Journals / İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi / 2013 / Cilt: 4 - Sayı: 1

European Union Law and the Sources of European Union Labour Law and Basic of Features

Avrupa Birliği Hukuku ve Avrupa Birliği İş Hukukunun Kaynakları ve Temel Özellikleri

Pages
155–182
Publication Date
2022-10-18
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Supplementary sources of European Union law including case law by the Court of Justice, international law and general principles of European Union law

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:The European Union (EU) is unique among international organisations in having a complex and highly developed system of internal law which has direct or indirect effect within the legal systems of its member states.
📊
Key Findings & Data:The EU is not a federal government, nor is it an intergovernmental organisation.
💡
Conclusion & Impact:Supplementary sources of European Union law including case law by the Court of Justice, international law and general principles of European Union law
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Avrupa Birliği · Hukuk · İş Hukuku

Abstract

The European Union (EU) is unique among international organisations in having a complex and highly developed system of internal law which has direct or indirect effect within the legal systems of its member states. The EU is not a federal government, nor is it an intergovernmental organisation. The three sources of European Union law (also European Union Labour Law) are primary law, secondary law and supplementary law. The main sources of primary law are the Treaties establishing the European Union. Secondary sources include regulations and directives which are based on the Treaties. Supplementary sources of European Union law including case law by the Court of Justice, international law and general principles of European Union law

Özet

Avrupa Birliği (AB) üyesi devletlerin hukuk sistemlerini doğrudan ya da dolaylı etkileyen karmaşık ve gelişmiş bir iç hukuka sahip eşsiz özelliği olan uluslararası kuruluşlardandır. AB, federal bir hükümet değil, hükümetler arası bir organizasyondur. Avrupa Birliği ve dolayısıyla Avrupa Birliği İş Hukukunun üç temel kaynağı bulunmaktadır: birincil normlar, ikincil normlar ve türev hukuk. Birincil normlar, Avrupa Birliği’ni kuran antlaşmalardır. İkincil normlar, antlaşmalara temel oluşturan tüzükler ve yönergelerdir. Birlik Hukukunun yardımcı kaynakları olarak da içtihat kararları, uluslararası hukuk ve Avrupa Birliği Hukukunun genel prensipleri gösterilebilir

🔖

Cite This Article

ÇELİK, U., AKTUĞ, S. S. (2022). European Union Law and the Sources of European Union Labour Law and Basic of Features. İnönü Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 4 - Sayı: 1, 155–182. https://ajindex.com/articles/548049

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (4)

  1. A. F. Arsava, Amsterdam Anlaşması’nın Avrupa Birliği Hukuku’na Katkıları, Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Yayınları, Yayın No: 589, Ankara, 2000 A. Çelik, “Avrupa Birliği Sosyal Politikası: Gelişimi, Kapsamı ve Türkiye’nin Uyum Süreci-1”, http://www.kristalis.org.tr/aa_dokuman/absosyalpoliti kasi1.pdf, (Erişim tarihi: 13.04.2013) (2013a) A. Çelik, “AB Sürecinin En Uyumsuz Alanı: Sosyal Haklar”, http://eski.bianet.org/2004/10/05/AzizCelik_26_Temm uz_2004.doc, (Erişim tarihi: 12.04.2013)
  2. A. M. Güneş, Avrupa Birliği Hukuku I, İstanbul, 2012 A. M. Güneş, “Lizbon Antlaşması Sonrası Avrupa Birliği”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: XII, Sayı: 1-2, 2008 (s.s. 739-772) A. M. Güneş, “Avrupa Birliği Hukukunun Kaynakları”, Kazancı Hukuk Dergisi, Sayı: 41-42, Ocak-Şubat 2008 (s.s. 7491) A. M. Güneş, “Avrupa Birliği Hukukunda Yargısal Korunma”, Kazancı Hukuk Dergisi, Sayı: 43-44, 2008 (s.s. 22-43) A. M. Güneş, “Avrupa Birliği Yönergelerinin Doğrudan Etkisi”, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt: 58, Sayı: 2, 2009 (s.s. 281-318)
  3. A. I. Karakaş, Avrupa Topluluğu Hukuk Düzeni ve Ulus-Devlet Egemenliği, Der Yayınları, İstanbul, 1993 Avrupa Komisyonu Türkiye Temsilciliği, Avrupa Birliği Sosyal ve Bölgesel İhtiyaçları Nasıl Karşılıyor?, Ankara, 1996 Avrupa Komisyonu Türkiye Temsilciliği, Sosyal Avrupa’nın Geliştirilmesi, Ankara, Tarihsiz A. Thiele, “Lizbon Antlaşması’ndan Sonra Avrupa Birliği’nin Yargısal Korunma Sistemi – İleri Doğru Bir Adım Mı?”, (Çev. A. M. Güneş), Küresel Bakış Çeviri Hukuk Dergisi, Sayı: 3, 2011 (s.s. 63-87)
  4. B. E. Oder, Avrupa Birliği Hukuku, 2. Bası, İstanbul, 2000 B. Schulte, “Avrupa Toplulukları’nda Sosyal Hukuk”, 1990’lı Yıllarda Türk Çalışma Mevzuatı’nın Avrupa Topluluğu Çalışma Mevzuatı Açısından Değerlendirilmesi Semineri, DEÜ Avrupa Topluluğu ve Uluslararası Ekonomik İlişkiler Araştırma ve Uygulama Merkezi, İzmir, 1992 B. Uçkan, “Avrupa Anayasası’nın Genel Çerçevesi ve Sosyal Politikalara İlişkin Temel Düzenlemeleri”, http://www.calismatoplum.org/sayi6/makale%203.pdf, (Erişim tarihi: 15.04.2013) C. Tuncay, “AB Sosyal Politikasına İlişkin Düzenlemelerin Temel Yapıları”, Avrupa Birliği’nin Sosyal Politikaları ve Türkiye Semineri, Çimento Müstahsilleri İşverenleri Sendikası, Ankara, 1997 D. Ulucan, “Maastricht Antlaşması’ndan Sonra Birliğin Sosyal Politikası ve Geleceği”, Avrupa Birliği’nin Sosyal Politikaları ve Türkiye Semineri, Çimento Müstahsilleri İşverenleri Sendikası, Ankara, 1997 E. Özsunay, “AET’