne babalarının bu tanı nedeniyle yaşadıkları yas sürecini, evlilik uyumlarını ve algıladıkları sosyal desteği etkileyen faktörleri incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Veriler, 3-18 yaş aralığında yaygın gelişimsel bozukluk (YGB) tanılı çocuğu olan gönüllü 103 anne-babaya uygulanan Hogan Yas Tepkileri Tarama Listesi, Çiftler Uyum Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Sonuçlar ilgili alanyazın verileri ışığında tartışılmıştır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Yaygın gelişimsel bozukluk · anne-baba · yas süreçleri/tepkileri

Özet

Bu çalışma, yaygın gelişimsel bozukluk tanılı çocukların anne babalarının bu tanı nedeniyle yaşadıkları yas sürecini, evlilik uyumlarını ve algıladıkları sosyal desteği etkileyen faktörleri incelemek amacıyla gerçekleştirilmiştir. Veriler, 3-18 yaş aralığında yaygın gelişimsel bozukluk (YGB) tanılı çocuğu olan gönüllü 103 anne-babaya uygulanan Hogan Yas Tepkileri Tarama Listesi, Çiftler Uyum Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Kişisel Bilgi Formu kullanılarak toplanmıştır. Yaş, evlilik uyumu ve algılanan sosyal desteğin çeşitli demografik değişkenler açısından farklılaştığı bulunmuştur. YGB tanılı çocukların anne-babalarında yasın olumsuz yanını yordayan değişkenlerin annebabaların cinsiyet ve eğitim düzeyi, evlilik süresi, özel insan kategorisinden algılanan sosyal destek, arkadaş kategorisinden algılanan sosyal destek ve çift bağlılığı olduğu görülmüştür. Yasın olumlu yanını yordayan değişkenlerin ise anne-babanın cinsiyeti ve eğitim düzeyi, tanıdan sonra geçen süre ve çift uyumu olduğu belirlenmiştir. Sonuçlar ilgili alanyazın verileri ışığında tartışılmıştır.

🔖

Cite This Article

KARPAT, D., GİRLİ, A. (2012). Yaygın gelisimsel bozukluk tanılı cocukların anne-babalarının yas tepkilerinin, evlilik uyumlarının ve sosyal destek algılarının incelenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 02, 69–89. https://ajindex.com/articles/55293

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akçakın, M., & Erden, G.(2001). Otizm tanısı konmuş çocukların anne ve babalarındaki ruhsal belirtiler. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi,8(1), 2-10.
  2. Akkök, F. (1997). Bayan perşembeler. Ankara: ODTÜ Geliştirme Vakfı Yayıncılık ve İletişim A.Ş. Akkök, F. (2003). Farklı özelliğe sahip olan çocuk aileleri ve ailelerle yapılan çalışmalar. (ed. A. Ataman) Özel Eğitime Giriş içinde Ankara:
  3. Gündüz Eğitim Yayıncılık. Akkök, F. (2005). Yaşamın diğer bir penceresi otistik özelliklere sahip çocuk babaları ve duyguları. İstanbul:
  4. Özgür Yayınları.
  5. Bıçak, N. (2009). Otizmli çocukların annelerinin yaşadıklarının belirlenmesi. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi,
  6. Bolu. Bolman, W. (2006). The autistic family life cycle: Family stress and divorce. asa.confex.com/asa/2006/ techprogram/s1940.htm. (Erişim:14 Temmuz 2010).
  7. Breslau, N., & Davis, G.C. (1986). Chronic stress and major depression. Arc. Gen. Psychiatry, 43, 309-314.
  8. Bristol, M. M., Gallagher, J. J., & Schopler, E. (1988). Mothers and fathers of young developmentally disabled and nondisabled boys: adaptation and spousal support. Developmental Psychology, 24(3), 441–451.
  9. Cameron S., Dodson L., & Day D. (1991) Stress in parents of developmentally delayed and non-delayed preschool children. Canada’s Mental Health 39, 13 – 17. Castle, J. L. (1998). Parental feelings and grief experience: Having a child diagnosed with autism or other pervasive developmental disorder. Unpublished master’s thesis, California State University. Copley, M. F., & Bodensteiner, J. B. (1987). Chronic sorrow in families of disabled children. Journal of Child Neurology, 2, 67-70.
  10. Coşkun, Y., & Akkaş, G. (2009). Engelli çocuğu olan annelerin sürekli kaygı düzeyleri ile sosyal destek algıları arasındaki ilişki. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 213-227.
  11. Çam, O.& Özkan, Ö. (2009). Otistik çocuk sahibi ailelerin yaşam kalitelerinin incelenmesi. ÖZ-VERİ Dergisi, 6(2), Çelimli, Ş. (2009). A comparative study of family functioning processes of families with a child with autism in Turkey and in The United States. Yayınlanmamış doktora tezi, Orta Doğu Teknik Üniversitesi,
  12. Ankara.
  13. Dunn, M. E., Burbine, T., Bowers, C.A., & Tantleff-Dunn, S. (2001). Moderators of stress in parents of children with autism. Community Mental Health Journal, 37(1), 39-52.
  14. Duygun, T. 2001. Zihinsel engelli ve sağlıklı çocuk annelerinde stres belirtileri, stresle başa çıkma tarzları ve algılanan sosyal desteğin tükenmi