Journals / İslami İlimler Dergisi / 2014 / Cilt: 9 - Sayı: 1

The analysis of the concepts related to aims of the Quranic narrative in terms of educational perspective

Kur'an kıssalarının amaçlarıyla ilgili kavramların eğitim öğretim açısından tahlîli

Pages
155–183
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Consequently, the Qur anic concepts related to the purpose of the parables are analyzed in accordance with this basic thesis.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article, it is analyzed the basic concepts of the Quran for explaining the purpose of parables.
📊
Key Findings & Data:In this context, the concepts that point at features making pupils active in the teaching and learning process and the instructive dimensions of the parables will be evaluated in the light of educational perspective.
💡
Conclusion & Impact:Consequently, the Qur anic concepts related to the purpose of the parables are analyzed in accordance with this basic thesis.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this article, it is analyzed the basic concepts of the Quran for explaining the purpose of parables. In this context, the concepts that point at features making pupils active in the teaching and learning process and the instructive dimensions of the parables will be evaluated in the light of educational perspective. In this study the parables are handled as a means of human guidancewhich it is the main purpose of the Qur an. In this perspective, all such elements as the style, events, persons, roles in the parables can be considered as instruments of the reader that helps himself to find the right path. Consequently, the Qur anic concepts related to the purpose of the parables are analyzed in accordance with this basic thesis.

Özet

Bu makalede, kıssaların amacını belirtmek için Kuran-ı Kerimde kullanılan temel kavramlar analiz edilmektedir. Bu çerçevede, kıssaların öğretici yönüne ve öğrenme sürecinde öğrenciyi aktif kılan özelliklerine işaret eden kavramlar eğitim biliminin verileri ışığında değerlendirilmektedir. Bu çalışmada kıssalar, Kuranın varlık amacını oluşturan insan hidâyeti nin birer aracı olarak ele alınmaktadırlar. Bu açıdan kıssalardaki üslûp, olaylar, şahıslar, roller v.s. bütün unsurlar, okuyucunun kendisiyle hidâyet yolunun izini süreceği araçlar olarak değerlendirilmektedir. Buna bağlı olarak kıssaların amacını ifade eden Kurâni kavramlar da bu temel tez doğrultusunda tahlil edilerek bir sonuca varılmaya çalışılmaktadır.

🔖

Cite This Article

BATAR, Y. (2022). The analysis of the concepts related to aims of the Quranic narrative in terms of educational perspective. İslami İlimler Dergisi, Cilt: 9 - Sayı: 1, 155–183. https://ajindex.com/articles/550666

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Abdali, Şerif, Mansur b. Avn; el-Emsal fi’l Kur’an, Alem’ul- Marife, Cidde, 1985.
  2. Baljon, J.M.S, Kur’an Yorumunda Çağdaş Yönelimler, (Çev: Şaban Ali Düzgün), Fecr Yay., Ankara, 1994.
  3. Beyanuni, Abdülmecid; Darb’ul Emsal fi’l Kur’an, Dar’ul Kelam, Dimeşk, 1991. Cassâs, Ahmet b. Ali, Ahkâmu’l-Kur’an, Beyrut, 1405/1985.
  4. Celal Kırca, Kur’an’a Yönelişler, Fecr Yayınlar, Ankara, 2010.
  5. Cemal Tosun, Din Eğitimi Bilimine Giriş, Pegem Yayınları, 5. Baskı, Ankara,2011. Diyanet İşleri Başkanlığı; Kur’an Yolu Türkçe Meal ve Tefsiri, (Haz: Hayrettin Karaman ve Arkadaşları), Ankara, 2012. Ebu’l-Bekâ; el-Kulliyât, (tahk.: A. Derviş, M. el-Mısri), Müessesetu’r-Risale, Beyrut 1993. Elmalılı Hamdi Yazır; Hak Dini Kur’an Dili, Eser Neşriyat, 1979.
  6. Es-Suyuti, Celâlud’dîn; el- İtkan fi Ulûmi’l Kur’an, Dâru’l-Ulûm’il İnsâniyye, Beyrut, 2. Baskı,1993. Feyrûzâbadi, Muhammed b. Yakub; Kâmusu’l Muhit,Dâru’l Fikr Yayınevi, Beyrut, 1995. Gülnur Erciyeş; “Öğretim Yöntem ve Teknikleri”, Pegem Yayınları, 5. Baskı, Ankara, 2010.
  7. İbn. Manzur, Lisânu’l- Arabi, Dâr’ul Fikr Yayınevi, Beyrut, 3. Baskı, 1993. İbnü’l-Cevzî; Zâdü’l-Mesîr fî ilmi’t- tefsîr, Beyrut 1987. İdris Şengül; Kur’an Kıssaları Üzerine, Işık yayınları, İzmir, 1994. İsfehâni, er-Râğıb; Müfredâtu elfâzi’l Kur’an,(Thk. Safvan Adnân Dâvûdi), Dâru’l Kalem, Şam.2002.
  8. İsmail Cerrahoğlu, Tefsir Usulü, Ankara, 1991. Kamile. Açıkgöz; Aktif Öğrenme, Eğitim Dünyası Yayınları,7. Baskı. İzmir, 2005. Kazvînî Hatib; Telhis, 1308 h. M.Zeki Aydın; “Aktif Öğretim Yöntemlerinden Buldurma (Sokrates) Yöntemi”, C.Ü. İlâhiyat Fakültesi Dergisi, sayı:V, Sivas 2001. M. Zeki Aydın; Din Öğretiminde Yöntemler, Nobel Yayın Dağıtım, 3. Basım, Ankara, 2007. Muhammed Ahmed Halefullah; Kur’an’da Anlatım Sanatı (Çev: Şaban Karataş), Anka- ra Okulu Yayınları, Ankara, 2002. Muhammed el- Behiy; İslami Düşüncede Oryantalist Etki, (Çev: İbrahim Sarrmış), Ekin yay., İstanbul, 1996.
  9. Muhammed Esed, Meal Tefsir, (Çev:Cahit Koytak, Ahmet Ertürk), İşaret Yayınları, İstanbul, 2002. Muhammed Fâdıl, el-Cemâli, el-Felsefetu’t-Terbiyetu fi’l Kur’ân, Dâru’l Kitâb’il-Cedîd, 1. Bas., Tunus, 1966.
  10. Münire Erden, Yasemin Akman; Eğitim Psikolojisi, Arkadaş Yayınları, 17. Baskı, Ankara, 2008. Necati Kara; Kur’ân’a Göre Hz. Musa, Firavn ve Yahudiler, Seha Neşriyat, 2.baskı, İst.1991. Nurettin Fidan, ve Münire Erden, Eğitime Giriş, Alkım Yayınevi, Ankara, ts. Özcan Demirel; Öğretim İlke ve Yöntemleri-Öğretme Sanatı, Pegem Akademi Yayınları, 14.Baskı, Akara,2009. Remzi Kaya, “Kur’an Kıs