SavedAdd your journal

Journals / Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi / 2007 / Cilt: 8 - Sayı: 02

Asperger Sendromlu ve Yüksek İşlevli Otistik Çocukların Eğitimden Yararlanma Düzeyleri

Alev GİRLİ
Pages
23–43
Publication Date
2007-03-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Anne-babası eğitim programına katılan 17 çocuğun taklit ve kaba motor gelişim alanlarında kazanımlarının, anne-babası eğitim programına katılmayan 11 çocuktan anlamlı düzeyde daha fazla olduğu belirlenmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışma, İzmir ilinde Eylül 1999 ve Haziran 2000 tarihleri arasında, üniversite hastaneleri çocuk psikiyatrisi kliniklerinde Asperger sendromu ve yüksek işlevli otizm tanısı almış olan, yaşları 20-48 ay arasında değişen, 28 çocukla gerçekleştirilmiştir.
📊
Key Findings & Data:Çalışmaya katılan çocukların anne-babalarından gönüllü olan 17 anne-babaya 16 hafta süren aile eğitim programı uygulanmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Anne-babası eğitim programına katılan 17 çocuğun taklit ve kaba motor gelişim alanlarında kazanımlarının, anne-babası eğitim programına katılmayan 11 çocuktan anlamlı düzeyde daha fazla olduğu belirlenmiştir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2000 Verileri
⚙️Variables:Anahtar Kelimeler Otizm · Asperger Sendromu · TEACCH Programı

Özet

Bu çalışma, İzmir ilinde Eylül 1999 ve Haziran 2000 tarihleri arasında, üniversite hastaneleri çocuk psikiyatrisi kliniklerinde Asperger sendromu ve yüksek işlevli otizm tanısı almış olan, yaşları 20-48 ay arasında değişen, 28 çocukla gerçekleştirilmiştir. Çocuklara TEACCH ve HANEN yaklaşımı temel alınarak hazırlanan eğitim programı beş yıl süre ile uygulanmıştır. Çalışmaya katılan çocukların anne-babalarından gönüllü olan 17 anne-babaya 16 hafta süren aile eğitim programı uygulanmıştır. Bu araştırmanın temel amacı, çalışma grubunu oluşturan çocukların uygulanan eğitim programından sağladıkları gelişmeyi, Psiko-Eğitimsel Profil Revize formu (PEP-R) ile taklit, algı, ince motor, kaba motor, el-göz koordinasyonu, bilişsel ve sözel olmak üzere yedi gelişimsel; ilişki ve duygulanım, oyun ve materyallere ilgi, dil, ve duyusal tepkilerden oluşan dört davranışsal alanda incelemektir. Çalışmacının diğer bir amacı, anne-babası aile eğitim programına katılan çocuklarla, katılmayan çocuklar arasında eğitimden yararlanma düzeyi açısından faklılık olup olmadığını belirlemektir. Çocukların başlangıç düzeyi performansları ve son değerlendirmeleri PEP-R kullanılarak gerçekleştirilmiştir. Bireyselleştirilmiş eğitim programları (BEP) TEACCH ve HANEN programlarından yararlanılarak hazırlanmıştır. Çocukların gelişimsel alanların hepsinde giriş becerileriyle çıkış becerileri arasında olumlu yönde anlamlı düzeyde artış ve otistik davranış özelliklerinde azalma olduğu istatistiksel olarak belirlenmiştir. Yirmialtı çocuk, ilköğretim yaşı geldiğinde kaynaştırma eğitimine katılabilecek düzeye ulaşarak ilköğretime başlamış, iki çocuk ise özel eğitim ilköğretim okuluna geçiş yapmıştır. Anne-babası eğitim programına katılan 17 çocuğun taklit ve kaba motor gelişim alanlarında kazanımlarının, anne-babası eğitim programına katılmayan 11 çocuktan anlamlı düzeyde daha fazla olduğu belirlenmiştir.

🔖

Cite This Article

GİRLİ, A. (2007). Asperger Sendromlu ve Yüksek İşlevli Otistik Çocukların Eğitimden Yararlanma Düzeyleri. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, Cilt: 8 - Sayı: 02, 23–43. https://ajindex.com/articles/54673

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. American Psychiatric Association APA (1994). DSM IV Tanı Ölçütleri El Kitabı.(Çev. Ertuğrul Köroğlu). Ankara: Hekimler Yayın Birliği. (Orijinal eserin yayın tarihi 1994).
  2. American Psychiactric Association, APA (2000) DSM IV-TR Tanı Ölçütleri El Kitabı (Çev. Ertuğrul Köroğlu). Ankara: Hekimler Yayın Birliği. (Orijinal eserin yayın tarihi 1994).
  3. Atasoy, S., & Varır, D (2005). Otistik çocuklarda TEACCH programının gelişimsel düzeye etkisi: olgu sunumu. Poster I. İzmir Uluslararası Özel Eğitim ve Otizm Sempozyumunda sunulmuş bildiri, İzmir.
  4. Büyüköztürk, Ş. (2006). Deneysel desenler. Ankara:
  5. Pegema Yayıncılık Büyüköztürk, Ş. (2007). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara:
  6. Pegema Yayıncılık Chiang, H.M., & Lin, Y.H. (2007). Mathematical ability of students with Asperger syndrome and high-functioning autism: A review of literature [Electronic version]. Autism, 11, 547-556
  7. Fışıloğlu, A., & Fışıloğlu, H. (1995). Aile sistemi içinde işitme engelli birey: Bir uygulamalı çalışma. Workshop notları. Ankara.
  8. Ghaziuddin, M. & Mountain-Kimchi, K. (2004). Defining the intellectual profile of Asperger syndrome: comparison with high-functioning autism. Journal of Autism and Developmental Disorders, 34, 279–284.
  9. Girli, A. (2004). Pep-R ölçeği ile değerlendirilen ve TEACCH programı uygulanarak eğitilen iki otistik çocuğun gelişimlerinin incelenmesi: İki Olgu Sunumu. Poster Gelişimsel Nöropsikiyatri Toplantıları Uluslararası II. İstanbul Otizm Sempozyumunda sunulmuş bildiri, İstanbul.
  10. Girli, A., & Atasoy,S. (2000). PEP-R güvenirlik ön çalışması 11. Ulusal Psikoloji Kongresi’nde sunulmuş bildiri, İzmir.
  11. Girli, A., Atasoy, S., & Mutlu, B. (2003). Otistiklerin değerlendirilmesinde kullanılan PEP-R (Psiko-Eğitimsel Profil) ölçeğinin geçerlik güvenirlik çalışması Poster Gelişimsel Nöropsikiyatri Toplantıları I. Uluslararası Otizm Sempozyumunda sunulmuş bildiri, İstanbul Girli, A., & Atasoy, S. (2006). The study of the Turkish autistic children’s (2-6 year) progress trough TEACCH and HANEN programme, Poster II. World Autism Congress- Autism Safari Kongresinde sunulmuş bildiri, Cape- Town. Gray, C. (2000). Writing Social Stories with Carol Gray. Texas: Future Horizons, Harris, S. L., & Handleman, J. S. (2000). Age and IQ at intake as predictors of placement for young children with autism: A four- to six- year follow-up (Electronik Dergi). Journal of Autism and Developmental Disorders, 30 (2), 137–142.
  12. Howlin, P., Baron-Cohen, S., & Hadwin, J. (2003). Teaching children w